Implantnet

Θέματα παιδείας, κοινωνίας, οδοντιατρικής επιστήμης και όχι μόνο…

O ρόλος του PRP. Δεύτερο και τελευταίο μέρος. Το τελικό συμπέρασμα

The Effect of PRP on Reconstruction of Mandibular and Maxillary Bone Defects: A Review of Recent Experimental Studies on Humans and Animals

Surgery Journal 4(1):1-7, 2009

NAZAROGLOU I, MATOULAS E, KAFAS P, DABARAKIS N

Όπως έχουμε ήδη πει τα ερευνητικά συμπεράσματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα της χρήσης του PRP είναι αντικρουόμενα.

Ο Marx (JOMS 2004) μελέτησε την οστική αναγέννηση σε ελλείμματα 5 cm ή μεγαλύτερα, στα οποία τοποθετήθηκε σπογγώδες οστούν με ή χωρίς PRP. Βρέθηκε ότι 2, 4 και 6 μήνες μετά οι περιοχές με PRP ήταν περισσότερο ώριμες. Στους 6 μήνες η ιστολογία έδειξε μεγαλύτερη δοκίδωση του οστού.

Σε μια άλλη εργασία των Gerarg και συν. (JOMS 2006) με PRP σε συνδυασμό με αυτόλογο, το PRP βρέθηκε ότι αυξάνει την επούλωση στους 2 μήνες, χωρίς η δραστηριότητα αυτή να είναι σημαντική στους 3 και 6 μήνες.

Σε μια άλλη μελέτη των Thor και συν. (IJOMS 2007) σε ανύψωση ιγμορείου, στους 3 μήνες με PRP σχηματίστηκε περισσότερο νέο οστούν, αλλά αυτό δεν παρατηρήθηκε στους 6 μήνες. Αυτό σημαίνει ότι το PRP έχει μικρή αναγεννητική ικανότητα αλλά μπορεί να επηρεάσει την πρώιμη φάση της οστικής επούλωσης. Αυτό σε συνδυασμό με τα ευρήματα των Butterfield και συν. (JOMS 2005) δείχνει ότι η πιο σημαντική χρονική στιγμή δράσης του PRP είναι η πρώιμη περίοδος επούλωσης, καθώς η ζωή ενός αιμοπεταλίου σε ένα τραύμα και η περίοδος άμεσης επιρροής των αυξητικών παραγόντων του είναι λιγότερο από 5 μέρες. Έτσι τελικά η όποια αύξηση της οστικής αναδιοργάνωσης είναι περιορισμένη σε βραχείς χρόνους και αυτό είναι ένα βασικό πρόβλημα. Βέβαια ένα άλλο πλεονέκτημα είναι ότι έχει διαπιστωθεί ότι 6-7 μήνες η περιοχή του οστού που έχει εμπλακεί το PRP είναι αρκετά πυκνότερη. Αυτό το εύρημα των συγγραφέων συμφωνεί και με τα αποτελέσματα των Rodriguez και συν. (IJOMS 2003) που πέτυχαν μια μέση αύξηση της πυκνότητας του οστού κατά 35 % στην περιοχή που μπήκε PRP και BioOss, 4 μήνες μετά την επέμβαση.

Ένα επιπλέον πλεονέκτημα που προκύπτει από την χρήση του PRP είναι η κολλώδης φυσική του ιδιότητα. Αυτή του επιτρέπει να δρα αιμοστατικά και να σταθεροποιεί το πήγμα και το υλικό του μοσχεύματος. Αυτό βοηθά και στον χειρισμό του μοσχεύματος, πράγμα που βοηθά και στην υπό καλύτερες προϋποθέσεις τοποθέτηση του μοσχεύματος, αλλά και στην βράχυνση του εγχειρητικού χρόνου αλλά και την έκτασης του τραύματος. Επιπλέον ,αρκετοί ερευνητές προτείνουν ότι το PRP μπορεί να δράσει ως βιολογική μεμβράνη στα υπό αντιμετώπιση οστικά ελλείμματα, αποτρέποντας την ακρορριζική μετανάστευση επιθηλιακών κυττάρων και κυττάρων του συνδετικού ιστού από τον κρημνό. (Messora και συν., J Per Res 2008).

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Σχόλιο τελικό δικό μου που δεν περιλαμβάνεται στην δημοσιευμένη εργασία: Συμπερασματικά η χρήση του PRP είναι γενικά υποσχόμενη. Αλλά στην ζωή όλα πρέπει να μπαίνουν σε μια ζυγαριά. Βάλτε από την μία το αμφίβολο κλινικό αποτέλεσμα και από την άλλη την λήψη αίματος από τον ασθενή, αλλά και το υψηλό κόστος αγοράς της συγκεκριμένης συσκευής μαζί με τα αναλώσιμα και βγάλτε αβίαστα το συμπέρασμα σας. Ο χώρος της οστικής αναγέννησης από τον οποίο τα τελευταία χρόνια παίρνω μερικές γεύσεις είναι πολλά υποσχόμενος ερευνητικά και έχει μέλλον. Όμως για να μπορέσουν να μας πουν συγκεκριμένα πράγματα, τα οποία πρέπει να επαληθευτούν από πολυκεντρικές μελέτες θέλει χρόνο. Κατανοώ το άγχος των εταιρειών να βγάλουν στην αγορά νέα προϊόντα, αλλά συμμερίζομαι και την αγωνία των εμφυτευματολόγων να δώσουν δοκιμασμένες λύσεις στους ασθενείς τους. Τι βλέπω εγώ; Μου κάνει εντύπωση πως σοβαρά περιοδικά με αυστηρούς κριτές δημοσιεύουν εργασίες με οστεογεννετικά υλικά και στην διπλανή σελίδα την διαφήμιση αυτών. Άρα πρέπει να είμαστε επιφυλακτικοί. Όπως λέει και ο Khouri “autogenous bone has no sponsor”. Αυτός νομίζω μπορεί να είναι και ο καλύτερος επίλογος.

ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Advertisements

Single Post Navigation

One thought on “O ρόλος του PRP. Δεύτερο και τελευταίο μέρος. Το τελικό συμπέρασμα

  1. Βέβαια και το PRP αυτόλογο «υλικό» θεωρείται 🙂

    Το θέμα ωστόσο είναι ότι ακόμα δεν ξέρουμε αν πράγματι δουλεύει…γιατί αν δίνει καλά αποτελέσματα δεν νομίζω ότι θα είναι πρόβλημα για έναν εμφυτευματολόγο να αγοράσει μια φυγόκεντρο και να μάθει να παίρνει αίμα…

    Γιατί αν πράγματι δουλεύει σίγουρα θα είναι προτιμότερο για έναν ασθενή να τον τσιμπήσουμε για να πάρουμε λίγο αίμα….παρά να του πάρουμε κομμάτι από το γένιο ή την έξω λοξή γραμμή….καλά για το λαγόνιο δεν το συζητώ παραπάει μακριά η βαλίτσα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: