Implantnet

Θέματα παιδείας, κοινωνίας, οδοντιατρικής επιστήμης και όχι μόνο…

ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

Κινδυνεύοντας να χαρακτηριστώ γραφικός επανερχόμενος στο ίδιο θέμα, που είναι βέβαια τα πανεπιστήμια, θέλω να καταθέσω μερικές ακόμα σκέψεις. Αφορμή είναι τα επεισόδια στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία, όπου σε κατάσταση ομηρίας βρέθηκαν για 8 ώρες από φοιτητές «αριστερών» σχημάτων, ο πρύτανης και περίπου 20 μέλη της Συγκλήτου του Ιδρύματος. Λίγες μέρες πριν, θύμα της έκρηξης βίας στα πανεπιστήμια, έπεσε ο πρύτανης του ΑΠΘ Αναστάσιος Μάνθος. Αναρωτιέμαι τι μπορεί να συμβεί στην συνέχεια, αν και περιστατικά όπως αυτό του άγριου ξυλοδαρμού των δύο φυλάκων του ΑΠΘ, τουλάχιστον σε εμένα λέει ότι είναι ίσως και θαύμα που μέχρι τώρα δεν έχουμε θρηνήσει θύματα, σε έναν ακήρυχτο πόλεμο ανάμεσα στους θεσμούς όπως τουλάχιστον εκφράζονται σε συνθήκες κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, από το υπουργείο, τον πρύτανη και όλους αυτούς που αμφισβητούν στο κράτος και τις εκφράσεις του.

Είμαστε νομίζω σαν κοινωνία όμηροι μετά το 1974, μιας κατάστασης όπου η λειτουργία της δημοκρατίας ακόμα δεν έχει αποκατασταθεί. Αυτό το αντιμετωπίζεις καθημερινά στην πράξη, όπου βλέπεις ένα κράτος να παρακολουθεί αμήχανο την αγορά να κερδοσκοπεί, τους εργολάβους να λαδώνουν, τους κρατικούς λειτουργούς να χρηματίζονται, τον μη προνομιούχο και τον συνταξιούχο να συνθλίβεται και τον μετανάστη να κακοποιείται και να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Εμείς μείναμε με την εντύπωση, ότι επειδή διαβάζουμε ελεύθερα μια εφημερίδα και τα κόμματα λειτουργούν (ή ασυδοτούν) χωρίς περιορισμούς, έχουν μπει οι βάσεις για την δημοκρατία, την οποία οι περισσότεροι παραβιάζουν στην πράξη. Κάθε φορά που ενεργώ εγωιστικά και ατιμώρητα εις βάρος του συνανθρώπου μου, γίνομαι ένας μικρός φασίστας που υπονομεύω την λειτουργία του συνόλου. Έτσι φαινόμενα έξαρσης της βίας είτε στα γήπεδα, ή στα πανεπιστήμια νομίζω ότι ωχριούν σε μια ζουγκλοποιημένη κοινωνία όπου επικρατεί το δίκιο του ισχυρότερου. Η σκληρή καθημερινότητα, περνάει στους περισσότερους απαρατήρητη και ξυπνάμε από τον λήθαργο μας κάθε φορά που αυτή έρχεται με έναν τρόπο στην επικαιρότητα.

Η εξωκοινοβουλευτική «αριστερά» και τα κοινοβουλευτικά παρακλάδια της, έχουν επιλέξει να κατεβαίνουν στις εκλογές και να διεκδικούν την ψήφο μας. Αποδέχονται μια διαδικασία σε συνθήκες δημοκρατίας, όπου τους δίνεται η δυνατότητα να διεκδικήσουν μια μερίδα στην πολιτική και την κοινωνία. Η συμπεριφορά όμως και η πρακτική τους αποδεικνύουν περίτρανα, ότι δεν έχουν αποδεχτεί το αποτέλεσμα των εκλογών. Αρνούνται το ότι είναι μειοψηφία, επειδή ο λαός τους έχει βάλει στο περιθώριο και διεκδικούν αλαζονικά να γίνουν το επίκεντρο των εξελίξεων, σε μια κοινωνία που βρίσκεται σε αδράνεια. Μήπως το γεγονός ότι η αριστερά στην Ελλάδα έχασε ιστορικές ευκαιρίες να κυβερνήσει μετά από εμφύλιους, βίες και νοθείες, χούντες και καπελώματα από το ΠΑΣΟΚ πιστεύει ότι τους χρωστάμε και από πάνω; Ή πιστεύουν ότι η επιρροή τους στην κοινωνία είναι μεγαλύτερη από την ψήφο που παίρνουν στις εθνικές εκλογές και συμπεριφέρονται με έναν μεγαλοιδεατισμό που δεν διαφέρει σε τίποτα από τον Καρατζαφέρη;

Εγώ ποτέ δεν κατάλαβα παρά τις αριστερές καταβολές μου, γιατί για παράδειγμα ο δεξιός είναι ανήθικος και ο αριστερός είναι εκ φύσεως δημοκράτης. Η ιστορία στην Ελλάδα έδειξε δυστυχώς, ότι τα λαμόγια δεν έχουν ιδεολογία, και ότι οι αριστερές τσέπες έχουν το ίδιο βάθος με τις δεξιές. Απλά ο δεξιός είναι ενίοτε περισσότερο αδέξιος. Η λογική που επικράτησε στην Ελλάδα, ότι «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», του αγρότη, του φοιτητή, μας οδήγησε μεταπολιτευτικά σε αυτήν εδώ την κατάσταση. Το δίκιο ορίζεται στο μπερδεμένο μυαλό ορισμένων και αναλαμβάνεται δράση στο όνομα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων διαφόρων συντεχνιών, είτε αυτοί είναι φορτηγατζήδες ή αγροτοπατέρες ή αναρχοφοιτητοσυνδικαλιστές.

Ας μην τρέφουμε αυταπάτες. Είμαστε σαν κοινωνία όμηροι όλων αυτών που αρνηθήκαμε να τους κάνουμε κυβέρνηση και που η «δημοκρατία» τους επιτρέπει να ασυδοτούν ανενόχλητοι. Αρνηθήκαμε να πραγματοποιήσουμε το όραμα τους, όπως είναι σχεδιασμένο μέσα στο μπερδεμένο μυαλό τους και τώρα οφείλουμε να τους υποστούμε. Είμαστε μια κοινωνία, όπου αυτοί που κινούνται στο περιθώριο έχουν αναλάβει εργολαβικά να διαφεντεύουν στην ζωή μας. Είναι αυτή η τιμωρία μας γιατί δεν τους ψηφίζουμε την στιγμή που ξέρουν καλύτερα από εμάς το συμφέρον μας. Στην Ελλάδα θα συνεχίσει να αργοπεθαίνει το δημόσιο πανεπιστήμιο, όμηρος αντιδραστικών ομάδων και σκοταδιστικών αντιλήψεων. Μια ακόμη ευκαιρία για κάτι καινούργιο θα χαθεί. Ας τους χαιρόμαστε!

Advertisements

Single Post Navigation

One thought on “ΕΞΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ-ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ

  1. Στη χώρα όπου οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους και η δημοκρατία είναι βαριά ασθενής μόλις 35 χρόνια από την παλινόρθωσή της, όλα δυστυχώς βρίσκουν χώρο έκφρασης. Φταίμε και μεις οι υπόλοιποι γιατί έχουμε κάνει τον καναπέ το μόνιμο στέκι μας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: