Implantnet

Θέματα παιδείας, κοινωνίας, οδοντιατρικής επιστήμης και όχι μόνο…

Επίλογος…

Σκυμμένος πάνω από ένα φύλο χαρτί, προσπαθούσε να αποτυπώσει σκόρπιες σκέψεις του, ανακατεμένες με άπειρα συναισθήματα, που έτρεμαν μαζί με το λιγοστό φως του κεριού. Πώς να μπορέσεις να ζωγραφίσεις μια ζωή πάνω σε ένα ψυχρό λευκό χαρτί; Κάπως έτσι ήταν η ζωή του, όταν  ξεκίνησε την πρώτη μέρα που αντίκρισε το φώς του ήλιου. Έτσι ξεκινάμε την ζωή μας όλοι μας και η σελίδα γίνεται κεφάλαιο και αυτό με την σειρά του βιβλίο, όμοιο με τα βιβλία των προσκυνητών στα μοναστήρια. Τα πρώτα φύλα, κιτρινισμένα από την πολυκαιρία, τσαλακωμένα, ταλαιπωρημένα και φορτωμένα από τις πολυάριθμες επάλληλες καταγραφές, ενώ τα νέα ατσαλάκωτα λευκά, έτοιμα να δεχτούν νέες αφίξεις, ζωηρά και με πολλές υποσχέσεις. Όλα όμως αρμολογημένα στο ίδιο κορμό, μοιράζονται τον ίδιο προορισμό, έχουν κοινή αποστολή και κοινή μοίρα. Κάθε φορά που ξεκινάς να γράψεις, αισθάνεσαι ότι δεν έχεις τίποτα να πεις, μα σαν πιάνεις την πένα, τα γράμματα αρχίζουν έναν τρελό χορό, που πραγματικά αναρωτιέσαι που ήταν κρυμμένα τόσα όνειρα, τόσες σκέψεις, τόσες ελπίδες.

Το λευκό χαρτί ζωντάνευε σιγά  σιγά και γέμιζε με αναμνήσεις από το παρελθόν. Όλη η ζωή του πέρασε αυτές τις ώρες από μπροστά του. Θυμήθηκε ευχάριστες και πικρές στιγμές. Εκείνο που μπορούσε με βεβαιότητα να πει, ήταν ότι σε όλες τις καταστάσεις που κατά καιρούς βίωσε, έβλεπε το χέρι του Θεού. Αυτό σίγουρα δεν μπορείς εύκολα να το πεις όταν πονάς, όταν αισθάνεσαι ότι όλες οι δυνάμεις του σύμπαντος συνωμοτούν εναντίον σου και ο Θεός είναι κρυμμένος σε μια  γωνιά και κρυφογελάει ή σιγοκλαίει μαζί σου, αλλά μετά την μπόρα, όταν κάνεις έναν ψύχραιμο απολογισμό, μπορείς αν πιστεύεις ότι όλα και όλοι υπηρετούμε έναν σκοπό και δεν  βρεθήκαμε τυχαία στο διάβα αυτού του κόσμου, μπορείς να καταλάβεις το γιατί. Αλλά όχι πάντα. Δεν έχω την εξήγηση για όλα, αλλά σε τελική ανάλυση γιατί θα πρέπει να τα ερμηνεύσω όλα, σκέφτηκε.

Αν έγραφα την ιστορία μου, το ευκολότερο θα ήταν για μένα να ξεκινήσω από το τέλος. Αυτά τα έχω πιο φρέσκα στο μυαλό μου, τα ζω στην καθημερινότητα μου, απλά δεν μπορώ να τα αναλύσω στην ησυχία που προσφέρεται όταν κάτσει λίγο η σκόνη. Ας γράψω λοιπόν και ξεσκονίζω μετά. Έχουμε και λέμε. Βρίσκομαι έξω από τον χώρο που έζησα αρκετά χρόνια από την ζωή μου, αλλά όχι μακριά από τον Θεό. Που το ξέρεις αυτό; Οι περισσότεροι σε κατηγορούν ότι πρόδωσες τον χώρο της μετάνοιάς σου, ασπάστηκες νέες ιδέες, συγκρούστηκες με αξίες για τις οποίες είχες δώσει όρκους, πίκρανες ανθρώπους που είχαν πιστέψει σε σένα. Το θέμα είναι όμως τελικά τι πιστεύω εγώ. Γιατί εγώ είμαι αυτός που ζω την ζωή μου. Η ζωή μου είναι δική μου και δική Του βέβαια.  Δεν είμαι το πρότυπο για κανέναν. Μήπως εγώ θα σώσω όλους τους άλλους, ή ζήτησα από κανέναν να με ακολουθήσει; Η πορεία του κάθε ανθρώπου είναι μοναδική και μοναχική. Φτάνει να πείσει ακόμα έναν να τον ακολουθήσει, καθώς δεν είναι καλό να είναι ο άνθρωπος μόνος ακόμα και στον παράδεισο. Από εκεί και πέρα, ποτέ μου δεν κατάλαβα γιατί πρέπει να ζούμε για τους άλλους ή μαζί με τους άλλους ή με τον φόβο των άλλων; Μήπως αυτοί που είναι τυπικοί, προσεκτικοί, δεν δίνουν δικαιώματα, αλλά και δεν είναι ποτέ ο εαυτός του είναι περισσότερο ευάρεστοι σε αυτόν που τελικά θα δώσουμε όλοι λόγο; Κληθήκαμε σε αυτήν  την ζωή να κάνουμε ακολούθους; Γιατί και ο ίδιος ο Χριστός, ρώτησε τους μαθητές μήπως και τελικά επιθυμούν να φύγουν. Δεν έφυγε κανείς, γιατί ήταν δική τους επιλογή. Τους επέλεξε αλλά και τον επέλεξαν και το δεύτερο είναι και το σημαντικότερο. Δεν χρωστάω σε κανέναν λοιπόν και ούτε κανένας μου χρωστάει τίποτα.

Και τώρα είμαι εδώ που είμαι. Ανθρωπίνως είμαι μόνος, αλλά στην πραγματικότητα πέρα από τον Θεό που ποτέ δεν με απαρνήθηκε, είμαι συντροφιά με το όνειρό μου. Είναι αυτή η νυχτερινή οπτασία που ποτέ της δεν με εγκατέλειψε. Από την ημέρα που με συνάντησε, ζει καθημερινά μέσα μου, σαν ελπίδα, προοπτική και προορισμός. Είχε τέτοια δύναμη, που με οδήγησε στην έξοδο, αλλά και είναι τόσο ζωντανή, που αρνείται να με εγκαταλείψει νοηματοδοτώντας την ζωή μου. Αν ήταν εκ του πονηρού, θα με είχε αφήσει από καιρό. Γιατί καμιά ιδέα πειρασμική, δεν συμβιώνει μαζί σου σε κακουχίες, θλίψεις και στερήσεις. Όλες αυτές οι εωσφορικές ιδέες, είναι συνυφασμένες με την ακηδία και δεν έχουν την δύναμη να αντέξουν χωρίς αυτά που τις τρέφουν έναν ολόκληρο χρόνο. Αν λοιπόν έχεις αμφιβολίες, άσε την σκέψη σου να αντιμετωπίσει την σκληρή καθημερινότητα, που σαν μέγγενη δοκιμάζει τα πάντα. Και να είσαι στην συνέχεια βέβαιος, ότι αυτό που θα μείνει, αυτό που θα αντέξει, αυτό που θα λάμψει όπως ο χρυσός μέσα από την φωτιά, είναι το θέλημα του Θεού στην ζωή σου. Μεγάλη κουβέντα όμως είπες.. Ποιο είναι το θέλημα του Θεού και ποιος είναι αυτός που το γνωρίζει με ασφάλεια; Ε λοιπόν κανείς. Αυτό δοκιμάζεται καθημερινά και τελικά κρίνεται εκ του αποτελέσματος. Αλλά μήπως όμως κληθήκαμε σε μια αλάνθαστη ζωή, ή η αγιότητα δεν έρχεται μέσα από την πτώση, την ταπείνωση και την συγχώρεση; Ας έλθουν μπροστά μας οι αναμάρτητοι να μας κρίνουν. Αυτή η νυχτερινή οπτασία, που πέρασε μπροστά μου μέσα σε λίγες στιγμές και άλλαξε την ζωή μου, νομίζω ότι μέρα με την μέρα αποκτά υλική υπόσταση. Μπορώ με βεβαιότητα να πω ότι αποκτά διακριτά χαρακτηριστικά και δεν θα περάσει πολύς καιρός, που θα μπορώ να την αναγνωρίσω. Στην αρχή έμοιαζε με όνειρο, που καθώς ξυπνάς σου αφήνει μια γλυκιά αίσθηση, αλλά δεν μπορείς να το προσδιορίσεις. Στην πορεία της μέρας, σου έρχονται σκόρπιες εικόνες και κάποια στιγμή ξαφνικά μια αστραπή φωτίζει τον νού σου και σου δίνει μια φευγαλέα εικόνα, που και αυτή όμως είναι θολή και άπιαστη. Κάπως έτσι αισθανόταν και αυτός. Είχε όμως την βεβαιότητα, ότι καθώς ανέβαινε ο ήλιος της δικαιοσύνης, η ομίχλη σιγά σιγά διαλυόταν.

Πήγε λίγο πιο πίσω στον χρόνο, στον φίλο και συναγωνιστή του τον Βενέδικτο. Κάποιος του είπε, ότι και αυτός με την σειρά του εγκατέλειψε τον χώρο, που τον υπερασπιζόταν από υποχρέωση και μόνο όμως. Ζούσε μόνος του, βασανιζόμενος από το γεγονός, ότι αυτόν δεν τον απομάκρυναν οι απόψεις του, αλλά καθαρά συγκυριακοί λόγοι.  Δεν διαφώνησε ιδεολογικά, απλά κάποια στιγμή διαπίστωσε ότι η κατάσταση είχε γίνει ανυπόφορη για αυτόν, γιατί τον πρόδωσαν οι άνθρωποι, που και αυτός ίσως είχε προδώσει. Νομίζω ότι τελικά σε όλα τα πράγματα χρειάζεται συναίσθημα. Η λογική σου δεν μπορεί να σε κρατήσει πειθαναγκαστικά. Η πίστη είναι η υπέρβαση της λογικής, αρνείσαι να σκεφτείς όπως όλος ο υπόλοιπος κόσμος και έχει το στοιχείο της υπέρβασης των κανόνων που θέλουν τα πράγματα να λειτουργούν με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Ο ίδιος ο Χριστός από την εκ παρθένου γέννησή του, την διακονία του μέσα από τα θαύματα που επιτέλεσε, αλλά και την ανάσταση , αρνήθηκε να ζήσει μέσα σε καλούπια. Κατέλυσε το Σάββατο, ανύψωσε την γυναίκα, συναναστράφηκε με λεπρούς, ανέτρεψε τα πράγματα στον ναό. Με μια λέξη, δεν δέχτηκε να ζήσει συμβατικά και συμβιβασμένα. Η λογική σου λέει, ότι αυτός που είναι γυμνός και σταυρωμένος δίπλα σου είναι ένας εγκληματίας. Η πίστη, αυτόν το ίδιο τον βλέπει σαν γιό του Θεού και σε βάζει στον παράδεισο. Η λογική σου εξασφαλίζει μια ήρεμη ζωή χωρίς μαρτύριο, διωγμό ή ύβρεις. Η πίστη σε οδηγεί στο ρίσκο και από εκεί ανοίγει την πόρτα για να ζήσεις από εδώ τον ουρανό.

Κοίταξε τις φορτωμένες σελίδες, γεμάτες από τις σκέψεις που τον καταδίωκαν τον τελευταίο χρόνο και αισθάνθηκε, ότι τίποτα άλλο δεν άξιζε να γράψει πέρα από αυτά. Μα καλά, ρώτησε τον εαυτό του, τι έπαθες; Αγνοείς όλη την υπόλοιπή σου ζωή;   Όχι απάντησε στον εαυτό του. Τίποτα δεν ξεχνώ, τίποτα δεν αγνοώ. Όλα όσα έλαβαν χώρα, είχαν την δική τους ξεχωριστή αξία, ήταν σχεδιασμένα από το χέρι αυτού που ακόμη και τώρα οδηγεί την ζωή μου, γιατί χωρίς αυτά δεν θα έφτανα ως εδώ. Απλά έχει μεγάλη αξία όταν από μόνος σου θυσιάζεις αυτό που με κόπο έκτισες. Δεν αναγκάστηκες να το προσφέρεις, δεν στο απαίτησε κανείς. Όπως ο Χριστός μόνος του θυσίασε την ζωή του και την πήρε πάλι πίσω, έτσι και αυτός πίστευε, ότι μια νέα ζωή άρχιζε, γιατί η δυναμική να την δημιουργήσει ήταν μέσα του.

Advertisements

Single Post Navigation

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: