Βακτηριακός επικοισμός των εμφυτευμάτων από μη οδοντικές πηγές

Τα οδοντικά εμφυτεύματα παρουσιάζουν σημεία περιεμφυτευματίτιδας με μικροβιολογική χλωρίδα παρόμοια με εκείνη που έχουν τα δόντια τα οποία προσβάλλονται από περιοδοντίτιδα. Σε αυτήν την αναφορά περιστατικού περιγράφεται η υποουλική χλωρίδα μιας ασθενούς 45 ετών που είχε προσβληθεί από προχωρημένη περιοδοντίτιδα πριν την ολική απώλεια των δοντιών της και την αποκατάστασή της με οδοντικά εμφυτεύματα. Αφού πέρασε ένα διάστημα 3 μηνών μετά τις εξαγωγές των δοντιών, τοποθετήθηκαν εμφυτεύματα με ένα πρωτόκολλο 2 σταδίων. Μετά την οριστική προσθετική αποκατάσταση σε επισκέψεις επανελέγχου στους 4 και 6 μήνες σε ορισμένες θέσεις εμφυτευμάτων παρατηρήθηκε μάτωμα στην τοποθέτηση περιοδοντικής μύλης και εντοπισμένη φλεγμονή. Η μικροβιολογική καλλιέργεια των 3 περιοχών με περιεμφυτευματική φλεγμονή έδειξε μια σχεδόν ταυτόσημη χλωρίδα παθογόνων στην οποία συμπεριλαμβάνονταν οι Porphyromonas gingivalis, Tannerella forsythia και άλλα κύρια παθογόνα βακτήρια που είναι χαρακτηριστικά της επιθετικής περιοδοντίτιδας. Καθώς τα φυσικά δόντια έλειπαν για 8 μήνες αυτό το περιστατικό προτείνει ότι οι παθογόνοι για το περιοδόντιο μικροοργανισμοί, μπορούν να διατηρηθούν για μια εκτεταμένη περίοδο σε μη οδοντικές περιοχές και από εκεί να αποικίσουν και τα επιβουλεύσουν την υγεία των οδοντικών εμφυτευμάτων.

Για περισσότερα:

Emrani J, Chee W, Slots J.

Postgraduate student, Department of Advanced Prosthodontics, School of Dentistry, University of Southern California, Los Angeles, CA, USA.

Bacterial Colonization of Oral Implants from Nondental Sources.

Clin Implant Dent Relat Res. 2008 Jul 23. [Epub ahead of print]

Αποτυχίες από μικρόβια στην περιοχή τοποθέτησης του εμφυτεύματος

Είναι γνωστό ότι η παρουσία βακτηριδίων μπορεί να διαταράξει τη διαδικασία της επούλωσης ενός βιουλικού που εμφυτεύεται. Η αδυναμία του ξενιστή να επικρατήσει των μικροοργανισμών που εισβάλλουν, η παρατεταμένη φλεγμονώδης αντίδραση, που προκαλείται από το βακτηριακό ερέθισμα σε συνδυασμό με την ικανότητα των μικροοργανισμών να εισβάλλουν και να καταστρέφουν τους περιβάλλοντες ιστούς, θα καθορίσουν την απώλεια του εισαχθέντος εμφυτεύματος. Ιστολογικά, η επούλωση γύρω από ένα επιμολυσμένο εμφύτευμα χαρακτηρίζεται από την παρουσία κοκκιώδους ιστού πλούσιου σε αγγεία και φλεγμονώδη κύτταρα. Η βακτηριακή λοίμωξη δεν αποτελεί συνηθισμένη αιτία πρόωρης απώλειας του εμφυτεύματος, αν η επέμβαση γίνει με αυστηρά ασηπτικά χειρουργικά πρωτόκολλα. Έτσι μπορεί κάπως να εξηγηθεί και η απουσία πειραματικών εργασιών πάνω σε αυτό το θέμα. Ανάμεσα στις εξαιρέσεις είναι τα κλινικά ευρήματα του Van Steenberghe και συν. ο οποίος έδειξε αυξημένη συχνότητα πρόωρων απωλειών στους ασθενείς με υψηλό δείκτη πλάκας ως αποτέλεσμα βακτηριακής επιμόλυνσης κατά την τοποθέτηση του εμφυτεύματος. Έχει επίσης αναφερθεί, η πιθανότητα μετάδοσης περιακρορριζικής λοίμωξης από ένα δόντι στο πρόσφατα εισαχθέν εμφύτευμα με αποτέλεσμα οστεομυελίτιδα και απώλεια του εμφυτεύματος .