Implantnet

Θέματα παιδείας, κοινωνίας, οδοντιατρικής επιστήμης και όχι μόνο…

Αναμνήσεις μιας ζωής…

Image

Πήρε στα χέρια του το προσωπικό του ημερολογιο, που εδώ και χρονια αποτυπωνε τις σκέψεις, τα όνειρα και τις επιθυμίες του και το ανοιξε διαστακτικα. Τρομάζε και μόνο στην ιδέα, οτι θα ερχόταν αντιμέτωπος με τον εαυτό του. Δεν ήθελε να θυμάται το παρελθόν, γιατι το σύγκρινε με το προβληματικό παρόν και το αβέβαιο μέλλον. Λίγες στιγμές αμήχανες και να, ο κόσμος του ειναι του, ανοίχτηκε διάπλατα μπροστά του. Άρχισε να διαβάζει μεγαλόφωνα, αργά και σταθερά, μέχρι κάθε λέξη να εισχωρήσει βαθειά μεσα του. Πραγματικά, το παρελθόν ζωντανεψε μπροστά του και ήταν πλέον περισσοτερο φιλικό μαζι του.

…Η αρχή της ζωής του ανθρώπου ειναι μοναχικη, οπως και το τέλος της. Το ενδιάμεσο της ζωής ειναι κόπος και πόνος, προσπάθεια για επιβίωση κόντρα σε συναισθήματα, ένστικτα και ανάγκες, σε έναν κόσμο ανταγωνιστικό, εχθρικό και ζηλοφθονο. Ο άνθρωπος ειναι ενα εγωκεντρικό όν, που τα πάντα περιστρέφονται γύρω απο την ικανοποίηση αναγκών πολλες φορές πλασματικών, που επιβάλλει η κοινωνία και που δεν αντιστοιχούν στις πιο βαθιές ανάγκες της ψυχής μας. Οι λέξεις συχνά χάνουν το νόημα τους και καταντουν φθαρτα απομεινάρια πρωτογονων επιδιώξεων. Ο άνθρωπος έχει την ανάγκη, να αγαπήσει και να αγαπηθεί, αλλα εσφαλμένα συνδέει την αγαπη με την ικανοποίηση, ενώ το αληθινό της νόημα ειναι στην προσφορά και την θυσία, στην άρνηση του εαυτού του, στο ολοκληρωτικό δόσιμο. Οι σχέσεις των ανθρώπων ειναι δύσκολες, γιατι ειναι δύσκολο να παίρνεις χωρίς να δίνεις, να υπομενεις, να ελπίζεις, να ονειρευεσαι, να ζεις για το αυριο, όταν ολα προσπαθείς να τα εξαργύρωσεις στο τώρα.

Οι πιο πολλοί ειναι συμβιβασμένοι. Αρκούνται σε αυτά που έχουν, σε αυτά που κλέβουν, ζώντας μια δεύτερη ζωη και σε αυτά που τρέμουν οτι θα τους συμβούν. Το συναίσθημα έρχεται να βάλει χρώμα στην ζωη μας, αλλα ειναι μη ελεγχόμενο, μη λογικό και ευάλωtτο. Άλλοτε ξεχειλίζει και δεν ειναι διαχειρισιμο, οδηγώντας σε ακρότητες και άλλοτε ειναι λίγο, για να δώσει την πληρότητα και την ικανοποίηση σε μια ανθρώπινη ανάγκη…

Σταμάτησε. Του φάνηκαν τόσα πολλα για να συνεχίσει. Προσπάθησε να θυμηθεί, τις καταστάσεις που του υπαγόρεψαν αυτές τις σκέψεις, αλλα χάνονταν στα βάθη της ληθης. Τελικά σκέφτηκε, η ομορφιά της ζωής ειναι οι εμπειρίες, που ενώ την στιγμή που τις βιώνεις μπορεί να ειναι τραυματικές, με την πάροδο του χρόνου, περνώντας απο μια επουλωτική διεργασια, γίνονται μαθήματα, μηνύματα, εικόνες που σου δίνουν την ωριμότητα που χρειάζεσαι για να προχωρησεις.

Single Post Navigation

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: