Implantnet

Θέματα παιδείας, κοινωνίας, οδοντιατρικής επιστήμης και όχι μόνο…

Μεταπτυχιακά: επιλεκτικές απρέπειες

Τώρα που σιγά σιγά κάθεται η σκόνη από την διαδικασία επιλογής μεταπτυχιακών φοιτητών στην σχολή μας, θάθελα και εγώ με την σειρά μου να διατυπώσω μερικές σκέψεις… Αρχικά θέλω να συγχαρώ τους επιτυχόντες, γιατί πραγματικά είδαν την δικαίωση των κόπων τους να πραγματοποιείται. Αλλά σαν δάσκαλος θέλω να παρηγορήσω και να ασχοληθώ πιο πολύ με όλους αυτούς, που είναι και οι περισσότεροι που δεν μπόρεσαν να μπουν. Σίγουρα ξέρετε ότι στην ζωή η αποτυχία μπορεί να μας αποθαρρύνει αλλά μπορεί και να γίνει προωθητική δύναμη, που θα φέρει ουσιαστική αλλαγή στην ζωή μας. Η σταδιοδρομία μας είναι ουσιαστικά μια μαραθώνια διαδρομή, με αρκετές στάσεις και από την προσωπική μου πείρα γνωρίζω ότι τα εμπόδια μερικές φορές λειτουργούν και ως μέσα άθλησης για την επίτευξη υψηλότερων στόχων.

Ο λόγος που ασχολούμαι, είναι γιατί αυτή η ιστορία των μεταπτυχιακών σπουδών και ιδιαίτερα της διαδικασίας επιλογής των υποψηφίων με πληγώνει, καθώς την βλέπω από την πλευρά των παιδιών που δεν καταθέτουν απλά μια αίτηση, αλλά και τα όνειρα τους για το μέλλον. Θέλω αρχικά να συγχαρώ τον νέο διευθυντή των μεταπτυχιακών σπουδών, για την εμφανή μοριοποίηση των υποψηφίων και την περισσότερο αντικειμενική παρουσίαση των προσόντων πλην της συνέντευξης βέβαια, όπου τα πράγματα είναι περισσότερο υποκειμενικά και δεν μπορεί και να γίνει διαφορετικά. Ίσως την επόμενη χρονιά, όλη αυτή η διαδικασία θα είναι καλό να είναι γνωστή εκ των προτέρων, ώστε να ξέρουν όλοι αυτοί που αγωνίζονται τους όρους, ώστε να μην δίνεται δικαίωμα για καμιά σκιά. Θέλω επίσης να συγχαρώ τους διευθυντές, που δεν υπέκυψαν σε πιέσεις που γνωρίζουμε ότι ασκούνται από διάφορες πλευρές, καθώς είναι γνωστό ότι ζούμε την Ελλάδα… Το παρελθόν, που νομίζω ήταν κακό, γιατί έδωσε το δικαίωμα σε πολλούς να αμφισβητούν την διαδικασία, με τις επώνυμες επιλογές, ας αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγήν για να δημιουργήσουμε τουλάχιστον στον ακαδημαϊκό χώρο, μια κατάσταση που δεν θα πληγώνει την αξιοκρατία. Γιατί δυστυχώς όλοι εμείς που πραγματικά από ευνοϊκές περιστάσεις βρεθήκαμε μέσα στο πανεπιστήμιο και έχουμε τους τίτλους, ξεχνάμε από πού ξεκινήσαμε, και πολλοί έχουν καβαλήσει το καλάμι.

Γιατί δεν είναι δυνατόν από νέα παιδιά που μόλις τελείωσαν την σχολή, να απαιτούμε δημοσιεύσεις σε επώνυμα περιοδικά, με μια λογική παρόμοια με αυτήν που επιλέγουμε έναν λέκτορα. Ας πάψουμε να απαξιώνουμε τα περιοδικά και τον κόπο των παιδιών και από την άλλη στις λεγόμενες «κρίσεις εν αποστρατεία», τα κάνουμε όλα γαργάρα και ψηφίζουμε σηκώνοντας αδιάφορα και ένοχα τους ώμους. Και μετά στον νέο επιστήμονα που θέλει να εξελιχτεί, ο πήχης ανεβαίνει με μια επιλεκτική μνήμη. Εντάξει έχουμε το δικαίωμα αυτά να νέα παιδιά που έχουμε μπροστά μας, με την αγωνία να μπουν στο μεταπτυχιακό να τα κρίνουμε, αλλά δεν πρέπει να τα απαξιώνουμε και να τα αποθαρρύνουμε με ανεπίτρεπτες συμπεριφορές.

Έρχομαι τώρα στο θέμα των «εργασιών». Έχει στηθεί κυριολεκτικά μια βιομηχανία βιβλιογραφικών εργασιών, πάνω στην αγωνία των φοιτητών ή νέων συναδέλφων να βελτιώσουν το βιογραφικό τους. Ομολογώ ότι συμμετείχα και εγώ προσπαθώντας να βοηθήσω όλους αυτούς που κατά καιρούς ζήτησαν την βοήθειά μου. Όλα γίνονται τόσο γρήγορα, πιέζονται οι κριτές , οι εκδότες, οι τυπογράφοι. Και όλα αυτά για να κτιστεί όσο πιο γρήγορα γίνεται ένα μεγάλο βιογραφικό, με μοναδικό σκοπό όχι την προαγωγή της επιστήμης αλλά της συγκέντρωσης χαρτιών και προσόντων. Εγώ προσωπικά αρνούμαι από εδώ και πέρα την οποιαδήποτε συμμετοχή μου σε τέτοιου είδους εργασίες και την οποιαδήποτε ανάμιξη μου σε εργασίες που δεν προέρχονται από την ερευνητική μας ομάδα, η οποία έχει συγκροτηθεί με καθαρά ακαδημαϊκά κριτήρια. Επίσης αρνούμαι την οποιαδήποτε συμμετοχή μου, σε οτιδήποτε έχει σχέση με τα μεταπτυχιακά πλην της αναγκαστικής διδασκαλίας που απορρέει από τα καθήκοντα μου ως μέλος ΔΕΠ. Εύχομαι αυτή η υπόθεση να προχωρήσει και πραγματικά να μπορούμε όλοι να είμαστε περήφανοι και να μπορούμε να κοιτάμε τα παιδιά μας στα μάτια. Αυτά χωρίς πάθος δεδομένου ότι για κανέναν υποψήφιο δεν εξεδήλωσα κάποιο ιδιαίτερο ενδιαφέρον ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ

Advertisements

Single Post Navigation

5 thoughts on “Μεταπτυχιακά: επιλεκτικές απρέπειες

  1. Παράθεμα: “Μεταπτυχιακά: Επιλεκτικές απρέπειες” γράφει ο Νίκος Νταμπαράκης | DentNEWS.net | Οδοντιατρική

  2. Παράθεμα: Που βγάζει ο ελληνικός δρόμος για τα μεταπτυχιακά; « Η καλύβα ψηλά στο βουνό

  3. Δε μας τα λες καλά Νταμπαράκη όταν λες:»αρνούμαι την οποιαδήποτε συμμετοχή μου, σε οτιδήποτε έχει σχέση με τα μεταπτυχιακά πλην της αναγκαστικής διδασκαλίας που απορρέει από τα καθήκοντα μου ως μέλος ΔΕΠ».
    Δε μας τα λες καλά διότι αναγκαστική δεν είναι μόνον η διδασκαλία αλλά και η Ερευνα των ΔΕΠ, από αυτήν ή παραιτείσαι ή επιμένεις ή επανέρχεσαι.

    • implantnet on said:

      Αν και δεν πρέπει να απαντώ σε ανώνυμα μηνύματα εν τούτοις αποδέχομαι την πρόκληση για να πω μερικά πράγματα παραπάνω. Τι σχέση έχει η έρευνα την οποία ούτως ή άλλως πρέπει να κάνω για την εξέλιξή μου με την διδασκαλία των μεταπτυχιακών, για την οποία πρέπει να σε πληροφορήσω οτι δεν πληρώνομαι. Και ενώ ο κάθε μεταπτυχιακός πληρώνει ετησίως 3000 ευρώ για τα δίδακτρα επι 3 χρόνια, εγώ θέτω το ερώτημα: αυτοί που διδάσκουν σε αυτά δεν πρέπει να αμοίβονται πρόσθετα; Ηδη ο μισθός των πανεπιστημιακών είναι μικρός (αυτό όλοι) το αναγνωρίζουν και όλοι εμείς μέχρι τον διορισμό μας ήμασταν άμισθοι (εγώ 13 χρόνια). Επομένως είναι εύκολο να πετροβολάμε χωρίς να γνωρίζουμε. Σε πληροφορώ φίλε οτι εμείς είμαστε (τρελα)…. μένοι με το δημόσιο πανεπιστήμιο, το πονάμε αλλά εγώ προσωπικό δεν μπορώ να κρατώ το ωστόμα μου κλειστό μέχρι να γίνω πρωτοβάθμιος καθηγητής και μετά να αρθρογραφώ εκ του ασφαλολύς απο το ΒΗΜΑ και άλλες έγκριτες φυλάδες. Ιδού η Ρόδος, όποιος έχει άντερα ας βγεί επώνυμα να μιλήσει όπως εγώ. Μέχρι τότε παίξτε με τα κουβαδάκια σας…
      ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ

  4. Λιλλής Θεόδωρος on said:

    Αν και είδα λίγο καθυστερημένα το post θα ήθελα κι εγώ με την σειρά μου να συμφωνήσω με την άποψη του Δασκάλου μας…

    Είμαι κι εγώ ένας από αυτούς που πριν ένα περίπου χρόνο πέρασαν αυτήν την δοκιμασία του «υποψηφίου μεταπτυχιακού» και δόξα το Θεό τα κατάφερα να μπω…

    Απλά τώρα ένα χρόνο μετά που βλέπω τα πράγματα πιο ψύχραιμα και απέκτησα κάποια παραπάνω εμπειρία στα πανεπιστημιακά δρώμενα, βλέπω με μια πιο κριτική ματιά τα κριτήρια επιλογής των μεταπτυχιακών φοιτητών….και για να μην λέμε λόγια του αέρα, αυτά είναι:

    1. Γενικός βαθμός πτυχίου (σε ποσοστό 25%)
    – Πόσο αντικειμενική είναι η βαθμολογία στα προτυχιακά μαθήματα;;;
    – Πόσο ο βαθμός πτυχίου αντικατοπτρίζει την επιστημονική αρτιότητα ενός υποψηφίου;;;
    – Πως θα μπει σε ένα μεταπτυχιακό ένας υποψήφιος που τα πρώτα χρόνια των σπουδών του ήταν λίγο αμελής, ενώ αργότερα έγινε συνειδητοποιημένος φοιτητής και άριστος επιστήμονας;;;

    2. Τη βαθμολογία των προπτυχιακών μαθημάτων που σχετίζονται με τη συγκεκριμένη κατεύθυνση επιλογής του Π.Μ.Σ. (σε ποσοστό 15 %)
    – Ισχύουν όλα τα ανωτέρω….συν:
    – Πως διασφαλίζεται ότι ο εξεταστής που γνωρίζει ότι ένας προτυχιακός φοιτητής ενδιαφέρεται για μια συγκεκριμένη κατεύθυνση δεν θα του βάλει μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό ανάλογα με το πόσο τον συμπαθεί;;;

    3. Την προηγούμενη ερευνητική και επιστημονική δραστηριότητα του υποψήφιου (σε ποσοστό 15 %)
    – Τι ερευνητική δραστηριότητα μπορεί να έχει κάποιος που μόλις τελείωσε την οδοντιατρική και δεν έχει ιδέα για το πως γίνεται η ερευνα μιας και προπτυχιακά ούτε λόγος περί ερευνητικής μεθοδολογίας;;;
    – Ποια είναι τα κριτήρια που κάποιος θα συμμετάσχει σε μια έρευνα που γίνεται από ένα μέλος Δ.Ε.Π.;;;
    – Αποτελούν οι βιβλιογραφικές ανασκοπήσεις σε ελληνικά περιοδικά ερευνητική δραστηριότητα;;;
    (βλέπε και αυτά που λέει ο Δάσκαλος στο post)

    4. Τη γνώση της αγγλικής γλώσσας όπως προκύπτει από πιστοποιητικά
    – Εδώ το μόνο που έχω να σχολιάσω είναι ότι πέρσυ για να μπω εγώ στο μεταπτυχιακό ο απαιτούμενος βαθμός του IELTS ήταν 4,5….ενώ φέτος 7.
    – Το ότι κάποιος κατέχει το IELTS, TOEFEL, PROFICIENCY και ξέρει να λέει «hello i want a glass of water» σημαίνει ότι κατέχει και την αγγλική ιατρική ορολογία που είναι απαραίτητη για να διαβάσει την αγγλική βιβλιογραφία που θα του ζητηθεί μέσα στο μεταπτυχιακό;;;

    5. Την επιστημονική επάρκεια του υποψηφίου από διεξαγωγή εξετάσεων στο αντικείμενο της συγκεκριμένης κατεύθυνσης (σε ποσοστό 10 %)
    – Πόσο αντικειμενικές είναι οι εξετάσεις αυτές;;;
    (Σημειώνω ότι στο δικό μας εργαστήριο ήταν αντικειμενικότητες διότι πραγματοποιήθηκαν σε ειδικό πρόγραμμα υπολογιστή όπου αυτόματα έβγαινε η βαθμολογία)
    – Τι είδους ερωτήσεις γίνονται σε αυτές τις εξετάσεις και με ποιά μορφή;;;
    Το να ρωτήσεις ποιά η pKa της αρτικαΐνης (που παίζει ούτε ο Δάσκαλος να το θυμάται που είναι και ειδικός στην αναισθησιολογία) με το να ρωτήσεις τι τεχνική χρησιμοποιούμε για να αναισθητοποιήσουμε τα οπίσθια δόντια της κάτω γνάθου, δεν είναι καθόλου το ίδιο πράγμα. Τα δύο αυτά είδη ερωτήσεων σκιαγραφούν δύο διαφορετικά είδη υποψηφίων. Αν θες να πάρεις τον διαβασμένο επιστήμονα που θυμάται και την πιο κουλή λεπτομέρεια θα ρωτήσεις το πρώτο, ενώ αν θες να πάρεις ένα παιδί που απλά τελείωσε την οδοντιατρική θες να ελέγξεις άμα ξέρει τα βασικά ρωτάς το δεύτερο.

    6. Την εμπειρία στην άσκηση οδοντιατρικής μετά τη λήψη του πτυχίου (σε ποσοστό 5 %)
    – Πόσο εύκολο είναι για έναν που μόλις τελείωσε την οδοντιατρική και δεν έχει ούτε χρήματα, όυτε γονέα οδοντίατρο να αποκτήσει αυτήν την εμπειρία;;;

    7. Την κατάταξη στο ανώτερο 10% της σειράς αποφοίτησης (σε ποσοστό μέχρι 5%)
    – Εδώ ισχύουν ότι αναφέρθηκε πριν περί αντικειμενικότητας του βαθμού πτυχίου

    8. Την πιστοποιημένη γνώση Η/Υ (3%)
    – Πόσοι γνωρίζουν να χειρίζονται άριστα τον Η/Υ και δεν έχουν πτυχίο πιστοποίησης γιατί απλά ότι γνωρίζουν το γνωρίζουν για τον εαυτό τους και όχι για να το επιδεικνύουν ή ακόμη ακόμη δεν θέλουν ή δεν έχουν να δώσουν τα απαιτούμενα χρήματα για να εξεταστούν το ECDL;;;

    9. Την πιστοποιημένη γνώση άλλων ξένων γλωσσών (1%)
    – Εδώ είναι το μόνο που δεν έχω να προσθέσω τίποτα

    10. Την πιστοποιημένη παρακολούθηση επιστημονικών συνεδρίων (1%)
    – Πόσα συνέδρια έχουν εντελώς δωρεάν είσοδο για τους φοιτητές;;;
    – Πόσοι φοιτητές δεν παρακολουθούν ένα συνέδριο λόγω κόστους συμμετοχής;;;

    11. Την εν γένει προσωπικότητα και επιστημονική συγκρότηση του υποψηφίου, όπως προκύπτει από τη συνέντευξή του σε τριμελή επιτροπή της Σ.Ε. του Π.Μ.Σ. διευρυμένη από τον Διευθυντή του Εργαστηρίου, που σχετίζεται με την συγκεκριμένη κατεύθυνση του Π.Μ.Σ. (σε ποσοστό 20 %)
    – Καλά…εδώ αφήνω την φαντασία σας να οργιάσει….

    Συνολική αποτίμηση των κριτηρίων επιλογής:

    – Μπορεί θεωρητικά τα κριτήρια αυτά να είναι καλά…αλλά η ελληνική πραγματικότητα τα διαφοροποιεί πλήρως
    – Με βάση τις συνθήκες που επικρατούν στην ελληνική οδοντιατρική πραγματικότητα τελικά τι είδος υποψηφίων σκιαγραφούν τα παραπάνω κριτήρια;;;

    Απάντηση:
    – Αυτούς που έχουν λεφτά να πάνε σε συνέδρια, να πάρουν σβάρνα ότι πτυχίο ξένης γλώσσας και Η/Υ υπάρχει, να ανοίξουν ιατρείο μόλις πάρουν το πτυχίο, να τους ταΐζουν για ένα δύο χρόνια οι γονείς για να ασχοληθούν με την «έρευνα» και να αποκτήσουν την ερευνητική δραστηριότητα που προαπαιτείται για να μπουν στο μεταπτυχιακό κτλ…

    – Αυτούς που από το πρώτο έτος που πάτησαν το πόδι τους στη σχολή διάβαζαν παπαγαλία όλα τα μαθήματα και τα πέρασαν με άριστα. Η λεγόμενη «φοιτητική ζωή» θεωρείται σοβαρό παράπτωμα και τιμωρείται με μη εισαγωγή στο μεταπτυχιακό. (Σημείωση: με αυτά τα κριτήρια η άποψη «θέλουμε επιστήμονες με ανθρωπιά» αποτελεί τραγική ειρωνία)

    – Αυτούς που έχουν τις γνωριμίες ώστε να πάρουν καλούς βαθμούς, να μπουν και να δουλέψουν ανεξαρτήτως προσόντων σε ένα ερευνητικό εργαστήριο, να προωθήσουν μια βιβλιογραφική ανασκόπηση του ποδαριού σε ένα επιστημονικό περιοδικό, να πάρουν καλό βαθμό στην συνέντευξη, να δουλέψουν για κανα δυό χρόνια σε ένα οδοντιατρείο για να πάρουν εμπειρία κτλ.

    Τα συμπεράσματα δικά σας…

    Και για να μην βγάζω την ουρά μου απ έξω, γιατί κι έγω με τα ίδια «αξιοκρατικά» κριτήρια μπήκα στο μεταπτυχιακό…σας δηλώνω χωρίς φόβο και πάθος…ότι ανήκω κι εγώ σε μια από τις παραπάνω κατηγορίες… δυστυχώς με θλίβει που το λέω… αλλά με αυτήν την «αξιοκρατία» τελικά όσο καλός επιστήμονας κι αν είσαι η ρετσινιά θα σου μείνει για μια ζωή…και άντε μετά εσύ να αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: