Implantnet

Θέματα παιδείας, κοινωνίας, οδοντιατρικής επιστήμης και όχι μόνο…

3 σκέψεις για τις 3 νέες(;) θέσεις ΔΕΠ της Οδοντιατρικής ΑΠΘ

Για τα όσα διαδραματίστηκαν σήμερα 20/5/2008 στην Γ. Σ. Τμήματος Οδοντιατρικής μπορείτε να διαβάσετε στο dentnews.wordpress.com. Θα ήθελα όμως με αφορμή όλα αυτά που εξελίχτηκαν όλο αυτόν τον καιρό να διατυπώσω 3 σκέψεις για τις 3 αυτές νέες θέσεις ΔΕΠ.

Πρώτον η αποδοχή από μέρους όλων μας της αίτησης θεραπείας του κ. Γαρέφη, δεν είναι τίποτα άλλο από την αυτοαναίρεση ενός οργάνου, που ουσιαστικά κρίνει τον εαυτό του ανώριμο να υπερασπιστεί δημοκρατικά αποφασισμένες από αυτό διαδικασίες, όποιες και να είναι αυτές. Βρισκόμαστε πάνω στα ερείπια της αξιοπιστίας μας, αποποιούμενοι της αποφάσεις μας και νομίζω ότι έχουμε ανοίξει μια τεράστια πόρτα αμφισβήτησης, που στο μέλλον και άλλοι ενδεχόμενα να επιλέξουν, όταν για κάποιον λόγο (δικαιολογημένο στην περίπτωση του κ. Γαρέφη), διαπιστώσουν ότι θίγονται από κάποιες αποφάσεις. Υπάρχει γενικά διάχυτος ένας προβληματισμός που δεν είναι μόνο δικός μου, κατά πόσον μέσα στα όργανα διοίκησης λαμβάνει χώρα ένας ουσιαστικός διάλογος, όπου γίνεται σύνθεση των απόψεων και προχωρούμε συντεταγμένα. Η αντιμετώπιση του όλου θέματος, δείχνει ότι είμαστε ακόμα μακριά από το σημείο αυτό. Συχνά αοριστολογούμε, ή βαττολογούμε και μετά από πολύωρες και εξαντλητικές διαδικασίες δεν οδηγούμαστε πουθενά. Αν δεν καταφέραμε να βγάλουμε άκρη με την κατανομή 3 θέσεων, αναρωτιέμαι πόσο ικανοί είμαστε να διαχειριστούμε περισσότερο σύνθετα και σοβαρά προβλήματα που έχουμε μπροστά μας.

Δεύτερον, εμένα προσωπικά ο κ. Γαρέφης με όσα είπε αιτιολογώντας την αίτηση θεραπείας του, με βρήκε σύμφωνο. Κατανοώ επίσης και την αγωνία όλων των διευθυντών που διεκδίκησαν και θα διεκδικήσουν αυτές τις θέσεις. Όλοι έχουν προβλήματα να αντιμετωπίσουν και είδαν αυτές τις θέσεις ως μάνα εξ ουρανού. Ο κίνδυνος να χαθούν αυτές οι θέσεις, κινητοποίησε άλλωστε όλους μας σήμερα να αυτοαναιρεθούμε, ψηφίζοντας την πρόταση θεραπείας. Δεν έχω όμως καμιά αυταπάτη, ότι στην δεδομένη στιγμή της οριστικής απόφασης, δεν θα μπουν στον πειρασμό όλοι, να ξαναδιεκδικήσουν μια θέση για το εργαστήριο τους. Απλά αναρωτιέμαι, ότι ανεξάρτητα από την διαδικασία που θα επιλεγεί για την ψηφοφορία, τι θα έχει αλλάξει στο μυαλό όλων εμάς που έχουμε ήδη ψηφίσει και θα μας κάνει να κάνουμε μια άλλη επιλογή. Μήπως τελικά όλα αυτά είναι πολύ φασαρία για το τίποτα και επιπλέον μας οδηγήσει να χάσουμε τελικά αυτές τις θέσεις;

Τρίτον προσπαθώ να φανταστώ την οδοντιατρική μετά από μερικά χρόνια. Νομίζω ότι ως νέος ακαδημαϊκός έχω το δικαίωμα να ονειρεύομαι και πραγματικά τίποτα από το σήμερα δεν με κάνει αισιόδοξο. Αυτές τις φράσεις που περικλείουν πολλά πράγματα τις αφήνω να τις ερμηνεύσετε μέσα στο μυαλό σας.

ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Advertisements

Single Post Navigation

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: