Bone grafting. Ενημερωτικά βίντεο για ασθενείς

Απάντηση σε ερώτημα σχετικά με την τιμή του INR

Μικρή χειρουργική (εξαγωγή) μπορεί να λάβει χώρα σε ασθενείς με ΡΤ (χρόνος προθρομβίνης) 2.5 και INR μέχρι 3.5. Γενικά στην αντιμετώπιση αυτών των ασθενών είναι ασφαλέστερο να μην μειωθούν οι δόσεις των φαρμάκων που λαμβάνουν. Τα δεδομένα που έχουμε σήμερα δεν υποστηρίζουν την διακοπή του φαρμάκου. Τουλάχιστον 3 με 4 μέρες πρέπει να περάσουν ώστε η επίδραση της μειωμένης δόσης να εκφραστεί με μια μείωση στο ΡΤ ή το INR. Την ημέρα της επέμβασης ο οδοντίατρος πρέπει να ζητήσει τεστ PT ή INR ώστε να πιστοποιηθεί η επιθυμητή μείωση στην αντιπηκτική επίδραση. Μια ανασκόπηση από τον Wahl βρήκε λίγο έως καθόλου κίνδυνο σημαντικής αιμορραγίας μετά από χειρουργικές διαδικασίες σε ασθενείς με ΡΤ 1.5 με 2 φορές πάνω από το φυσιολογικό. Ο ίδιος ανέφερε ότι υπάρχει μικρός κίνδυνος ακόμη και όταν ο ΡΤ είναι 2.5 φορές πάνω από το φυσιολογικό. Ο Devani δεν ανέφερε διαφορές σε προβλήματα κλινικής αιμορραγίας σε ασθενείς των οποίων η αντιπηκτική αγωγή διακόπηκε (μέσο INR=1.6) και σε εκείνους που συνέχισαν την αγωγή τους (INR=2.7). Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει δικαιολογία για μεταβολή στην δόση της κουμαρίνης αν βρίσκεται INR 4 ή λιγότερο. Ο Giglio έχει προτείνει τις ακόλουθες οδηγίες: απλή εξαγωγή ή επεμβάσεις μικρής έκτασης, ενδείκνυνται αν ο INR είναι λιγότερο από 4. Σε περιπτώσεις όπου αναμένεται μέτρια αιμορραγία μειώστε το INR ανάλογα με το πόσο επικίνδυνο αυτό μπορεί να είναι για τον ασθενή. Ρυθμίστε την κουμαρίνη σε ένα INR λιγότερο από 3 αν αναμένεται σημαντική αιμορραγία και αποφύγετε κάθε επέμβαση αν το INR είναι μεγαλύτερο του 5. Με βάση αυτήν την πληροφόρηση προτείνουμε να λαμβάνεται υπ’όψιν ιατρική συμβουλή για την μείωση του επιπέδου της αντιπηκτικής αγωγής αν πρόκειται να πραγματοποιηθεί επέμβαση σε ασθενείς με τιμές ΡΤ ψηλότερες του 2.5 ή τιμές INR ψηλότερες του 3.5.

ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Τι κάνουμε με τους ασθενείς που παίρνουν αντιπηκτικά

Η χειρουργική αντιμετώπιση ασθενών με αντπικτητική αγωγή αποτελεί ένα αντικείμενο διαμάχης. Ετσι έχω σήμερα την ευκαιρία να φιλοξενήσω την βιβλιογραφική μελέτη που έκανε ένας καλός συνάδελφος, Ο Θοδωρος Λιλλής, γιατί λείπουν απο την βιβλιογραφία μας τέτοιες τόσο καλά τεκμηριωμένες μελέτες.

Παρουσίαση του προβλήματος της οδοντιατρικής αντιμετώπισης των καρδιολογικών ασθενών που λαμβάνουν αντιαιμοπεταλιακή αγωγή

Η οδοντιατρική αντιμετώπιση των ασθενών που λαμβάνουν αντιπηκτικά αποτελεί ένα συχνό κλινικό πρόβλημα για το οποίο υπάρχει πλήθος αντιφατικών απόψεων. Η διαφωνία εστιάζεται στην ανάγκη εξισορρόπησης του κινδύνου έντονης μετεξακτικής αιμορραγίας επί συνέχισης της αγωγής και του κινδύνου θρομβοεμβολικού επεισοδίου επί διακοπής αυτής. Ως αποτέλεσμα αυτής της διαφωνίας αρκετοί οδοντιατρικοί ασθενείς που λαμβάνουν αντιπηκτικά παραμελούν την στοματική τους υγεία λόγω άρνησης των οδοντιάτρων να προβούν σε επεμβατικές θεραπείες χωρίς την διακοπή της αγωγής. Η πρακτική αυτή των οδοντιάτρων βασίζεται σε καθαρά εμπειρικές απόψεις που δεν έχουν επιστημονικά αποδειχτεί.

Εμφυτεύματα ή ενδοντική θεραπεία; Η άποψη των ενδοδοντιστών

Μια νέα μελέτη αναφέρεται στην αυξανόμενη αντιπαράθεση ανάμεσα στους επαγγελματίες οδοντιάτρους σχετικά με το ποια είναι η καλύτερη επιλογή θεραπείας, η θεραπεία του ριζικού σωλήνα ή η τοποθέτηση ενός εμφυτεύματος. Οι ερευνητές αξιολόγησαν τα ποσοστά επιτυχίας και αποτυχίας δοντιών που αντιμετωπίστηκαν με ενδοδοντική θεραπεία ή εξήχθησαν και στην θέση τους μπήκε ένα εμφύτευμα. Ενώ τα ευρήματα ήταν ότι τα ποσοστά επιτυχίας ανάμεσα στις δύο θεραπευτικές προσεγγίσεις ήταν παρόμοια, τα δεδομένα της μελέτης έδειξαν ότι τα εμφυτεύματα απαιτούσαν επιπρόσθετη αντιμετώπιση ή χειρουργική παρέμβαση μετά το πέρας της θεραπείας σε σύγκριση με τα ενδοδοντικά θεραπευμένα δόντια. (12.4 % έναντι 1.4 % αντίστοιχα)

Αρκετοί επαγγελματίες σήμερα αντιμετωπίζουν το δίλημμα ποια είναι η καλύτερη επιλογή για τους ασθενείς τους, η ενδοδοντική θεραπεία ή το εμφύτευμα, λέει ο James Porter Hannahan, D.M.D., University of Alabama, Birmingham, AL. ” Ενώ η επιτυχία και των δύο θεραπευτικών προσεγγίσεων είναι παρόμοια, η αντιμετώπιση με εμφυτεύματα έχει περισσότερες επιπλοκές μετά το πέρας της θεραπείας και υψηλά ποσοστά μακροχρόνιων επιπλοκών και αποτυχιών..

Σε αντίθεση με την θεραπεία των εμφυτευμάτων που απαιτεί τουλάχιστον 3 επισκέψεις και 3 μήνες για την ολοκλήρωση της αποκατάστασης, οι περισσότερες ενδοδοντικές θεραπείες ολοκληρώνονται σε μια επίσκεψη και είναι ανώδυνες. Επιπρόσθετα στην θεραπεία με εμφυτεύματα εμπλέκεται και η κατάσταση της υγείας του ασθενή, το αν καπνίζει, η ποιότητα του οστού, που είναι παράγοντες κινδύνου για τη θεραπεία αυτή.

Τα δεδομένα της μελέτης

Μελετήθηκαν τα ιστορικά ασθενών με 129 εμφυτεύματα σε ένα μέσο διάστημα 36 μηνών. ( 15-57 μήνες) και 143 ενδοδοντικά θεραπευμένα δόντια για ένα μέσο διάστημα 22 μηνών (18-59 μήνες). Οι ερευνητές τοποθέτησαν την κάθε διαδικασία σε μια κατηγορία από τις ακόλουθες: επιτυχία, αβέβαια έκβαση, αποτυχία. Επιτυχία ορίστηκε η ακτινογραφική μαρτυρία ότι το εμφύτευμα ή το ενδοδοντικά θεραπευμένο δόντι ήταν ακόμα στο στόμα και ότι δεν υπήρχαν ενδείξεις παρέμβασης κατά το διάστημα των επανελέγχων. Αποτυχία ορίστηκε η εξαγωγή του δοντιού ή του εμφυτεύματος. Οι ερευνητές βρήκαν 2 αποτυχίες στα 129 εμφυτεύματα, ποσοστό επιτυχίας 98.4 %. Βρήκαν επίσης μία αποτυχία σε 143 ενδοδοντικές θεραπείες, 99.3 %. Τα ευρήματα αυτά συγκρινόμενα δεν ήταν στατιστικά σημαντικά (P=.56) (Fisher exact test) Εντούτοις, το 12.4 % των εμφυτευμάτων ήθελε πρόσθετες επεμβάσεις, αντίθετα με το 1.4 % των ενδοδοντικά θεραπευμένος δοντιών, το οποίο είναι στατιστικά σημαντικό (P=.0003). Αυτή η μελέτη δημοσιεύτηκε τον Νοέμβριο στο επίσημο περιοδικό της Αμερικανικής Ενδοδοντικής Εταιρείας.

SOURCE American Association of Endodontists http://www.aae.org

Η άποψή μου: Σίγουρα θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να σώσω ένα δόντι και η εξαγωγή θα είναι η τελευταία μου επιλογή. Μην μας τρελαίνουν όμως οι ενδοδοντιστές γιατί όλοι γνωρίζουμε ότι το ενδοδοντικά θεραπευμένο δόντι, είναι ένα δόντι του οποίου λείπει αρκετή οδοντική ουσία, και το μέλλον του είναι γενικά αβέβαιο. Το εμφύτευμα με όλη την τεχνολογία που ενσωματώνει τα τελευταία χρόνια κάθε μέρα γίνεται ένας πιο ανταγωνίσιμος αντίπαλος. Το μέλλον όμως δεν βρίσκεται σε καμιά από τις 2 θεραπευτικές προσεγγίσεις αλλά στα βλαστοκύτταρα.

Μονήρη εμφυτεύματα στην πρόσθια άνω γνάθο. Άμεση εμφύτευση και φόρτιση. Ανασκόπηση βιβλιογραφίας

Παραδοσιακά η τοποθέτηση εμφυτεύματος απαιτεί αναμονή 2 με 3 μήνες επούλωσης του μετεξακτικού φατνίου και 3 με 6 μήνες οστεοενσωμάτωσης του εμφυτεύματος πριν την οριστική αποκατάσταση. Αυτό το χρονοβόρο πρωτόκολλο είναι ένα μειονέκτημα που αποτρέπει την απόφαση για αποκατάσταση με εμφυτεύματα. Έτσι η βράχυνση του χρόνου επούλωσης με την άμεση τοποθέτηση εμφυτεύματος στο μετεξακτικό φατνίο έχει περιγραφεί σε αρκετές μελέτες. Με δεδομένη την ανάγκη για αρχική σταθερότητα του εμφυτεύματος εκείνο που μπορεί κανείς να αναμένει είναι παρόμοια ποσοστά επιβίωσης των άμεσων εμφυτευμάτων με εκείνα που μπαίνουν με το αρχικό χρονοβόρο πρωτόκολλο. Ειδικά στην αισθητική περιοχή ένας πρόσθετος λόγος είναι η διατήρηση των σκληρών και μαλακών ιστών.

Η εργασία των De Rouck και συν. (JOMI 20008, pp 897-904) είχε σαν σκοπό την ανασκόπηση της βιβλιογραφίας σχετικά με την άμεση τοποθέτηση μονήρων εμφυτευμάτων στην πρόσθια άνω γνάθο με προσωρινή προσθετική τους αποκατάσταση μέσα σε 24 ώρες. Η μελέτη αφορούσε εργασίες από το 1977-2006. Τα αποτελέσματα έδειξαν:

Τα ποσοστά επιτυχίας ποικίλουν από 78,6 % έως 100%.

Μέση περιεμφυτευματική απώλεια οστού 0.2 με 0.5 mm 1 χρόνο μετά την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων που συνεχιζόταν και μετά. Αυτά τα δεδομένα δείχνουν λιγότερη απώλεια σε σχέση με αυτήν του 1 mm το χρόνο για το παλιό πρωτόκολλο. Εδώ η άμεση εμφύτευση πλεονεκτεί της μεθύστερης και επιπλέον διατηρείται και η μεσοδόντια θηλή.

Η πεποίθηση ότι η τοποθέτηση του εμφυτεύματος διατηρεί τις διαστάσεις του μετεξακτικού φατνίου έχει πλέον αποσυρθεί, καθώς οι έρευνες έχουν δείξει ότι η οστική αναδιοργάνωση του μετεξακτικού φατνίου θα συμβεί ούτως ή άλλως οδηγώντας σε απώλεια οστού σε ύψος και εύρος. Επιπλέον η απώλεια οστού είναι περισσότερη παρειακά. Το γλωσσικό πέταλο συνίσταται από περισσότερο φλοιώδες οστούν.

Σε ασθενείς με λεπτό βιότυπο ούλων είναι περισσότερο προγνώσιμη η αποκατάσταση σε δύο στάδια και όχι άμεσα.

Στην περίπτωση φλεγμονής καλό είναι να ακολουθείται το τυπικό πρωτόκολλο.

Σημαντική είναι η επίτευξη καλής αρχικής σταθερότητας του εμφυτεύματος. Αυτό σημαίνει εμφυτεύματα μεγάλου μήκους, τα οποία να υπερβαίνουν τον πυθμένα του μετεξακτικού φατνίου.

Σημαντική είναι η συμβολή της εμπειρίας του χειρουργού στο επιτυχημένο αποτέλεσμα.

Τέλος η προσωρινή προσθετική αποκατάσταση δεν θα πρέπει να έχει κανενός είδους επαφές.

Εκπαιδευτικά video για τους ασθενείς μας

Ελλάς Ελλήνων Ευσεβών ( Όταν η εκκλησία γεφυρώνει το χάσμα ανάμεσα στο κράτος και το παρακράτος)

Κεφάλαιο 2^ο. Η εξουσία της υπέρβασης της Εξουσίας

Το αναμμένο κερί διέλυσε το πυκνό σκοτάδι μέσα στο κελί. Ο Λούθηρος προχώρησε αργά, φορτωμένος από τις σκέψεις της ημέρας. Τι δύσκολη μέρα κι αυτή. Το πόσο βέβαια σημαντική, θα μπορούσε ίσως να φανεί στην συνέχεια. Μόλις πριν από λίγο, είχε θυροκολλήσει στο Κάστρο τις 95 θέσεις του και τουλάχιστον από αυτήν την άποψη ήταν αναπαυμένος. Είχε ακολουθήσει την φωνή της συνείδησης του, είχε κάνει την υπέρβαση. Ένας μοναχός απέναντι σε ένα σύστημα, που ήταν με εκκλησιαστικό, αλλά σε μια εποχή που η εκκλησία ήταν το κράτος, που οι κοσμικοί άρχοντες συνωστίζονταν στον προθάλαμο των εκκλησιαστικών ηγετών, για να εξασφαλίσουν εύνοια ή ανοχή. Η εκκλησία μπορεί να υποσχόταν βέβαια αιώνια ζωή, αλλά ο άνθρωπος στην καθημερινότητα του χρειάζεται πιο χειροπιαστά πράγματα , άλλωστε και ο ίδιος ο Χριστός, πρώτα τάισε το πλήθος και μετά το δίδαξε.

Πολλές φορές στην διάρκεια της ημέρας, σκέφτηκε να κάνει πίσω, αλλά οι σκέψεις αυτές δεν μπόρεσαν να ανατρέψουν ή να σβήσουν την φωτιά που είχε ανάψει μέσα του. Ένα κερί μικρό, κοίταξε τι δύναμη έχει. Μπορεί να καταστρέψει το σκοτάδι. Άρα και εγώ μια φωνή, μια ασημαντότητα μέσα στον παντοδύναμο κλήρο, μήπως θα μπορέσω να διαλύσω τον σκοταδισμό στην εκκλησία μας; Η μήπως ο πατέρας Βενέδικτος, ο φίλος και συναγωνιστής στην προσευχή και τις ακολουθίες, ο γηραιότερος και σοφότερος, είχε περισσότερο δίκιο προσπαθώντας να με αποτρέψει; Αυτός το ήξερε περισσότερο καλά το σύστημα, το είχε άλλωστε νοιώσει βαριά στην πλάτη του στο παρελθόν. Γίνε πρώτα ηγούμενος μου συνέστησε και μετά έχεις το περιθώριο να αλλάξεις τον κόσμο. Διαφορετικά δεν θα φτάσεις ποτέ ψηλά. Τι αξία θα έχει όμως να ανέβω αν ουσιαστικά έχω κατέβει; Τι αξίζουν στην ζωή, τα αξιώματα, ή το να μένεις πιστός και να υπερασπίζεσαι τις αξίες σου, σκέφτηκε.

Ήταν η ώρα της προσευχής και της περισυλλογής. Η ώρα που ο μοναχός ακούει την φωνή του Θεού, άλλοτε σαν ένα ελαφρύ ψίθυρο, ή σαν μια επιτακτική προσταγή. Ο Ιωάννης ο βαπτιστής όταν τον ρώτησε το πλήθος ποιος είναι, δεν δίστασε να ομολογήσει: είμαι μια φωνή μέσα στην έρημο. Μια φωνή ήταν και ο Λούθηρος, η φωνή του Θεού που είχε ταφεί μέσα από ένα σωρό διατάγματα ανθρώπων, που σκοπό είχαν να καθυποτάξουν, να φοβίσουν και να εκμεταλλευτούν τον θεοφοβούμενο άνθρωπο. Βυθίστηκε στην προσευχή ψιθυρίζοντας και εκλιπαρώντας το έλεος του Θεού, που για αυτόν άφησε τα πάντα. Ο χρόνος και ο χώρος έγιναν ένα, ένοιωσε τον εαυτό του να ελευθερώνεται και το πνεύμα του να αποδεσμεύεται από το ταλαιπωρημένο του σώμα. Βρέθηκε σε μια άλλη διάσταση, ταξίδεψε μέσα στον χρόνο και βρέθηκε χωρίς να το καταλάβει, σε ένα μέρος που πάντα ονειρευόταν να ταξιδέψει, στο Άγιο Όρος, στην Ελλάδα του 2008. Θαύμασε τα μοναστήρια, την αρχιτεκτονική τους, την τάξη και την καθαριότητα, την αρχοντιά και την ασκητικότητα των πατέρων, τις δοξολογίες που σαν θυμίαμα ανέβαιναν στον θρόνο του Θεού και σκέφτηκε ότι αυτό ήταν το ιδανικό μέρος, για να καταφύγει όταν θα ξεσπάσει ο αναπόφευκτος διωγμός απέναντι του. Τι παράδοξο όμως, δεν ήταν όλοι ίδιοι. Μπορούσε να δει μέσα στο πλήθος των αφιερωμένων και αυτούς που αποτελούσαν παραφωνίες. Που είναι το παράδοξο, σκέφτηκε. Εδώ ένας από τους 12 ήταν και ο Ιούδας και θυμήθηκε τα λόγια του Κυρίου, που έλεγε ότι είναι αδύνατον να μην έλθουν τα σκάνδαλα ώστε να δοκιμαστεί η πίστη μας. Αλλά στην εμπειρία του, είχε γνωρίσει ανθρώπους που τα άφησαν όλα για να γίνουν μοναχοί. Του ήταν εξαιρετικά παράδοξο το αντίστροφο, ο μοναχός να γίνει επιχειρηματίας. Από την άλλη αυτός είχε να κάνει μόνο με τον Πάπα. Στην Ελλάδα του 2008 από ποιόν να πρωτοφυλαχτείς, αλλά από την άλλη αυτό είναι και πλουραλισμός. Τελικά αναρωτήθηκε που είναι χειρότερος ο μεσαίωνας, στην Γερμανία του 1517 ή στην Ελλάδα του 2008; Αλήθεια που βρέθηκαν τόσοι ευσεβείς άνθρωποι; Τόσοι πολλοί πολιτικοί να κόπτονται για τα συμφέροντα μιας μονής; Αυτό θα πει ευλάβεια όχι σαν τους δικούς μας διεφθαρμένους άρχοντες.

Το σήμαντρο κτύπησε για την πρωινή ακολουθία. Πέρασαν αρκετές ώρες σαν να ήταν μερικά λεπτά. Ένοιωθε εξουθενωμένος. Η μέρα άρχισε να ξεπροβάλει ντύνοντας τον ουρανό με ροδοκόκκινα φορέματα και τα πουλιά άρχισαν το καθημερινό τους τραγούδι, υμνώντας και αυτά με την σειρά τους τον δημιουργό. Η ζωή μου δεν μπορεί να είναι από εδώ και πέρα η ίδια, σκέφτηκε. Πρέπει να ετοιμαστώ για τον πόλεμο. Έχω τον Θεό σύμμαχο. Από αυτήν την μέρα θα ζήσω την δεύτερη μου θέση. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΗΝ ΥΠΕΡΒΑΣΗ, ΝΑ ΑΜΒΙΣΒΗΤΗΣΩ ΚΑΙ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΩ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΜΟΥ, ΝΑ ΓΙΝΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΑΞΙΖΩ.

Δυστυχώς είμαστε ζούγκλα με ιθαγενείς και κυνηγούς κεφαλών

Στην ζουγκλοποιημένη πραγματικότητα μας δεν είναι παράλογο που παρατηρούμε ιθαγενείς, κυνηγούς κεφαλών και διάφορους ζορό (αυτός είναι από άλλη ταινία, πώς βρέθηκε στο πλατο;). Δυστυχώς δεν μπορώ να αντιμετωπίσω σοβαρά τα όσα φαιδρά συμβαίνουν γύρω μου. Δεν ξέρω αν μπορώ να σας κάνω λίγο να γελάσετε γιατί διαφορετικά πρέπει όλοι μας να κλαίμε. Ο φίλος μας ο Λούθηρος που άφησε την ήσυχη μοναστική ζωή για να ζήσει το όνειρό του (δεν είναι μόνο ο Εφραίμ βλέπετε…) τις επόμενες μέρες θα βάλει τα πράγματα στην θέση τους. Γιατί όλοι αυτοί που κόπτονται για το δίκαιο και το σωστό, όταν θα σβήσουν τα φώτα της δημοσιότητας θα την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια αφήνοντας εμάς εκτεθειμένους. Αυτά προς το παρόν…

Συμπληρώνω το κείμενο έχοντας διαβάσει το καταπληκτικό άρθρο του Δ. Τρικεριώτη στο http://gnathion.blogspot.com

Ούτε συνεννοημένοι να είμασταν με τον συνάδελφο. Με εκφράζει απόλυτα.

Το μέλλον είναι εδώ. Είμαστε πολλοί είμαστε παντού…

Αύξηση του όγκου της φατνιακής ακρολοφίας. Ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη τεχνική

Η πατρότητα της τεχνικής ανήκει στον Hyman Smukler και δημοσιεύτηκε στο Int J Per Res Dent 28(4):411, 2008

Η λογική της τεχνικής βασίζεται στην δημιουργία και διατήρηση χώρου κάτω από την μεμβράνη με την προυπόθεση ότι αυτή δεν θα μετακινηθεί. Ετσι θα προστατευτεί και θα σταθεροποιηθεί το αιμόπηγμα. Δημιουργούμε στην περιοχή οστικής αναγέννησης οπές με την βοήθεια εγγλυφίδας trephine 2 mm ώστε να διεγείρουμε τον μηχανισμό της οστικής επούλωσης(3 με 4 καρότα είναι αρκετά, μοιάζει λίγο με συνταγή μαγειρικής; :). Στην συνέχεια γεμίζουμε τις δημιουργηθείσες οπές με ετερομόσχευμα (Bio-Oss ή DFDBA το οποίο περιέχει και BMP). Μπορεί να γίνει ταυτόχρονα και η τοποθέτηση του εμφυτεύματος εφ’όσον υπάρχουν οι προυποθέσεις (αρχική σταθερότητα). Η τοποθέτηση του εμφυτεύματος σε συνδυασμό με την διενεργούμενη διαδικασία οστικής αναγέννησης συμβάλλει και στην διατήρηση του παρειακού πετάλου. Μπορεί να παρθεί πρόσθετο αυτογενές οστούν με την βοήθεια bone scraper από την γύρω περιοχή. Πάνω από τις οπές που έχουν γεμίσει με ετερομόσχευμα τοποθετούνται τα τριμένα καρότα αυτογενούς οστού και πάνω από αυτά η μεμβράνη ossix (και μόνο αυτή!). Η μεμβράνη αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι αν αποκαλυφτεί δεν διαλύεται και δεν φλεγμαίνει. Επιπλέον αν ο χώρος που θέλουμε να αυξήσουμε είναι μεγαλύτερος από το διαθέσιμο αυτογενές οστούν μπορούμε να επιλέξουμε να μην ράψουμε σκόπιμα σφιχτά τα χείλη του τραύματος ώστε να δώσουμε περισσότερο χώρο κάτω από την μεμβράνη για να γίνει περισσότερη οστική αναγέννηση πράγμα αδιανόητο για άλλου τύπου μεμβράνη.

Τα πλεονεκτήματα της τεχνικής είναι:

1. Μια μόνο χειρουργική θέση για συγκομιδή αυτογενούς οστού και ταυτόχρονη αύξηση αυτού.

2. Αν η μεμβράνη αποκαλυφτεί δεν υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις.

3. Κερδίζουμε χρόνο με την ταυτόχρονη τοποθέτηση των εμφυτευμάτων (3 μήνες στην άνω και 2 μήνες στην κάτω γνάθο).

4. Προκύπτει εξαιρετική αύξηση της φατνιακής ακρολοφίας 5-7 mm οριζόντια και 3-4 mm κάθετα.

5. Αποφεύγεται η νοσηρότητα (πρέπει να προσέχουμε να είμαστε 3 mm μακριά από το κάτω φατνιακό νεύρο).

6. Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αποτυχημένα εμφυτεύματα .

7. Αναμονή για οστική αναγέννηση 3 μήνες.

Το πλεονέκτημα της τεχνικής αλλά και η πρωτοτυπία της έγκειται στο ότι η ίδια η φτωχή σε οστούν περιοχή προμηθεύει τα υλικά για την οστική αναγέννηση της.

Για την παρουσίαση, προσαρμογή και ερμηνεία της τεχνικής ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Αν ο Λούθηρος ήταν οδοντίατρος. Θέση πρώτη: ΤΑ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1ο. ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ

Στις 31 Οκτώβρη 1517, Παραμονή των Αγίων Πάντων, ένας απλός καθολικός μοναχός στην Βιττεμβέργη, ο Μαρτίνος Λούθηρος, αηδιασμένος κυριολεκτικά από τις ακρότητες και τις αυθαιρεσίες της καθολικής Εκκλησίας και του Πάπα, πήρε το θάρρος και εναντιώθηκε ακόμα μια φορά δημόσια στην εξουσία της εποχής του. Κατά το έθιμο, κάρφωσε στην εξώπορτα της Εκκλησίας του Κάστρου μια τυπωμένη διακήρυξη, παρουσιάζοντας 95 θέσεις για συζήτηση. Ο Λούθηρος δεν ενδιαφέρθηκε να διαδώσει τις 95 αυτές θέσεις του στις λαϊκές μάζες. Σκοπός του ήταν να προκαλέσει με αυτές τους διανοούμενους, να συζητήσουν και τους αξιωματούχους της Εκκλησίας να εξηγήσουν. Αν ο Λούθηρος ήταν ένας απλός οδοντίατρος στην Ελλάδα του 2008, παρατηρώντας την κατάσταση που επικρατεί στον χώρο των εμφυτευμάτων, ίσως παρακινούμενος από την ισχυρή ιδιοσυγκρασία του, αρνούμενος να υποκύψει στις σκοπιμότητες που θα τον έκαναν να μείνει σιωπηρός, ίσως να κάρφωνε και αυτός εκεί που παίρνονται οι αποφάσεις, τις δικές του θέσεις. Ο Λούθηρος άλλαξε την ιστορία της ανθρωπότητας ιδρύοντας χωρίς να το θέλει ή να το περιμένει ένα νέο δόγμα. Όταν γράφεται η ιστορία οι άνθρωποι που πρωταγωνιστούν, δεν έχουν πάντα την συναίσθηση των επιπτώσεων που έχουν οι ενέργειές τους, αλλά καθοδηγούνται από το αίσθημα της προσωπικής ευθύνης.

Προσπαθώ να φανταστώ τον Λούθηρο, αυτό το πραγματικά ανατρεπτικό πνεύμα, σίγουρα όχι αλάνθαστο, τι θα έλεγε στην δική μας περίπτωση. Μέσα στο μυαλό μου διαμορφώνεται η πρώτη του θέση. ΤΑ ΕΜΦΥΤΕΥΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΝΙΚΟ ΟΔΟΝΤΙΑΤΡΟ.