Implantnet

Θέματα παιδείας, κοινωνίας, οδοντιατρικής επιστήμης και όχι μόνο…

Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και φοιτητές. Σχέσεις οργής ή στοργής;

Σκηνικό έντασης έχει στηθεί στα πανεπιστήμια τον τελευταίο καιρό και η θερμοκρασία πρόκειται να ανέβει εν αναμονή και των πρυτανικών εκλογών που θα διεξαχθούν σε λίγες μέρες σε τρία πανεπιστήμια.

Οι φοιτητές από την μια μεριά κατηγορούνται ότι χτίζουν γραφεία, αρπάζουν και καίνε κάλπες, διαλύουν συνεδριάσεις συλλογικών οργάνων, κρατούν σε «ομηρεία» καθηγητές και απαλλοτριώνουν από κομπιούτερ μέχρι και… σεμεδάκια. Αμήχανη παρακολουθεί η ακαδημαϊκή κοινότητα με τους πρυτάνεις να επιλέγουν αίθουσες ξενοδοχείων, ακόμη και … νοσοκομείων για τις συνεδριάσεις ή τις εκλογές και τους καθηγητές να «αντεπιτίθενται» με αποχή από τα διδακτικά καθήκοντα τους.

Από την άλλη οι φοιτητές κατηγορούν τους δασκάλους τους ότι δεν νοιάζονται γιατί η βασική τους απασχόληση είναι εκτός πανεπιστημίου. Αναρωτιέμαι αν οι μαθητές αισθάνονται το ενδιαφέρον και την αγάπη των δασκάλων τους. Πιστεύω ότι εκεί βρίσκεται η πηγή της σύγκρουσης. Πολλές από τις πραγματικά λανθασμένες αντιδράσεις θα ήταν διαφορετικές αν είχε καλλιεργηθεί ένα διαφορετικό κλίμα

Επειδή όπως και το νόμισμα, έτσι και ο αυταρχισμός έχει δύο όψεις και είναι το αποτέλεσμα μιας κοινωνίας που μένει ταμπουρωμένη πίσω από ιδεολογήματα και δεν έχει μάθει να συζητάει. Παρά το επιφαινόμενο της σύγκρουσης, μια πιο προσεκτική ματιά φανερώνει ότι όλες οι πλευρές έχουν συμφωνήσει να συμβιβαστούν στο σημείο μηδέν: να μην αλλάξει τίποτα στο δημόσιο πανεπιστήμιο. Εκεί νομίζω βρίσκεται δυστυχώς το σημείο συνάντησης μας και αν κοιτάξουμε προσεκτικά θα δούμε ότι ζούμε σε μια κοινωνία όπου η πολιτική είναι να κάνεις την «πάπια» γιατί σήμερα είναι αρεστοί αυτοί που είναι άφωνοι. Πως γίνεται ξαφνικά να αποκτούν φωνή όταν πλέον όλα έχουν τακτοποιηθεί στην ζωή τους και απολαμβάνουν την «μονιμότητα» είναι απορίας άξιον.

Δεν έχουμε μάθει ούτε να συζητούμε, ούτε να διαφωνούμε και συχνά ερχόμαστε ως αντιμαχόμενοι να ενώσουμε τους μονολόγους μας χωρίς να έχουμε την διάθεση να ακούσουμε. Καμία αίτηση δεν μπορεί να «θεραπεύσει» την χαμένη μας αξιοπιστία πάνω στα χαλάσματα των εγωκεντρικών μας τοποθετήσεων και διεκδικήσεων.

Η νοοτροπία ότι καλά έχουμε βολευτεί έτσι όπως βρήκαμε δεν ταιριάζει σε όλους αυτούς που επαγγέλλονται ανατροπές. Το νέο δεν θα έρθει ποτέ αν δεν συμφωνήσουμε ότι το παλιό έχει εκτελέσει τον προορισμό του. Το πανεπιστήμιο πρέπει κάποτε να αποτελέσει χώρο έκφρασης και δημιουργίας, ελευθερίας και σεβασμού της αντίθετης άποψης, χώρο δημοκρατίας.

Έτσι για να ανεβάσω λίγο την θερμοκρασία…

Advertisements

Single Post Navigation

8 thoughts on “Πανεπιστημιακοί δάσκαλοι και φοιτητές. Σχέσεις οργής ή στοργής;

  1. Ευτυχώς ή δυστυχώς το «πάνω χέρι» της σχέσης αυτής το έχουν αυτοί τους οποίους βρίσκουν οι φοιτητές όταν μπαίνουν σε μια σχολή.

    Οι πανεπιστημιακοί πρώτιστα έχουν την ευθύνη της δημιουργίας ενός καλού κλίματος συνεργασίας και στοργής.

    Δεν έχουν βέβαια την αποκλειστική ευθύνη. Αλλά σε ένα φαύλο κύκλο σχέσεως οργής και οι φοιτητές παίζουν αυτό το παιχνίδι. Γιατί έτσι παίζεται το παιχνίδι των σχέσεων.

    Και όχι μόνο οργής, αλλά πολύ χειρότερα και εξάρτησης. Ομήρους κρατάνε και οι πανεπιστημιακοί ορισμένους φοιτητές, που είτε τους εκμεταλλεύονται (βλ. εργασίες και ονοματο-τοποθέτηση…), είτε τους κατευθύνουν, είτε απλά αποτελούν πρότυπα.

    Τι επικρατεί ως πρότυπο στην πλειονότητα των ιδρυμάτων, ως μοντέλο καθηγητή; Τα χαρακτηριστικά μοντέλα είναι του εξουσιολάγνου, του καρεκλοκένταυρου, του οικονομικά πετυχημένου, ή απλά του γόνου πανεπιστημιακού κοκ.

    Η κατάσταση αλλάζει όντως μόνο όταν ο διάλογος πάρει το μέρος της στείρας άρνησης και από τη σχέση πανεπιστημιακού και φοιτητή απαλειφθούν τα στοιχεία της εξάρτησης και του φόβου.

    Ελεύθεροι, μπορούμε όλοι να αλλάξουμε !

  2. implantnet on said:

    Θα πρέπει μέσα στο μυαλό μας να γίνει ένας διαχωρισμός. Αλλο διοίκηση, άλλο εκπαίδευση και άλλο έρευνα. Οσον αφορά την εκπαίδευση δεν υπάρχει η έννοια της εξουσίας, αλλά κάποιων κανόνων που πρέπει να διέπουν την σχέση δασκάλου-μαθητή. Αυτοί έχουν νομίζω διαχρονικά χαρακτηστικά στην πορεία των αιώνων. Ο δάσκαλος πρέπει να αποτελεί το πρότυπο σε αυτά που λέει και κάνει, πρέπει να εμπνέει τον σεβασμό και την αγάπη.Ο μαθητής πρέπει να τηρεί το πρόγραμμα διδασκαλίας και τις υποχρεώσεις έτσι όπως είναι αυστηρά καθορισμένες μέσα απο θεσμοθετημένες διαδικασίες στις οποίες συμμετέχουν και οι φοιτητές. Εδώ ερχόμαστε στο θέμα της διοίκησης όπου καμμιά φορά ίσως συμφωνήσετε οτι υπάρχουν εκατέρωθεν υπερβάσεις που δεν μας τιμούν. Ουσιαστικά υπάρχει συνδιοίκηση όπου όλοι συμμετέχουμε στην λήψη αποφάσεων που μας αφορούν. Εκτός απο την καθηγητική αυθαιρεσία που είναι μια υπερβολή, (την ορίζω ως υπέρβαση εξουσίας) υπάρχει και η εξουσία του λαικού κινήματος που ευθύνεται για τις υπερβολές που ανέφερα στο άρθρο μου και που αποδεικνύουν την εκατέρωθεν έλλειψη συνενόησης. Για τα νοσηρά φαινόμενα εκμετάλευσης ουδείς είναι ανεύθυνος. Οταν έχεις αξιοπρέπεια δεν αφήνεις να σε χρησιμοποιήσουν, ή αρνείσαι να συνεργαστείς με αυτούς που έχουν τέτοιες συμπεριφορές. Αλλωστε όλοι είμαστε γνωστοί…
    Χαιρομαι που συμφωνούμε στις διαπιστώσεις μας και συνειδητοποιούμε την ανάγκη ενός έντιμου και ειλικρινούς διαλόγου. Η αλλαγή δεν θα έρθει ξαφνικά αλλά θα είναι προιόν της συμβολής του καθένα μας με την συμπεριφορά του. Οι φοιτητές έχουν δύναμη να συμβάλουν δημιουργικά και το αποδεικνύετε καθημερινά με την παρουσία και την υπευθυνότητά σας. Ορισμένες φορές όμως χάνουμε το δίκιο μας όταν το διεκδικούμε με λάθος τρόπο. Γιατί εμπλέκεστε σε βεντέτες με συγκεκριμένα μέλη ΔΕΠ; Νομίζω οτι όταν λειτουργούμε εν θερμώ μερικές φορές δεν μπορούμε να δούμε καθαρά. Βέβαια ο καβγάς θέλει πάντα δύο, όμως κάποιος πρέπει να υποχωρήσει και πάντα είναι αυτός που είναι δυνατός.

  3. Συμφωνούμε στον διαχωρισμό διοίκησης, εκπαίδευσης και έρευνας, αλλά το κάθε άτομο κρίνεται συνολικά. Ένα μέλος ΔΕΠ που έχει και διοικητικές υποχρεώσεις θα πρέπει να κριθεί στο σύνολο των δραστηριοτήτων του. Η συνεργασία και ο διάλογος δεν μπορεί να μείνει μόνο στα της εκπαιδευτικής διαδικασίας αν ένα μέλος ΔΕΠ δεν έχει σωστή συμπεριφορά διοικητικά. Δεν προάγεται έτσι ο διάλογος, αλλά μια κατευθυνόμενη συζήτηση με ατζέντα.

    Συμφωνούμε στις υποχρεώσεις μελών ΔΕΠ και φοιτητών. Αλλά διαφωνούμε στο ότι ένα μέλος ΔΕΠ εκπαιδευτικά δεν ασκεί εξουσία. Τουλάχιστον στην Ελλάδα. Και αυτό είναι μια πραγματικότητα που πρέπει να δούμε. Είναι το πρώτο βήμα συνειδητοποίησης για την επίλυση του προβλήματος.

    Η ερώτηση της εμπλοκής σε βεντέτες με μέλη ΔΕΠ δεν είναι κατανοητό που απευθύνεται. Ο καβγάς θέλει δύο όντως, αλλά αυτός που υποχωρεί δεν είναι πάντα ο δυνατός. Εξαρτάται την έκβαση του καβγά. 🙂

    Φιλικά DentNEWS

  4. Ενδιαφέρον το ποστ και η συζήτηση, αλλά νομίζω ότι μένουν έξω τα περισσότερο ουσιαστικά:

    1. Δε νοείται Πανεπιστημιακός με full time ιατρείο και part time (και βγάλε) πραγματική απασχόληση στο Πανεπιστήμιο.

    2. Ακόμα χειρότερα, όταν ο προηγούμενος (που είναι ο κανόνας) έχει και …μονιμότητα.

    Αν οι φοιτητές ενδιαφέρονται πραγματικά για την άνοδο του επιπέδου των σπουδών τους (και την πάταξη των φαινομένων της φαυλότητας και της οικογενειοκρατίας), ας διεκδικήσουν οι διδάσκοντες να έχουν ως κύρια απασχόλησή τους το πανεπιστημιακό έργο – και την κατάργηση της μονιμότητας.

    Αν το δεύτερο δε γίνεται κατανοητό, ας θυμηθούμε την ιστορία με την απόδοση του τράγου στα καθήκοντά του, από τη στιγμή που έγινε δημόσιος υπάλληλος… Ισχύει απολύτως και για τους διδάσκοντες στο ΑΠΘ.

  5. Κι ένα «δωράκι» από το συνδικαλιστικό παρελθόν στους σημερινούς φοιτητές που επισκέπτονται αυτό το μπλογκ:

    http://panosz.wordpress.com/2008/05/09/hand_writing/

  6. Συμφωνούμε πλήρως με την full time απασχόληση των πανεπιστημιακών στη Σχολή και πολύ περισσότερο όταν το πρόγραμμα σπουδών ορίζεται και διαμορφώνεται με κριτήριο τις ώρες απασχόλησής τους στα ιατρεία τους…

    Στις 4.00 τα πάντα νεκρώνουν στην Οδοντιατρική ΑΠΘ και αυτό γιατί … στις 5.00 ξεκινάνε τα ιατρεία !

    Ευτυχώς όχι από όλους !
    Δυστυχώς για τους περισσότερους !

  7. Δυστυχώς το ίδιο συμβαίνει και από την πλευρά αρκετών φοιτητών που το απόγευμα «δουλεύουν» σε ιατρεία καθηγητών… και πραγματικά είναι εξαρτημένοι από αυτό…

    Όχι όλοι, αλλά αρκετοί από αυτούς τους φοιτητές, πιστεύουν ότι το απογευματινό ιατρείο έχει να τους προσφέρει πολλά περισσότερα απ’ ότι το πανεπιστήμιο… και πως να μην το πιστεύουν αυτό αφού η απογευματινή τους εργασία τους προσφέρει όχι μόνο οδοντιατρική εμπειρία αλλά πολύ περισσότερο αποτελεί και το κλειδί για την είσοδό τους σε κάποιο μεταπτυχιακό…

    Είναι κάτι αντίστοιχο με αυτό που γίνεται με τα σχολεία και τα φροντιστήρια, όπου οι μαθητές δεν περιμένουν να τους μάθει τίποτε το σχολείο και δίνουν όλη την βαρύτητα στο φροντιστήριο…

    Τελικά μήπως η λύση στο πρόβλημα του απογευματινού ιατρείου είναι το να επιτραπεί στους καθηγητές το απόγευμα να φέρουν τους ασθενείς τους στην σχολή και να τους κουράρουν παρουσία των φοιτητών;;;

    Ακραία λύση;;; Κι όμως για ξανασκεφτείτε το δίνει πολλά πλεονεκτήματα:
    1. Στις 4:00 δεν θα επικρατεί αυτό το άγχος καθηγητών και φοιτητών που τρέχουν με την μπουκιά στο στόμα να προλάβουν τα ιατρεία
    2. Δίνονται ίσες ευκαιρίες σε όλους τους φοιτητές να παρακολουθήσουν τους καθηγητές τους επί το έργο…(επί το πραγματικό έργο, που συχνά διαφέρει από αυτό που διδάσκουν)
    3. Δεν θα χάνουμε άσκοπα χρόνο σε μετακινήσεις…μπορούμε ακόμα ακόμα να βάλουμε και κρεβάτια στο υπόγειο να κοιμόμαστε στην σχολή το βράδυ…

    Υ.Γ: Μην παρεξηγήσετε το nick μου απλά κολλάει στο ότι τα λέω «τσεκουράτα» :))

  8. Καθόλου ακραία λύση…

    Είχε ακουστεί και συζητηθεί και παλιότερα όταν είχε ανοίξει το ζήτημα του ασυμβίβαστου των πανεπιστημιακών. Γιατί το μόνο επιχείρημα τους είναι ότι θα μείνουν … πίσω από άποψη εξελίξεων πάνω στο επάγγελμα, για αυτό και διατηρούν τα ιατρεία.

    Αλλά η κονόμα είναι μεγάλη! και ο τίτλος από έξω «Καθηγητής ΑΠΘ»… έ όσο να πεις δίνει κάτι παραπάνω… !

    Δεν είναι βέβαια το μόνο πρόβλημα το ωράριο και η απασχόληση των μελών ΔΕΠ από το μεσημέρι και μετά στα ιατρεία τους, αλλά αποτελεί ίσως ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια… στο να πάει μπροστά η ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΙΚΗ ως ΣΧΟΛΗ. Ως εκπαιδευτικό ίδρυμα και όχι ως μαγαζί !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: