Εισήγηση στο στρογγυλό τραπέζι στο Ετήσιο Συνέδριο ΣΕΒΕ Θεσσαλονίκη 18-20/3/2011

ΤΟΠΙΚΗ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΚΑΡΔΙΑΓΓΕΙΑΚΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ: ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ-ΠΡΟΦΥΛΑΞΕΙΣ

Η ανώδυνη οδοντιατρική όπως και η χειρουργική στόματος, έχουν συνδεθεί με την προσθήκη του αγγειοσυσπαστικού στο διάλυμα του τοπικού αναισθητικού.

Η παρουσία της επινεφρίνης και των άλλων αγγειοσυσπαστικών στο διάλυμα του τοπικού αναισθητικού, μειώνει την απορρόφησή του αναισθητικού από την θέση έγχυσης, με την διέγερση των α1 υποδοχέων στις λείες μυϊκές ίνες των περιφερικών αγγείων, προκαλώντας τοπική ισχαιμία. Από κλινική άποψη η μείωση της ταχύτητας απορρόφησης έχει 2 θετικά αποτελέσματα: αύξηση στην διάρκεια της αναισθησίας και μείωση στην συγκέντρωση του αναισθητικού στο πλάσμα με επακόλουθη μείωση της τοξικότητας και της ανάγκης αύξησης του ποσού έγχυσης.

Οδοντιατρική θεραπεία χωρίς επαρκή έλεγχο του πόνου λόγω της απουσίας του αγγειοσυσπαστικού, οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα ενδογενών κατεχολαμινών και ιδιαίτερα της νορεπινεφρίνης. Έχει αποδειχτεί και το ξέρουμε από την καθημερινή πράξη, ότι ο έλεγχος του πόνου βλάπτεται σοβαρά με την απουσία του αγγειοσυσπαστικού και επιβαρύνει περαιτέρω τον ασθενή.

Το 45 % των ασθενών που προσέρχονται στο οδοντιατρείο έχουν μία ή περισσότερες συνοδές παθολογίες και το 20 % είναι καρδιαγγειακές. Η πιθανότητα ενός σοβαρού συμβάματος που να συνδέεται με την χορήγηση τοπικής αναισθησίας στην χειρουργική στόματος εκτιμάται από τους  Daublander and coll (1997) ότι είναι 0,07% και είναι συγκρίσιμο με αυτό μιας σοβαρής επιπλοκής από γενική αναισθησία (0,05%). Βέβαια οι ανεπιθύμητες αντιδράσεις μετά από τοπική αναισθησία σε ασθενείς με παθολογία είναι πιθανές στο 5,7% έναντι 3,5% των υγιών ασθενών. Ο Daublander  δείχνει ξεκάθαρα ότι οι πιθανές ανεπιθύμητες δράσεις είναι ανεξάρτητες του είδους του χρησιμοποιούμενου τοπικού αναισθητικού και της παρουσίας ή όχι αγγειοσυσπαστικού αλλά μάλλον εξαρτώνται από την χορηγούμενη δόση. Υπάρχει τέλος η παράμετρος του stress, της ψυχικής επιβάρυνσης δηλ. που θα δούμε στην συνέχεια πόσο καθοριστική είναι αλλά και πως μπορούμε να την περιορίσουμε.

Εμφυτεύματα σε ηλικιωμένους ασθενείς

Η λήψη του ιατρικού ιστορικού πριν από την χειρουργική διαδικασία τοποθέτησης των εμφυτευμάτων, προσφέρει πληροφορίες σχετικά με 3 κρίσιμες παραμέτρους που είναι:

• ο άριστος έλεγχος του πόνου (ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΑ)
• η σωστή επούλωση του χειρουργικού τραύματος (ΑΙΜΟΣΤΑΣΗ)
• περιβάλλον οστεοενσωμάτωσης (ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΟΣ)

Ο χειρισμός των ασθενών με προβλήματα υγείας πρέπει να γίνεται πάντα σε συνεργασία με τον θεράποντα γιατρό του παρακολουθεί τον ασθενή μας όσον αφορά:

• Την οποιαδήποτε τροποποίηση της υπάρχουσας φαρμακευτικής αγωγής
• Την αξιολόγηση εργαστηριακών εξετάσεων

Τι πρέπει να αξιολογήσω στον ασθενή μου;