Implantnet

Θέματα παιδείας, κοινωνίας, οδοντιατρικής επιστήμης και όχι μόνο…

Βάθος τοποθέτησης των εμφυτευμάτων και οι επακόλουθες επιπτώσεις στο ύψος της φατνιακής απόφυσης

Επειδή αρκετοί συνάδελφοι κάνουν το λάθος να τοποθετούν βαθειά τα εμφυτεύματα είτε από άγνοια ή από λάθος εκτίμηση ότι πετυχαίνουν καλύτερη αρχική σταθερότητα, η εργασία στην οποία θα αναφερθώ σήμερα βάζει νομίζω τα πράγματα στην θέση τους και τεκμηριώνει αυτό που μας διδάσκει η εμπειρία.

Η συσσωρευμένη μαρτυρία από συγκρίσεις που έχουν γίνει με διαφορά σχέδια εμφυτευμάτων κάτω από φυσιολογικές συνθήκες δείχνουν ότι το επίπεδο του οστού της φατνιακής απόφυσης υφίσταται μια αναδιοργάνωση όσον αφορά τα εμφυτεύματα 2 τεμαχίων, ανεξάρτητα του που είναι το μικροχάσμα (το σημείο δηλαδή ένωσης των 2 μερών), ενώ αντίθετα ελάχιστη έως καθόλου τέτοιου είδους απορρόφηση λαμβάνει χώρα με τα μονοφασικά εμφυτεύματα.

Στην εργασία στην οποία θα αναφερθούμε χρησιμοποιήθηκαν 6 διαφορετικά κοχλιωτά εμφυτεύματα τιτανίου βαθμού 4.

Ο τύπος Α ήταν επιφάνειας SLA μήκους 6.0 mm με το όριο του εμφυτεύματος στο ύψος της φατνιακής απόφυσης.

Τα υπόλοιπα εμφυτεύματα For (τύποι B με F), είχαν το όριο του εμφυτεύματος 1.5 mm κάτω από την φατνιακή ακρολοφία.

Οι τύποι A και B ήταν ενός τεμαχίου (δηλαδή δεν υπήρχε μικροχάσμα)

Οι τύποι C με F ήταν 2 τεμαχίων με μικροχάσμα 50 µm ανάμεσα στο εμφύτευμα και το διαβλεννογόνιο.

Η θέση του μικροχάσματος ορίστηκε στο ύψος της φατνιακής απόφυσης για του τύπους C και D; ενώ όσον αφορά τους τύπους E και F, το μικροχάσμα ήταν the microgap 1 mm πάνω και 1 mm κάτω από την ακρολοφία αντίστοιχα. Οι τύποι A μέχρι C τοποθετήθηκαν χωρίς υπερβολική εμβύθιση του εμφυτεύματος ενώ οι τύποι D μέχρι F τοποθετήθηκαν με εμβύθιση του εμφυτεύματος.

Το πείραμα έγινε σε 5 lab-bred, αρσενικά American foxhounds. Μετά από 6 μήνες επούλωση από τις εξαγωγές των δοντιών έγινε η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων με τον τρόπο που περιγράφτηκε.

Η δεύτερη φάση έγινε 3 μήνες μετά και έγινε και η σύνδεση των διαβλεννογόνιων για τα εμφυτεύματα 2 τεμαχίων. Η θυσία των ζώων έγινε 3 μήνες μετά την σύνδεση των διαβλεννογονίων.

Σε όλα τα εμφυτεύματα 2 τεμαχίων υπήρχε διακριτή απορρόφηση οστού γύρω από τα εμφυτεύματα, ανεξάρτητα από το αν τοποθετήθηκαν στο ύψος της απόφυσης ή εμβυθίστηκαν. Όμως την μεγαλύτερη απορρόφηση την είχαν τα εμφυτεύματα που εμβυθίστηκαν. Εκείνο που διαπιστώθηκε είναι ότι η απορρόφηση έλαβε χώρα γρήγορα και ήτνα άσχετη με την φόρτιση των εμφυτευμάτων.

Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο των Joachim S. Hermann, Pirkka V. Nummikoski, Daniel Buser, Robert K. Schenk, David L. Cochran in (INT J ORAL MAXILLOFAC IMPLANTS 2001;16:475-485)

Advertisements

Single Post Navigation

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: