Implantnet

Θέματα παιδείας, κοινωνίας, οδοντιατρικής επιστήμης και όχι μόνο…

Κοινωνιολογική και ψυχογραφική προσέγγιση του μέτριου έλληνα οδοντίατρου. Ο θάνατος του εμποράκου

Είναι καθημερινά κλεισμένος σε τέσσερεις τοίχους. Δουλεύει σκληρά, τις περισσότερες φορές όρθιος, χειρονακτικά. Αν και ξέρει αρκετό κόσμο ο φόρτος της εργασίας του δεν του επιτρέπει σχέσεις με ποιότητα. Ακόμα και η οικογένεια του τον χαίρεται λίγο και αναγκάζεται να αποδεχτεί τους περιορισμούς που βάζει το απαιτητικό του πρόγραμμα. Το όνειρό του είναι να βγάλει και ένα παιδί οδοντίατρο για να του προσφέρει εκδικητικά όλες τις στερήσεις που δοκίμασε. Την δουλειά την ξέρει καλά. Αυτά που έμαθε στο πανεπιστήμιο δεν τα χρειάζεται γιατί η πράξη είναι εντελώς διαφορετική από την θεωρία. Στο σκονισμένο ράφι της βιβλιοθήκης υπάρχουν τα πανεπιστημιακά βιβλία που τόσα απωθημένα του έχουν δημιουργήσει αλλά είναι ικανά για να ξεγελάσουν τους ασθενείς ότι υπάρχει μια επαφή με την επιστήμη. Δεν πηγαίνει ποτέ σε συνέδρια, δεν του χρειάζονται άλλωστε αφού η δουλειά βγαίνει και μαζί και ένα καλό μεροκάματο. Άλλωστε τι πιο αντικειμενική ενημέρωση μπορείς να πάρεις από αυτήν που προσφέρουν οι διάφοροι πλασιέ και γυρολόγοι των διαφόρων εταιρειών. Αν τύχει καμιά ημερίδα συνωστίζεται στα τραπεζάκια των εταιρειών για να πάρει σακούλα με οδοντόκρεμες και διάφορα άλλα δείγματα. Βλέπει με επιφυλακτικότητα κάθε εξέλιξη και τρέμει μήπως ο νέος οδοντίατρος στην γειτονιά προσφέρει κάτι περισσότερο από αυτόν. Μήπως η ταμπέλα του είναι μεγαλύτερη; Μήπως λέει ή κάνει ο άλλος κάτι περισσότερο; Πρέπει να επιστρατέψει την δεοντολογία. Είναι ανάγκη οι άλλοι να κοντύνουν για να μην φανεί ότι αυτός είναι μικρός. Άλλωστε και οι συνδικαλιστές που ψηφίζει και που αυτός τους έκανε μάγκες αυτόν δεν πρέπει να προστατέψουν; Δεν ξεχνάει ότι οι κάθε λογής συνδικάλες, αποτυχημένοι οι περισσότεροι από το ελεύθερο επάγγελμα τόριξαν στην πολιτική επειδή εκεί είναι το ψωμί, άλλωστε στην Ελλάδα κανείς δεν χάνεται.

Όλα ήταν καλά και θα όδευα με ασφάλεια στην σύνταξη και έρχεται ο Αβραμόπουλος και φέρνει τα πάνω κάτω. Εδώ κυνηγούσαμε τους άλλους οδοντιάτρους μπας και βάλουν καμιά έδρα παραπάνω, όλους αυτούς που έκαναν το λάθος να θέλουν να επενδύσουν στην γνώση και το μεράκι τους κάνοντας την διαφορά από την μάζα, και τώρα μας την βγαίνουν οι ιδιώτες; Τι θα γίνουμε όλοι εμείς με τα παλιά μηχανήματα, τις απαρχαιωμένες τεχνικές και τις δεοντολογίες μπροστά στην καταιγίδα που έρχεται μπροστά μας; Καλά είναι δυνατόν να μας πρόδωσαν οι δικοί μας άνθρωποι; Καλύτερα όμως να μας τα παίρνουν οι ιδιώτες παρά οι συνάδελφοι οδοντίατροι. Εμάς ο εχθρός μας είναι ο συνάδελφος και όχι ο κάθε «όπουλος» που ούτως ή άλλως κονομάει. Ποτέ δεν βλέπεις άλλωστε να κάνουν παρέα περισσότεροι από δύο οδοντιάτρους. Δεν χρειάζονται και πολλά πάρε δώσε στο συνάφι μας. Μακριά και αγαπημένοι. Τελικά καλύτερα να πάω υπάλληλος στον ιδιώτη παρά να δώ τον γείτονα να προοδεύει περισσότερο από εμένα. Το κουδούνι κτυπά και διαλύει τις μαύρες σκέψεις μου, ήρθε ο επόμενος πελάτης. Το αύριο είναι μακριά, βλέπουμε…

Για την υπερβολή ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Advertisements

Single Post Navigation

9 thoughts on “Κοινωνιολογική και ψυχογραφική προσέγγιση του μέτριου έλληνα οδοντίατρου. Ο θάνατος του εμποράκου

  1. Καθόλου μακριά από την πραγματικότητα. Λίγο μίζερη η περιγραφή για κάποιους που ξεκινάνε τώρα αλλά καθόλου υπερβολική για όσους τα ζούνε καθημερινά στο πετσί τους.

  2. Dabarakis on said:

    Για σας που ξεκινάτε: στο χέρι σας είναι να μην καταντήσετε έτσι! Αυτός είναι ο σκοπός αυτού του άρθρου. Κάποιοι να συνηδειτοποιήσουν την κατάστασή τους και κάποιοι άλλοι να γλιτώσουν απο την μιζέρια και την απαξίωση. Ο νέος νόμος πρέπει να μας βγάλει απο τον εφυσηχασμό και να μας οδηγήσει σε ενέγειες που θα ανεβάσουν τον κλάδο, θα κάνουν τον ιδιώτη οδοντίατρο αξιόπιστο και σε μια ελεύθερη αγορά επιθυμητό. Ας αναγκάσουμε τους ιδιώτες να μας πουλήσουν πισω τα πολυτελή ιατρεία γιατί η δουλειά μας είναι επιστήμη αλλά και επαφή με άνθρωπο που δεν οικοδομείται μέσα σε εταιρείες και απρόσωπες δραστηριότητες.

  3. Κι εγώ είμαι της άποψης ότι ο νέος οδοντίατρος θα τα βρει ακόμη πιο σκούρα…γιατί τουλάχιστον οι παλιοί οδοντίατροι τελειώνοντας την σχολή θεωρούσαν τον εαυτό τους έτοιμο να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις του ελεύθερου επαγγέλματος. Κάποτε κάποιος με το που τελείωνε την σχολή μπορεί να πήγαινε να ανοίξει ιατρείο στην πιο απομακρυσμένη περιοχή και ήταν έτοιμος να παλέψει με τις δυσκολίες…

    Δυστυχώς τα τελευταία χρόνια η σχολή περνάει στον νέο οδοντίατρο την νοοτροπία ότι όλα τα πράγματα στην οδοντιατρική είναι θέμα «ειδικών»…και ότι ο γενικός οδοντίατρος είναι παραπεμπτικό όργανο!!!

    Παράδειγμα 1ο: Ο νέος οδοντίατρος προπτυχιακά ασκείται 2 χρόνια στην κλινική περιοδοντολογία…διάστημα αρκετό για να μάθει τέλεια τουλάχιστον την συντηρητική θεραπεία…κι όμως παίρνοντας το πτυχίο τον έχουν κάνει να νομίζει ότι ένα δόντι με προσβολή τριχασμού δεν μπορεί να το σώσει ο ίδιος αλλά ένας ντεμέκ «ειδικός» μπορεί να κάνει μαγικά και να το σώσει…

    Παράδειγμα 2: Μια από τα ίδια για την ενδοδοντολογία…νομίζει ότι υπάρχουν ντεμεκ «ενδοδοντιστές» με μαγικά ραβδάκια…

    Αποτέλεσμα όλων αυτών;;;

    Ο νέος οδοντίατρος θεωρεί ότι άμα δεν κάνει κάποιο μεταπτυχιακό είναι ένα τίποτα…ένα σκουπίδι..και το απώτερο αποτέλεσμα ένα διαρκές άγχος….αλλά και ένας πολύ καλός λόγος για διαταραχή της ψυχικής του ισορροπίας

    Για να παλέψουμε λοιπόν για ένα καλύτερο μέλλον στην επιστήμη μας…πρέπει πρώτα απ όλα να τα βρούμε με τους εαυτούς μας….και σε αυτή την πορεία πρέπει και η σχολή να βάλει ένα χεράκι και όχι να προσπαθεί με κάθε τρόπο να κάνει το αντίθετο…μόνο και μόνο για να κατοχυρώσει τα συμφέροντα μιας μειοψηφίας ντεμέκ «ειδικών»…

  4. ALEXIA MALLIORA on said:

    Sorry παιδιά,αλλά η εξειδίκευση δεν έβλαψε ποτέ κανένα.Όλοι όσοι έχουν ειδικότητα έχουν ξοδέψει χρόνο και χρήμακαι η εξέλιξη τους είναι γνωστή.Αλλά εμείς θα αρκεστούμε στο ρόλο του παραπεμτικού οργάνου? Εμείς έχουμε μαθει να βλεπουμε τον άνθρωπο ως σύνολο?Δεν είναι μόνο τα 32 δόντια.Είναι το σώμα του,η ψυχή του(στην οποία πρεπει να μπεις)και η πίστη οτι κάνεις ό,τι καλύτερο μπορείς και μάλιστα χωρίς εξειδίκευση.Αυτό δεν διδάσκεται όμως πουθενα!

  5. Η εξειδίκευση φυσικά και δεν έβλαψε κανένα…αλλά προς θεού δεν μπορώ να ακούω παπάντζες περί «αισθητικής οδοντιατρικής» κτλ… Λες και υπάρχει «αντιαισθητική οδοντιατρική»…Λες και στην σχολή μας μαθαίνουν να κάνουμε «αντιαισθητικές» εμφράξεις και ο άλλος στο μεταπτυχιακό μαθαίνει και εγώ δεν ξέρω τι…το ίδιο ισχύει και για όλες τις υπόλοιπες ντεμέκ ειδικότητες…

    Για να υπάρξει ειδικότητα πρέπει πρώτα να υπάρχει γνωστικό αντικείμενο τέτοιου μεγέθους που να δικαιολογεί την ειδικότητα!!! Δεν μπορεί πχ. η ενδοδοντία που εδώ και 30 χρόνια γίνεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο να ξυπνάει μια μέρα και να λέει είμαι ειδικότητα…και να βασίζεται μια ολόκληρη ειδικότητα στο ότι ο μέσος οδοντίατρος βαριέται τις απονευρώσεις!!! Για να μην πω ότι όποιος οδοντίατρος λέει ότι βαριέμαι τις ενδοδοντίες και τις παραπέμπω είναι επιεικώς απαράδεκτος…μπορεί να μην το συνειδητοποιούμε αλλά είναι σαν ένας καρδιολόγος να λέει βαριέμαι να κάνω καρδιογράφημα!!! Άμα δεν σ’ αρέσει κύριε το καρδιογράφημα μην γίνεσαι καρδιολόγος…και άμα δεν σ’ αρέσει κύριε η ενδοδοντία μην γίνεσαι οδοντίατρος!!!

    Νομίζω ότι τελευταία έχει παρεξηγηθεί η έννοια του μεταπτυχιακού…κάποτε το έκανε κάποιος ο οποίος είχε όρεξη να μάθει και να μελετήσει μερικά πράγματα παραπάνω και να μπει στην φιλοσοφία της έρευνας…σήμερα το μεταπτυχιακό γίνεται για την κονόμα… για να κοτσάρει την ταμπέλα και να το παίζει ειδικός…για να μην ασχολείται πια με τα ταπεινά σφραγισματάκια!!

    Λυπούμαι πολύ αλλά σαν κλάδος έχουμε χάσει το μέτρο!!!

    Υ.Γ: Sorry για το ύφος μου… αλλά έχει παραγίνει το κακό!!!

  6. ALEXIA MALLIORA on said:

    Ναι βρε Patako μου,σε όλα αυτά δικιο έχεις΄,αλλά εγώ δε σκοπεύω να γίνω το παραπεμτικό όργανο κανενός.Αυτός που έχει την ειδικότητα καλά κάνει και την έχει και να τη χαίρεταιΕγώ επιμένω πως είμαστε οι ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΙ γιατροί,που θα προσεγγίσουμε τον κάθε οδοντιατρκό ασθενή ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ και δεν θα κανουμε την ενδοδοντία ξεπέτα.Μη νομίζεις,και οι ασθενείς τελευταία γίνονται όλο και πιο υποψιασμένοιενώ το προσωπικό ενδιαφέρον πάντα αναγνωρίζεται.Οι ενδοδοντιστές παίρνουν κόσμο απο τον αδιάφορο οδοντίατρο,όχι απο τον ευσυνείδητο!

  7. dimos papageorgiou on said:

    παιδια γεια σας.το θεμα ειναι μεγαλο και απαιτει πολυ γραψιμο! Αυτο που μπορω να πω με 15 χρονια στη πλατη ως γενικος οδοντ.που ασχοληθηκα με τα παντα η σχεδον τα παντα ειναι οτι η εξειδικευση ειναι αναγκαιο κακο.Και λεω κακο γιατι οντως δεν προστατευεται ο ρολος του γενικου.η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΣΧΕΣΗ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΕΠΑΦΗ μεσα απο πολλα χρονια γνωριμιας ειναι προνομιο του γενικου.Ωστοσο η καλυτερη δυνατη παροχη υψηλης σταθμης υπηρεσιων περνα απο τον ενδοδ.. τον περιοδ.. τον γναθοχ… τον ορθο… .αρα ειναι στη ικανοτητα του γενικου να κανει οσο καλυτερη προγνωση μπορει για καθε περιστστικο και αναλογα και με τις ικανοτητες του να αναλαβει η να παραπεμψει . ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ….

  8. dimos papageorgiou on said:

    ΝΙΚΟ ΤΑ ΑΡΘΡΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΙΧΤΑ!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: