Άλλοι σχετιζόμενοι με τον επεμβαίνοντα παράγοντες που επηρεάζουν την έκβαση του εμφυτεύματος είναι η αγκύρωση του εμφυτεύματος στο ένα ή και στα δυο φλοιώδη πέταλα και η κλίση του εμφυτεύματος σε σχέση με τις ασκούμενες δυνάμεις.
1. Αγκύρωση του εμφυτεύματος στα πέταλα
Η κλινική εμπειρία δείχνει, παραδείγματος χάριν, ότι η στήριξη του εμφυτεύματος και στα δυο πέταλα εμφανίζει μεγαλύτερα ποσοστά επιτυχίας από την στήριξη του μόνο στο ένα. Αυτό μπορεί να οφείλεται στην καλύτερη στήριξη και αρχική σταθερότητα που μπορεί να προσφέρει στο εμφύτευμα το φλοιώδες οστό, γεγονός που έχει αποδειχθεί και πειραματικά. Κλινικές μελέτες επ’ αυτού του θέματος δεν υπάρχουν.
2. Εφαρμογή πλαγίων δυνάμεων στα εμφυτεύματα
Με βάση την ανάλυση των στοιχείων έχουν παρατηρηθεί αυξημένες συγκεντρώσεις πιέσεων στα εμφυτεύματα που δεν έχουν τοποθετηθεί κάθετα προς τις δυνάμεις που εφαρμόζονται σε αυτά. Συγκεκριμένα έχει καταγραφεί μια στατιστικά σημαντική αύξηση των μασητικών δυνάμεων σε κάθε αύξηση της γωνίωσης του διαβλεννογόνιου συνδέσμου, αν και οι παραγόμενες πιέσεις φαίνεται να κυμαίνονται μέσα στα φυσιολογική για το οστό όρια. Από την άλλη μεριά, μερικοί χειρουργοί, για να επιτύχουν τη μέγιστη επαφή οστού – εμφυτεύματος τείνουν να δώσουν ακόμη και υπερβολική κλίση στα εμφυτεύματα που τοποθετούν. Δεν υπάρχουν προς το παρόν κλινικές μελέτες που να αξιολογούν τα ποσοστά επιτυχίας σε συνάρτηση με τη γωνίωση των εμφυτευμάτων. Κάποιες πληροφορίες όμως, μπορούν να εξαχθούν συμπερασματικά από μια εργασία 3ετούς παρακολούθησης, η οποία αξιολόγησε την κλινική συμπεριφορά των υπό γωνίωση διαβλεννογόνιων συνδέσμων που χρησιμοποιούνται για να αντισταθμιστεί η μη ιδανική κλίση των εμφυτευμάτων. Τα προκαταρκτικά αποτελέσματα δείχνουν ότι η χρήση των υπό γωνίωση διαβλεννογόνιων συνδέσμων δεν αύξησε τα ποσοστά επιτυχίας.
