Implantnet

Θέματα παιδείας, κοινωνίας, οδοντιατρικής επιστήμης και όχι μόνο…

Οστική αναγέννηση με αυτογενές μπλόκ μοσχεύματος από την κάτω γνάθο


Κριτήρια δέκτριας περιοχής:

Εικ. 1 Ταξινόμηση των οστικών ελλειμμάτων

Εικ. 2 Διάγραμμα που απεικονίζει τον τύπο του μοσχεύματος που απαιτείται για την διόρθωση των 3 τύπων ελλειμμάτων που απεικονίζονται στην προηγούμενη εικόνα. Οι βίδες είναι ο πρωταρχικός τύπος ακινητοποίησης από την στιγμή που εμποδίζουν την μικροκίνηση του μοσχεύματος

Ελλείμματα εύρους: Αυτοί οι ασθενείς αντιμετωπίζονται με μοσχεύματα από την σύμφυση ή τον κλάδο. Είναι δυνατή η αύξηση του εύρους της ακρολοφίας 2-4 mm με μόσχευμα από την ενδοστοματική δότρια περιοχή της σύμφυσης για μέχρι 6 εμφυτεύματα με εναλλακτική επιλογή το οστούν του κλάδου όταν πρόκειται να τοποθετηθούν 1 με 2 εμφυτεύματα. Αν απαιτείται αύξηση του εύρους της ακρολοφίας μέχρι 6 mm οστούν λαμβάνεται από τον κλάδο όταν πρόκειται να τοποθετηθούν μέχρι 2 εμφυτεύματα. Σε καταστάσεις που περιλαμβάνουν πολλαπλά εμφυτεύματα, όπου απαιτείται υποστήριξη του χείλους (μεγαλύτερη από 4 mm) ο ασθενείς αντιμετωπίζονται με μοσχεύματα από εξωστοματική δότρια περιοχή.

Ελλείμματα ύψους: Για μια αύξηση στο ύψος της ακρολοφίας από 2-4 mm και για μέχρι 4 εμφυτεύματα χρησιμοποιείται ενδοστοματική δότρια περιοχή. Αν υπάρχει σχεδιασμός για πάνω από 2 εμφυτεύματα μόνο η σύμφυση θεωρείται δότρια περιοχή.

Ελλείμματα ύψους και εύρους: Αν απαιτείται αύξηση του ύψους της ακρολοφίας μέχρι 4 mm και αύξηση του εύρους της ακρολοφίας μέχρι 6 mm το μόσχευμα λαμβάνεται από τον κλάδο. Μέχρι και για 2 θέσεις εμφυτευμάτων χρησιμοποιείται μόσχευμα από τον κλάδο. Η αύξηση στο ύψος περιορίζεται από το επίπεδο πρόσφυσης του οστού στο γειτονικό δόντι. Όταν δεν μπορεί να αντληθεί επαρκές οστούν από τον κλάδο χρησιμοποιείται η σύμφυση σε επιλεγμένους ασθενείς όπου απαιτείται μια ελάχιστη αύξηση του ύψους.

Κριτήρια επιλογής δότριας περιοχής. Οι δότριες περιοχές της σύμφυσης επιλέγονται με βάση το διαθέσιμο οστούν μεταξύ του κάτω χείλους της κάτω γνάθου και των ακρορριζίων των δοντιών. Ένας ελεύθερος χώρος 5 mm ανάμεσα στη θέση του μοσχεύματος και στα ακρορρίζια των δοντιών απαιτείται για την αποφυγή βλάβης στα δόντια.

Πως επιλέγονται οι δότριες περιοχές του κλάδου: βασίζονται σε 3 κύριους παράγοντες: απουσία 3ων γομφίων, το εύρος του κλάδου ανάμεσα σε έξω λοξή γραμμή και γλωσσικού τοιχώματος της κάτω γνάθου, και το πόσο οστούν είναι διαθέσιμο πάνω από τον πόρο του κάτω φατνιακού μετρημένο από την έξω λοξή γραμμή.

Χειρουργικό πρωτόκολλο

Η χειρουργική επέμβαση αρχίζει από την δέκτρια περιοχή για να προσδιοριστεί το σχήμα του ελλείμματος.

Άνω γνάθος ως δέκτρια περιοχή. Μια απομακρυσμένη υπερώια τομή γίνεται στην άνω γνάθο με βάση τα οστικά ελλείμματα στο χειλικό τμήμα της ακρολοφίας. Η τομή γίνεται με ένα συμβατικό νυστέρι Νο 15 για το κάθετο τμήμα. Το κάθετο τμήμα συνίσταται από 2 παράλληλες τομές που εκτείνονται περίπου 10 mm στην υπερώα και το οριζόντιο τμήμα της τομής γίνεται με το μαχαιρίδιο του Blake που συνδέι τα 2 κάθετα τμήματα. Η τομή στην συνέχεια επεκτείνεται γύρω από τους αυχένες κάθε ενός δοντιού. Μια κάθετη τομή απελευθερωτική γίνεται στην χειλική όψη ένα δόντι απόσταση από την δέκτρια περιοχή για να συμπεριλάβει την θηλή. Η κάθετη απελευθερωτική τομή επεκτείνεται μέχρι τον μη προσπεφυκότα βλεννογόνο. Ο κρημνός περιοστέου αποκολλείται με προσοχή ώστε να βεβαιωθεί ότι δεν υπάρχουν σχισίματα και ότι τα ουλικά όρια και οι θηλές δεν τραυματίστηκαν. Η χειλική όψη της ακρολοφίας στην συνέχεια εκτείθεται ώστε να επιτρέψει την μέτρηση του ελλείμματος στις 3 διαστάσεις.

Σύμφυση ως δότρια περιοχή. Η πρόσβαση στη σύμφυση γίνεται μέσω 2 τύπων τομών. Στην πρώτη προσέγγιση, γίνεται τομή χειλικά στην σχισμή ανάμεσα στους κυνόδοντες και οι ιστοί εκτέμονται προς την μυλική όψη της ακρολοφίας, με αποτέλεσμα έναν κρημνό μερικού πάχους. Στην συνέχεια γίνεται περιοστική τομή στο σημείο εισαγωγής των μυών και αποκολλάται ένας κρημνός ολικού πάχους. Η πρόσβαση στη σύμφυση αποκτάται με την αποκόλληση του περιοστέου μαζί με τις προσφύσεις των μυών προς το κάτω χείλος της κάτω γνάθου και επεκτείνεται άπω προς το γενειακό τρήμα.

Εναλλακτικά, μια τομή γίνεται στο ύψος του αυχένα από προγόμφιο σε προγόμφιο με κάθετες απελευθερωτικές τομές άπω του γενειακού τρήματος. Η αποκόλληση του περιοστέου έκθετει το γενειακό τρήμα και επεκτείνει την αποκόλληση προς το κάτω χείλος της κάτω γνάθου.

Το μέγεθος και το σχήμα του απαιτούμενου μοσχεύματος σημειώνεται με την βοήθεια ευθείας χειρολαβής και άφθονου καταιονισμού. Η οριζόντια άνω τομή γίνεται σε μια ελάχιστη απόσταση 5 mm από τα ακρορρίζια των τομέων της κάτω γνάθου και των κυνοδόντων. Για να αποφευχθεί η βλάβη στο νεύρο και την αγγειακή τροφοδοσία των δοντιών, η οστεοτομία γίνεται μακριά από τα ακρορρίζια. Η κάτω οριζόντια οστεοτομία γίνεται παράλληλα με το κάτω χείλος της κάτω γνάθου και δεν επεκτείνεται πέραν της μεγίστης κυρτότητας. Το απαιτούμενο μόσχευμα αποκολλάται από την σύμφυση με οστικά καλέμια.

Η σύγκλειση του τραύματος γίνεται με διακεκομμένες ραφές. Όποτε γίνεται τομή στον αυχένα δοντιών, λαμβάνεται φροντίδα για την ακριβή επανατοποθέτηση των θηλών. Χρησιμοποιούνται είτε διακεκομμένες ή συνεχείς ραφές. Η διατήρηση του ύψους των θηλών γίνεται με την χρήση στρωματοραφών.

Ο κλάδος ως δότρια περιοχή. Η τομή που εκθέτει την έξω λοξή ακρολοφία γίνεται περίπου 1 cm άπω του 2ου γομφίου, πάνω από την ακρολοφία και επεκτείνεται εγγύς παρειακά του 2ου γομφίου. Η έξω λοξή ακρολοφία αποκαλύπτεται με την αποκόλληση του περιοστέου, η οποία επίσης εκθέτει την οπισθογόμφιο περιοχή και την πλάγια όψη του κλάδου. Η δότρια περιοχή επιλέγεται χρησιμοποιώντας τις μετρήσεις που αποκτήθηκαν από το έλλειμμα της δέκτριας περιοχής. Κυλινδρικές και στρόγγυλες εγγλυφίδες χρησιμοποιούνται για το μαρκάρισμα και την αποκοπή του φλοιώδους οστού για να αποκτηθεί το 3 διαστάσεων σχήμα που απαιτείται για την αποκατάσταση του ελλείμματος. Μια κυλινδρική εγγλυφίδα χρησιμοποιείται για να περιγράψει τις διαστάσεις του μοσχεύματος στην άνω επιφάνεια της οπισθογόμφιας περιοχής για να προσφέρει το εύρος του οστού που απαιτείται στην δέκτρια περιοχή.

Ακινητοποίηση του μοσχεύματος. Το μόσχευμα εκλεπτύνεται για να ταιριάσει στο έλλειμμα. Κατά περίπτωση, τροποποιήσεις της δέκτριας περιοχής, γίνονται για να δημιουργήσουν ένα πεδίο στο οποίο το εμφύτευμα ταιριάζει με ακρίβεια. Από την στιγμή που τοποθείται και σταθεροποιείται, ακινητοποιείται με βίδες που το προσαρτούν στο εναπομείναν οστούν στην δέκτρια περιοχή. Όπου στην δέκτρια περιοχή ήταν παρών το φλοιώδες οστούν, έγινε αποφλοίωση για την εγκατάσταση αιματικής κυκλοφορία. Τα ελλείμματα στα άκρα του μοσχεύματος πληρώνονται με φλοιώδες ή σπογγώδες οστούν. Για να σιγουρευτεί η χωρίς τάσεις σύγκλειση του τραύματος γίνεται επαρκής αποκόλληση του περιοστέου. Μια απελευθερωτική τομή στο περιόστεο γίνεται όταν δεν μπορεί να γίνει παθητική σύγκλειση του τραύματος.

Advertisements

Single Post Navigation

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: