Εμφυτεύματα σε ηλικιωμένους ασθενείς

Η λήψη του ιατρικού ιστορικού πριν από την χειρουργική διαδικασία τοποθέτησης των εμφυτευμάτων, προσφέρει πληροφορίες σχετικά με 3 κρίσιμες παραμέτρους που είναι:

• ο άριστος έλεγχος του πόνου (ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ)
• η σωστή επούλωση του χειρουργικού τραύματος (ΑΙΜΟΣΤΑΣΗ)
• περιβάλλον οστεοενσωμάτωσης (ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΟΣ)

Ο χειρισμός των ασθενών με προβλήματα υγείας πρέπει να γίνεται πάντα σε συνεργασία με τον θεράποντα γιατρό του παρακολουθεί τον ασθενή μας όσον αφορά:

• Την οποιαδήποτε τροποποίηση της υπάρχουσας φαρμακευτικής αγωγής
• Την αξιολόγηση εργαστηριακών εξετάσεων

Τι πρέπει να αξιολογήσω στον ασθενή μου;

Ζώνες τοποθέτησης των εμφυτευμάτων και ποσοστά επιτυχίας

Εκτός απο την κλασσική κατάταξη της ποιότητας του οστού σε κατηγορία 1-4 υπάρχει και άλλη μια κατάταξη που γίνεται σε σχέση με την περιοχή τοποθέτησης του εμφυτεύματος, όπου όπως θα δείτε υπάρχουν συγκεκριένες ιδιαιτερότητες που επηρρεάζουν και την πρόγνωση της θεραπείας με εμφυτεύματα.

Υπάρχουν δύο περίοδοι για να εκτιμήσουμε την αποτυχία ενός εμφυτεύματος σε σχέση με την χρονική στιγμή που αυτή λαμβάνει χώρα: (1) η πρώιμη αποτυχία κατά την περίοδο της οστεοενσωμάτωσης (μέσα στον πρώτο χρόνο μετά την τοποθέτηση, στην φάση της επούλωσης και της αρχικής φόρτισης), και (2) η μεθύστερη αποτυχία (περίπου μετά τον πρώτο χρόνο, όταν ολοκληρωθεί η οστεοενσωμάτωση και αποκατασταθεί η λειτουργία του εμφυτεύματος).

Ο ρόλος της ποιότητας και της ανατομικής θέσης του οστού στην αποτυχία

Τα χαρακτηριστικά του οστού και η ανατομική του θέση στην περιοχή όπου θα τοποθετηθεί το εμφύτευμα συγκαταλέγονται στους παράγοντες που επηρεάζουν πολύ τα ποσοστά αποτυχίας ανεξάρτητα από το αν τα εμφυτεύματα είναι φορτισμένα ή όχι. Γενικά, αλλά όχι πάντα, έχουν αναφερθεί υψηλότερα ποσοστά αποτυχίας στα εμφυτεύματα που τοποθετούνται στην άνω γνάθο και στα οπίσθια τμήματα και των δύο γνάθων. Αυτό εξηγείται μερικώς από τους διαφορετικούς τύπους οστικής ποιότητας και συνθηκών φόρτισης αυτών των θέσεων.

Η κάτω γνάθος έχει πυκνότερο και παχύτερο φλοιώδες πέταλο από την άνω. Το φλοιώδες πέταλο και των δύο γνάθων τείνει προς τα πίσω να γίνει λεπτότερο και περισσότερο πορώδες. Το σπογγώδες οστό είναι πυκνότερο στην κάτω από ότι στην άνω γνάθο, όπως και στις πρόσθιες περιοχές συγκριτικά με τις οπίσθιες, αν και έχει παρατηρηθεί μεγάλο εύρος αποκλίσεων. Τα άπω εμφυτεύματα πρέπει να σηκώσουν το μεγαλύτερο φορτίο και είναι σε γενικές γραμμές κοντά εξαιτίας της ανεπαρκούς ποσότητας οστού. Η παρουσία ανατομικών δομών όπως το ιγμόρειο άντρο και το κάτω φατνιακό νεύρο περιορίζει την ποσότητα του οστού κατά την τοποθέτηση εμφυτευμάτων στην οπίσθια περιοχή.