Implantnet

Θέματα παιδείας, κοινωνίας, οδοντιατρικής επιστήμης και όχι μόνο…

Η αποτυχία της τοπικής αναισθησίας και ο φόβος του ασθενή

Η ανησυχία και ο φόβος του ασθενή μπορούν να αποδοθούν και σε μια αποτυχία της τοπικής αναισθησίας. Για παράδειγμα, σε έρευνα της οδοντιατρικής ομοσπονδίας της πολιτείας της Washington, βρέθηκε ότι τον 90% των οδοντιάτρων ανέφερε κάποιου είδους αποτυχία στην αναισθησία. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε σε γενικούς οδοντιάτρους στους οποίους δόθηκε ένα ερωτηματολόγιο, που ζητούσε να αναφέρουν τις αποτυχημένες προσπάθειες αναισθησίας τις τελευταίες 5 ημέρες (αριθμό ασθενών που εξετάστηκαν, αριθμό ασθενών με αποτυχημένη αναισθησία, τεχνική αναισθησίας), καθώς και την χρήση πρόσθετων εγχύσεων, προφαρμακευτικής αγωγής και ενσυνείδητης νάρκωσης. Επίσης ανέφεραν αν η επίσκεψη αναστατώθηκε, ή αν η θεραπεία δεν ολοκληρώθηκε σαν αποτέλεσμα της αποτυχίας επίτευξης της αναισθησίας. Οι γενικοί οδοντίατροι που ανταποκρίθηκαν στην έρευνα ανέφεραν 13,1% αποτυχία σε ένα μέσο όρο 36 επισκέψεων για επανορθωτικές εργασίες. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις, ο οδοντίατρος έκανε πρόσθετη έγχυση μετά την αρχική αποτυχία. Το 44% των οδοντιάτρων που αναφέρουν αποτυχία της αρχικής αναισθησίας, σημειώνουν διαταραχές στο πρόγραμμα ή μεγάλης διάρκειας επίσκεψη. Οι οδοντίατροι είχαν αναστάτωση στο πρόγραμμά τους στο 3-36% ασθενών με αποτυχία της αρχικής αναισθησίας. Το 11% των οδοντιάτρων που αναφέρουν αποτυχία αναισθησίας τέτοια, που δεν είναι σε θέση να ολοκληρώσουν τη διαδικασία που έχουν αρχίσει. Για τους μεμονωμένους οδοντιάτρους, το ποσοστό των θεραπειών που τερματίστηκαν πρόωρα ήταν από 2 έως 10%. Η αναστάτωση στο πρόγραμμα από ένα τέτοιο γεγονός, μπορεί να προκαλέσει πρόσθετη ανησυχία στους άλλους ασθενείς που βρίσκονται στην αναμονή του ιατρείου, στον οδοντίατρο και το προσωπικό του. Περισσότεροι από το 10% των οδοντιάτρων ανέφεραν ότι η αποτυχία αναισθησίας, είχε σαν αποτέλεσμα ακόμα και μετά από μια δεύτερη έγχυση, τη μη ολοκλήρωση τουλάχιστον μίας θεραπείας.

Τέτοια γεγονότα απογοητεύουν τον οδοντίατρο και το προσωπικό του, με αντίστοιχες συνέπειες και στον ασθενή. Οι ασθενείς που δεν καταφέρνουν τελικά να ολοκληρώσουν την θεραπεία λόγω αποτυχίας της αναισθησίας τους, όχι μόνο χάνουν την εμπιστοσύνη τους στον οδοντίατρο, αλλά επίσης αμφισβητούν την ικανότητα της σύγχρονης οδοντιατρικής να ελέγξει τον πόνο.

Αν και θεωρήθηκε ότι οι έμπειροι οδοντίατροι θα είχαν λιγότερη αποτυχία, δεν βρέθηκε κάποια σχέση ανάμεσα στα χρόνια εμπειρίας και το ποσοστό της αποτυχίας που αναφέρθηκε. Το 80% των οδοντιάτρων που είχαν αποτυχίες ανέφεραν τουλάχιστον μία αποτυχία στην στελεχιαία αναισθησία του κάτω φατνιακού τις τελευταίες 5 ημέρες. Η αναλογία για τις άλλες εγχύσεις ήταν: οπίσθιοι άνω (42%), πρόσθιοι άνω (26,2%), γενειακό (9,5%), και ενδοσυνδεσμική (10,7%). Αν και μια άμεση σύγκριση είναι αδύνατη, τα ποσοστά αποτυχίας που ανέφεραν οι οδοντίατροι βρίσκονταν μέσα στο εύρος που ανέφεραν τα κλινικά εγχειρίδια. Το 47% των ασθενών που δεν εμφάνισαν κλινικά σημεία αναισθητικού αποτελέσματος, αναφέρθηκαν σαν φοβισμένοι ή ανήσυχοι. Το 44% των οδοντιάτρων που είχαν αποτυχία σημείωσαν ότι ένας τουλάχιστον ασθενής ήταν φοβισμένος. Το ποσοστό των ασθενών που δεν κατέστη δυνατή η επίτευξη αναισθησίας και ήταν ανήσυχοι στους μεμονωμένους οδοντιάτρους, κυμαίνονταν από 2.8% έως 32%.

Λίγα αναφέρονται στην οδοντιατρική βιβλιογραφία για στους πολλούς ψυχολογικούς παράγοντες, που πιθανά να επηρεάζουν την επιτυχία της αναισθησίας. Αν και παλιότερα εγχειρίδια τεχνικών και ερευνητές όπως ο Rood, αναφέρουν ψυχολογικούς παράγοντες σαν πιθανές αιτίες αναφοράς πόνου από τον ασθενή ακόμα και όταν τα σημεία αναισθητοποίησης των μαλακών ιστών (δηλ. μούδιασμα του χείλους) υπάρχουν, καμιά όμως μελέτη δεν έχει μέχρι σήμερα ερευνήσει, την σχέση διαφορών στην ψυχολογία του ασθενή και αποτυχίας των τοπικών αναισθητικών.

Υπάρχει σημαντική ερευνητική βιβλιογραφία πάνω στους φυσιολογικούς παράγοντες της αντίληψης του πόνου. Παράγοντες, όπως η προσδοκία και ο προκαταβολικός φόβος, η επικοινωνία και ο έλεγχος, η προσωπικότητα, η πολιτιστική εκπαίδευση και η υποβολή, επηρεάζουν την αντίληψη του πόνου. Η προηγούμενη λίστα παραγόντων και αναφορών είναι μόνο μια εικόνα.

Συγγραφείς: Τσομπάνογλου Ανδρέας & Νταμπαράκης Νίκος

Advertisements

Single Post Navigation

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: