60 χρόνια Quintessence. Συνέδριο Εμφυτευματολογίας, Βερολίνο 23-24/1/2009

Ένα καταπληκτικό συνέδριο το οποίο σίγουρα θα παρακολουθήσω είναι αυτό που γίνεται στο Βερολίνο 23-24 Ιανουαρίου με σημαντικούς ομιλητές και αξιόλογα θέματα. Ραντεβού λοιπόν στο Βερολίνο!

Περισσότερες πληροφορίες στην σελίδα:

http://www.quintessenz.de/60/en/esthetic_implantology.php

Ένας περιοδοντολόγος αναρωτιέται: μήπως απομακρυνόμαστε από τον αρχικό επαγγελματικό μας στόχο και γινόμαστε εμφυτευματολόγοι; Ηθικά διλλήματα.

Αντιγράφω το βαρυσήμαντο άρθρο της εξομολόγησης μιας περιοδοντολόγου στην Ν. Υόρκη από το Int J Per Res Dent, October 2008, το editorial της Yvonne de Paiva Buischi:

« Οι περισσότερες ημερίδες περιοδοντολογίας  που έχω παρακολουθήσει τα περασμένα χρόνια, προωθούν τεχνικές τοποθέτησης εμφυτευμάτων, συστήματα εμφυτευμάτων, και υλικά σχετικά με την τοποθέτηση εμφυτευμάτων. Ξεκάθαρα οι περισσότερες δραστηριότητες, που σχετίζονται με την δια βίου εκπαίδευση στον χώρο μας, σε μεγάλο βαθμό εστιάζουν πάνω στην εμφυτευματολογία. Οι επίσημοι χορηγοί και το επιστημονικό περιεχόμενο στα περισσότερο σημαντικά διεθνή περιοδοντολογικά συνέδρια, δείχνουν ότι η βιομηχανία των εμφυτευμάτων έχει σημαντική επιρροή στο προσφερόμενο πρόγραμμα. Στο Europerio 2006, 6 από τους 10 πλατινένιους χορηγούς, ήταν κατασκευαστές εμφυτευμάτων και 3 από τις 8 συνεδρίες διαπραγματεύονταν την θεραπεία με εμφυτεύματα. Το 2007, στο American Academy of Periodontology Meeting, 56 από τους 189 εκθέτες, ήταν εταιρείες εμφυτευμάτων. Στο AAP 2007 στο επιστημονικό πρόγραμμα φαίνεται, ότι ενώ 8 συνεδρίες ήταν αφιερωμένες σε θεραπείες για να αποκτηθεί ή να διατηρηθεί ένα υγιές περιοδόντιο, και 8 επιπλέον συνεδρίες εστίασαν στην μηχανική των ιστών και την αναγέννηση, 15 ολόκληρες συνεδρίες αφιερώθηκαν στα εμφυτεύματα. Στην ίδια συνάντηση, 32 από τους  51 ομιλητές είπαν κάτι σχετικό με εμφυτεύματα. Ποιος πραγματικά καθορίζει τα επιστημονικά προγράμματα στις ημερίδες μας; Είμαστε εμείς πραγματικά υπεύθυνοι, ή καθοδηγούμαστε από τους σπόνσορες; Μήπως η περιοδοντολογία γίνεται συνώνυμη της εμφυτευματολογίας; Πόσο χρόνο, κόπο και οικονομική δαπάνη αφιερώνουμε στην πρωταρχική μας υποχρέωση, την πρόληψη και τον έλεγχο της περιοδοντικής νόσου, ώστε να διατηρήσουμε τα φυσικά δόντια; Η φροντίδα που προσφέρουμε στους ασθενείς μας βασίζεται στην περιοδοντική μας εκπαίδευση, ή μήπως τους βλέπουμε αποκλειστικά με τα «εμφυτευματολογικά μας μάτια»;

Ενώ η περιοδοντίτιδα είναι ένα σχετικά όχι συχνό φαινόμενο, που συμβαίνει μετά από 20 με 30 χρόνια λειτουργίας των δοντιών, η περιεμφυτευματίτιδα, φαίνεται ότι είναι περισσότερο συχνή απ’ότι νομίζαμε. Μια πρόσφατη εργασία (Roos-Jansaket και συν. J Clin Periodontol 2006) αναφέρει ότι μετά από 10 χρόνια λειτουργίας χωρίς συστηματική θεραπεία υποστήριξης, οι περιεμφυτευματικές αλλοιώσεις είναι συνηθισμένες γύρω από τα εμφυτεύματα.

Οι περισσότεροι ασθενείς δεν έχουν ιδέα για την αφοσίωση μιας ολόκληρης ζωής στην οποία έχουν εισέλθει με τα νεοτοποθετημένα εμφυτεύματα τους. Σπάνια πληροφορούνται για αυτήν την σχετική προϋπόθεση, στην αναγκαιότητα δηλαδή για την συμβολή τους στον επαρκή έλεγχο της πλάκας.

Η πρόγνωση της θεραπείας με εμφυτεύματα συχνά αναφέρεται ως ποσοστό επιβίωσης των εμφυτευμάτων, που είναι γύρω στο 95%. Εντούτοις, τα ποσοστά επιβίωσης, δεν περιγράφουν την υγεία των ιστών που υποστηρίζουν τα εμφυτεύματα. Ενώ η περιεμφυτευματική βλεννογονίτιδα είναι μια αναστρέψιμη βλάβη στον βλεννογόνο, η περιεμφυτευματίτιδα, περιλαμβάνει όχι μόνο τον βλεννογόνο αλλά και το οστούν, και υπονομεύει την οστεοενσωμάτωση, οδηγώντας τελικά στην απώλεια του εμφυτεύματος. Είναι λογικό ότι η συχνότητα των περιεμφυτευματικών βλαβών θα αυξάνει, όσο αυξάνουν τα χρόνια λειτουργίας τους και ο αριθμός των εμφυτευμάτων που έχουν τοποθετηθεί. Έτσι όσο περισσότερο αναβάλλεται η θεραπεία με εμφυτεύματα, τόσο καλύτερα για τους ασθενείς. Η εμφυτευματολογία αντιλαμβάνεται διαφορετικά την επιτυχία από την περιοδοντολογία. Επιτυχία στην εμφυτευματολογία είναι οστική απώλεια που δεν υπερβαίνει το 1.5 mm τον πρώτο χρόνο λειτουργίας και δεν είναι μεγαλύτερη από 0.2 mm κάθε χρόνο μετά. Σύμφωνα με αυτό το κριτήριο, πρέπει να αναμένεται απώλεια οστού 3.5 mm μετά από 10 χρόνια λειτουργίας των εμφυτευμάτων. Από την άλλη για την περιοδοντολογία, επιτυχία στην θεραπεία είναι να μην έχεις περαιτέρω απώλεια οστού σε αυτούς που δέχονται την περιοδοντική φροντίδα. Υπάρχει διαφορετική λογική στην επιτυχία .

Χωρίς αμφιβολία η θεραπεία με εμφυτεύματα έφερε επανάσταση στην οδοντιατρική, με τεράστια ωφέλεια για τους ασθενείς που ήταν υποχρεωμένοι να ζουν με μη ικανοποιητικές αισθητικές και λειτουργικές λύσεις. Ο κίνδυνος βρίσκεται στο γεγονός, ότι τα εμφυτεύματα προωθούνται από την βιομηχανία των εμφυτευμάτων σαν η θαυματουργική λύση που θα αντικαταστήσει «καταδικασμένα» δόντια. Μέχρι σήμερα κανένα εμφύτευμα δεν έχει αποδειχτεί ότι είναι καλύτερο από ένα φυσικό δόντι.  Η γνώση και η τεχνολογία που είναι διαθέσιμη, μας κάνει ικανούς να είμαστε καλύτεροι από τους προκατόχους μας στην περιοδοντολογία. Η ρηχή πρακτική που ακολουθεί το ρεύμα, σε μια πράξη περιορισμένη στην εμφυτευματολογία, σίγουρα θα στερήσει από τους ασθενείς μας το δικαίωμα να επιλέξουν το καλύτερο για την υγεία τους. Μια ισορροπημένη προσέγγιση μεταξύ περιοδοντολογίας και εμφυτευματολογίας, φαίνεται ότι είναι ο καλύτερος δρόμος για την επαγγελματική καταξίωση αλλά και την διατήρηση και αποκατάσταση της υγείας των ασθενών μας»

Μετατροπή συμβατικής σε επιεμφυτευματική προσθετική αποκατάσταση (με τους συνδέσμους Locator). Αμεση τεχνική. Ανακοίνωση στο 28ο ΠΟΣ

Η ασθενής είχε μια επένθετη στηριζόμενη σε φυσικά δόντια, τα οποία απώλεσε λόγω περιοδοντίτιδας. Γίνεται η τοποθέτηση εμφυτευμάτων εκεί που υπάρχει διαθέσιμο οστούν.

Μετά 3 μήνες γίνεται η αποκάλυψη των εμφυτευμάτων.

Γίνεται επιλογή του κατάλληλου συνδέσμου με βάση το διαβλεννογόνιο ύψος και τοποθέτηση του στο στόμα

Τοποθετείται απο πάνω το θηλυκό το οποίο πρόκειται με ψυχρό ακρυλικό να ενσωματωθεί στην πρώην συμβατική επένθετη οδοντοστοιχία

Η συμβατική επένθετη οδοντοστοιχία στην οποία έχει γίνει αναγόμωση. Απο την αποτύπωση αυτή ο τεχνίτης ανοίγει οπές στην θέση των εμφυτευμάτων.

Γίνεται η τοποθέτηση της οδοντοστοιχίας στο στόμα, ο ασθενής καλείται να κλείσει στην μέγιστη συναρμογή και το ψυχρό ακρυλικό ενσωματώνει στην επιεμφυτευματική πλέον οδοντοστοιχία το θηλυκό μέρος των συνδέσμων. Βλέπουμε το τελικό αποτέλεσμα.

ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Μετατροπή συμβατικής σε επιεμφυτευματική προσθετική αποκατάσταση (με τους συνδέσμους Locator). Εμμεση τεχνική. Ανακοίνωση στο 28ο ΠΟΣ

Η προθετική αποκατάσταση αδυνατεί να παραμείνει στο στόμα μετά την απώλεια συγκράτησης της λόγω προβλήματος στα στηρίγματα της γέφυρας

Τα τρία στηρίγματα 31,41,42. Από αυτά θα μείνει ο 41 για να στηρίξει την αποκατάσταση μεταβατικά ενώ οι 31, 42 θα εξαχθούν και θα τοποθετηθούν άμεσα εμφυτεύματα

Εχουν τοποθετηθεί τα άμεσα εμφυτεύματα

Η οδοντοστοιχία έχει προσαρμοστεί για ναδιευκολυνθεί η τοποθέτηση των αξόνων αποτύπωσης. Το αποτύπωμα θα παρθεί με την οδοντοστοιχία με ταυτόχρονη αποτύπωση της θέσης των εμφυτευμάτων και αναγόμωση.

Στο εκμαγείο ο οδοντοτεχνίτης επιλέγει τους συνδέσμους με βάση το διαβλεννογόνιο ύψος όπως καταγράφτηκε στο αποτύπωμα

Η τοποθέτηση των συνδέσμων Locator στο στόμα

Ο 41 εξάγεται λίγο πριν την τοποθέτηση της επιεμφυτευματικής πλέον οδοντοστοιχίας

Ο οδοντοτεχνίτης έχει κλείσει το κενό διάστημα της πρώην μερικής οδοντοστοιχίας

η οποία μέσω των συνδέσμων Locator έχει μετατραπεί σε επιεμφυτευματική

ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Μετατροπή συμβατικής σε επιεμφυτευματική προσθετική αποκατάσταση (με τους συνδέσμους Locator). Ανακοίνωση στο 28ο ΠΟΣ

Τα οδοντικά εμφυτεύματα αποτελούν μια αξιόπιστη και δοκιμασμένη λύση για την αποκατάσταση της μερικής ή ολικής νωδότητας. Στην καθημερινή πράξη καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ασθενείς που αναγκάζονται να αποχωριστούν μια κατά τα άλλα επιτυχημένη προσθετική αποκατάσταση (μερική οδοντοστοιχία) λόγω της απώλειας των στηριγμάτων της από τερηδόνα, κατάγματα ριζών, περιοδοντική νόσο κτλ. Αυτές οι προσθετικές αποκαταστάσεις λειτουργούσαν επί χρόνια, οι ασθενείς τις είχαν συνηθίσει, τους εξυπηρετούσαν στην μάσηση, την φώνηση αλλά και την αισθητική.

Σκοπός της παρούσας ανακοίνωσης είναι να δείξω τον τρόπο, εφ’όσον φυσικά εκπληρώνονται ορισμένες προϋποθέσεις, με τον οποίο με την βοήθεια των εμφυτευμάτων αλλά και των επιεμφυτευματικών συνδέσμων μπορεί να διατηρηθεί η προσθετική αποκατάσταση μετατρεπόμενη σε επιεμφυτευματική.

Η προσθετική αποκατάσταση των νωδών ασθενών και όχι μόνο, με μικτά στηριζόμενες στον βλεννογόνο αλλά και τα εμφυτεύματα επένθετες οδοντοστοιχίες έχουν αρκετά καλή πρόγνωση και μπορούν να αποτελέσουν μια διαδικασία ρουτίνας για τον γενικό οδοντίατρο. Στην περίπτωση μας τα πράγματα είναι πιο εύκολα διότι η προσθετική αποκατάσταση είναι έτοιμη και ουσιαστικά έχουμε να αποφασίσουμε στο σχέδιο θεραπείας 3 πράγματα:

1. τον αριθμό, την θέση, την διάμετρο, το μήκος και την κλίση των εμφυτευμάτων που πρόκειται να τοποθετηθούν και
2. το διαβλεννογόνιο ύψος των συνδέσμων συγκράτησης της επένθετης
3. Μια τρίτη και τελευταία επιλογή είναι το αν θα επιλέξουμε την άμεση ή την έμμεση τεχνική στην συγκόλληση των εξαρτημάτων των συνδέσμων πάνω στην οδοντοστοιχία.

Η συγκράτηση της οδοντοστοιχίας επί των εμφυτευμάτων γίνεται με 2 τρόπους: με συνδέσμους ή με μπάρες. Στην περίπτωσή μας υπάρχουν περιορισμοί:

1. η τοποθέτηση των εμφυτευμάτων γίνεται όπου υπάρχει διαθέσιμο οστούν, που σημαίνει μη ευνοϊκή κλίση ή και απόσταση ανάμεσα στα εμφυτεύματα
2. υπάρχει ανάγκη για προσαρμογή των συγκρατητικών συνδέσμων στην υπάρχουσα προσθετική αποκατάσταση.
3. Η προσθετική αποκατάσταση να είναι αποδεκτή από λειτουργική και αισθητική άποψη

Έτσι η επιλογή ενός συνδέσμου με χαμηλό ύψος αποτελεί αναγκαιότητα.

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ συνδέσμου Locator

• Είναι αρκετά εύκολος για τον ασθενή όσον αφορά την τοποθέτηση και την αφαίρεση της επένθετης οδοντοστοιχίας
• Το διαβλεννογόνιο ύψος του είναι μόλις 3.17 mm στα εμφυτεύματα εξωτερικού εξαγώνου, 1.68  λιγότερο από άλλους ανταγωνιστικούς συνδέσμους
• Δίνει την δυνατότητα διόρθωσης της δυσμενής κλίσης του εμφυτεύματος μέχρι και 40⁰ μεταξύ 2 εμφυτευμάτων
• Υπάρχουν 3 συγκρατητικές δυνατότητες:  η φυσιολογική (άσπρη), η ελαφριά (ροζ) ή η πολύ ελαφριά (μπλε) συγκράτηση σύμφωνα με τις ανάγκες του ασθενή.
• Ο επιεμφυτευματικός σύνδεσμος Locator διατίθεται σε διαβλεννογόνια ύψη από 1 έως 6 mm
• Δίνει την δυνατότητα είτε της άμεσης τοποθέτησης στο ιατρείο ή της έμμεσης από τον οδοντοτεχνίτη.

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΤΕΧΝΙΚΗΣ

• Ο ασθενής δεν αποχωρίζεται την προσθετική του αποκατάσταση η οποία στο χρονικό διάστημα που είναι απαραίτητο για την οστεοενσωμάτωση των εμφυτευμάτων λειτουργεί ως μεταβατική αποκατάσταση
• Επιβαρύνεται ουσιαστικά με το κόστος της χειρουργικής τοποθέτησης των εμφυτευμάτων και των ανάλογων συνδέσμων
• Διατηρεί μια αποδεκτή για αυτόν εργασία παρά την απώλεια των δοντιών που την στήριζαν

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

1. Άμεση ή Έμμεση τεχνική; Ανάλογα με τον ασθενή, τον χρόνο που έχετε στο ιατρείο, την διάθεση ή ικανότητα για οδοντοτεχνική εργασία, την ικανότητα του οδοντοτεχνίτη. Η άμεση τεχνική είναι πιο ασφαλής όσον αφορά το τελικό αποτέλεσμα.
2. Εμφυτεύματα κανονικής διαμέτρου ή mini; Τα εμφυτεύματα κανονικής διαμέτρου εφ’όσον υπάρχει το διαθέσιμο οστούν σε εύρος έχουν μεγαλύτερη μακροχρόνια πρόγνωση και δυνατότητα επιλογής του τύπου του συνδέσμου. Επίσης σε αυτά μπορεί να κατασκευαστεί μια νέα επένθετη οδοντοστοιχία με καλύτερες προϋποθέσεις από την προηγούμενη

Τα mini εμφυτεύματα έχουν το πλεονέκτημα της ατραυματικής τοποθέτησης που έχει σημασία σε επιβαρυμένους στην υγεία ή ηλικιωμένους ασθενείς. Οι προσθετικές επιλογές είναι περιορισμένες, το ίδιο και η συγκράτηση. Η μακροχρόνια πρόγνωσή τους δεν έχει μελετηθεί.

ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Τα mini εμφυτεύματα (διάμετρος 1.8-2.4 mm) στην εμφυτευματολογία

Συχνά στην καθημερινή οδοντιατρική πράξη καλούμαστε να δώσουμε μια σταθερή προσθετική αποκατάσταση σε ασθενείς είτε με φτωχό οστούν ή με προβλήματα υγείας τέτοια που απαιτούν συντηρητική χειρουργική προσέγγιση. Μια από τις πολλές επιλογές που έχουμε σήμερα είναι και αυτή των mini εμφυτευμάτων. Θα προσπαθήσω να προσεγγίσω το θέμα για το οποίο δεν υπάρχουν και πολλές αναφορές στην βιβλιογραφία όσον αφορά όχι την ορθοδοντική αλλά την μόνιμη αποκατάσταση με εμφυτεύματα.

Η ιστορία των mini εμφυτευμάτων άρχισε πριν από μερικά χρόνια. Πρόκειται για εμφυτεύματα διαμέτρου 1.8 με 2 ή λίγο περισσότερα mm τα οποία αρχικά χρησιμοποιήθηκαν ως μεταβατικά εμφυτεύματα για να υποστηρίξουν μεταβατικές αποκαταστάσεις μέχρι την ολοκλήρωση της οστεοενσωμάτωσης των τοποθετημένων εμφυτευμάτων κανονικής διαμέτρου. Όταν όμως επιχειρείτο η αφαίρεση τους αυτή ήταν αδύνατη λόγω της οστεοενσωμάτωσης τους. Η πρώτη εταιρεία που αποδέχτηκε και πρότεινε την μακρόχρονη χρήση τους ήταν η IMTEC προωθώντας τα εμπορικά από τον Αύγουστο του 2003.

Υπάρχουν αρκετές ενδείξεις που συνηγορούν υπέρ της χρήσης τους σε σχέση με τα τυπικής διαμέτρου εμφυτεύματα (3.75 mm). Όταν για παράδειγμα το διαθέσιμο οστούν είναι ανεπαρκές σε εύρος, χρειάζεται η τοποθέτηση μοσχεύματος, κάτι που ενδεχομένως δεν μπορούν οι ασθενείς να το υποστούν ως πρόσθετο κόστος σε χρήμα, χρόνο, τραύμα, πόνο ή ρίσκο. Από την άλλη πολλές φορές η κατάσταση της υγείας του ασθενούς δεν επιτρέπει εκτεταμένες χειρουργικές διαδικασίες για τοποθέτηση τυπικής διαμέτρου εμφυτευμάτων. Μην ξεχνάμε ότι η σωστή τοποθέτηση ενός τυπικής διαμέτρου εμφυτεύματος απαιτεί τουλάχιστον 6 mm εύρους οστού για επιτυχημένη οστεοενσωμάτωση. Στα mini εμφυτεύματα οι απαιτήσεις σε εύρος περιορίζονται στα 3 mm ενώ το μήκος τους θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 10 mm (εγώ θα προτιμούσα 12 mm). Αν και οι εταιρείες προτείνουν την τοποθέτηση τους χωρίς κρημνό, εγώ θα συνιστούσα έναν περιορισμένης έκτασης που θα μας δώσει πληροφορίες για την σωστή γωνίωση του οστού (ιδιαίτερα στην κάτω γνάθο).

Μελέτες πάνω στην επιτυχία των mini εμφυτευμάτων:

• O Shatkin και συν. (Compend Contin Educ Dent 2007) ανέφερε ότι σε 2514 εμφυτεύματα διαμέτρου 1.8 με 2.3 mm σε 531 ασθενείς είχε επιτυχία 94.2 % για 2.9 χρόνια. Ο Griffiths και συν. (3O 2005) παρατηρώντας 116 mini εμφυτεύματα τοποθετημένα στην πρόσθια κάτω γνάθο σε 13 μήνες βρήκε ποσοστό επιτυχίας 97.4 %. Ο Vigolo και συν. (J Prosth Dent 2004) συμπέρανε μετά από 5ετη μελέτη σε 44 ασθενείς σε 52 εμφυτεύματα ότι υπήρχε επιτυχία 94.2 %. Υπάρχουν και αρκετές μελέτες στην ορθοδοντική βιβλιογραφία τις οποίες δεν συμπεριλαμβάνω γιατί αφορούν μια θεραπευτική διαδικασία 2 ή 3 ετών που δεν με ενδιαφέρει.

Όπως βλέπουμε ο αριθμός των εργασιών είναι μικρός και τα αποτελέσματα ενθαρρυντικά.

Ο θάνατος του εμποράκου Νο2

Μετά την επιτυχία του «θανάτου του εμποράκου» αποφάσισα να ανεβάσω την συνέχεια του έργου. Να είναι καλά ο συγγραφέας Δ. Αβραμόπουλος, αυτό το μεγάλο αστέρι της δεξιάς. Αφού απέτυχε να αναλάβει τις τύχες του τόπου ως εν αναμονή πρωθυπουργός ελέω δημοσκοπήσεων, συμβιβάστηκε στον άχαρο ρόλο του υπουργού του μεγάλου μεταρρυθμιστή Καραμανλή.  Να τους χαίρεστε οδοντίατροι που ψηφίζετε τα δεξιά παλληκάρια με 70 %  στους οδοντιατρικούς συλλόγους. Δείτε τώρα την συνέχεια του έργου:

Διαβάζω στην σημερινή «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» για νέα προσχέδια νόμου όπου πεντάστερα ξενοδοχεία αναμένεται  να δημιουργηθούν σε πολλές τουριστικές περιοχές της χώρας. Πρόκειται για κλινικές υψηλών προδιαγραφών για την παροχή υπηρεσιών κυρίως (όχι μόνο βέβαια…) σε ξένους τουρίστες-ασθενείς. Το προσχέδιο που είναι έτοιμο να κατατεθεί στην βουλή προς ψήφιση με το οποίο θα ιδρυθούν τα «Κέντρα Τουρισμού Υγείας» ανάμεσα στις υπηρεσίες που θα προσφέρουν θα είναι και οδοντιατρικές υπηρεσίες!  Ηδη μεγάλοι όμιλοι όπως το «Υγεία» και το «Ιατρικό Κέντρο» φαίνεται πως προτίθενται να επενδύσουν  σε τέτοιες μονάδες υγείας και θεωρείται πιθανή η συνεργασία με υφιστάμενες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις.

Μήπως τελικά δικαιώνομαι με τραγικό τρόπο για όλα αυτά που λέω τον τελευταίο καιρό για μιζέρια, συνδικαλιστές και φτωχούς συγγενείς της οδοντιατρικής; Συνεχίστε να κυνηγάτε οδοντιάτρους για μια διαφήμιση σε ένα τοπικό έντυπο ή για την ταμπέλα τους. Σε λίγο όλοι εμείς με την εμπνευσμένη ηγεσία σας μεγάλοι συνδικάλες θα πάμε υπάλληλοι και αν ήμαστε τυχεροί θα καθαρίζουμε και καμμιά πισίνα για να συμπληρώνουμε το μεροκάματο. Οσο για μένα δεν πρόκειται να χαθώ. Με το χειρουργικό βαλιτσάκι μου όλο και θα κάνω δωρεάν τις διακοπές μου. Αλλωστε φτηνά εμφυτεύματα πάντα θα μπαίνουν στην Ελλάδα. Βοηθάει και ο ήλιος και φυτρώνουν πιο γρήγορα…

ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Για ενημέρωση πάνω στο νέο μεγάλο project  του Αβραμόπουλου που κατά μεγάλη σύμπτωση και πάλι εξυπηρετεί πάντα ιδεολογικά μεγαλοκλινικάρχες διαβάστε:

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=600592

Ποιός θα πληρώσει την δωρεάν δημόσια (οδοντιατρική) εκπαίδευση; (Αναδημοσίευση)

Με αφορμή την συζήτηση που έχει ήδη αρχίσει σχετικά με την αναγκαία αναμόρφωση του προγράμματος σπουδών στην Οδοντιατρική Θεσσαλονίκης θεωρώ ότι είναι επίκαιρο να θυμήσω την ανάγκη χρηματοδότησης καθε νέας προσπάθειας. Γιατί πολλές φορές θεωρητικολογούμε αγνοώντας ότι κάποιος πρέπει να πληρώσει τον λογαριασμό. Μερικές φορές στους Τομείς “τέμνεις” τις φλέβες σου. Καλή η συλλογικότητα αλλά μερικές φορές μας λείπει η ουσία…

Για να μην παρεξηγηθώ με όλα αυτά που θα παραθέσω στην συνέχεια, θέλω ευθύς εξαρχής να πω, ότι είμαι υπέρ του δωρεάν δημόσιου πανεπιστήμιου και επίσης υπέρ της υπό προϋποθέσεις, αποκλειστικής απασχόλησης των μελών ΔΕΠ. Απλά στην δημοκρατία, θα πρέπει να έχουμε όλοι το δικαίωμα της επιλογής. Μόνο τότε, θα έχουμε την δυνατότητα, να έχουμε και να δημιουργούμε ελεύθερες προσωπικότητες. Στην ζωή θα πρέπει να έχεις το δικαίωμα εκεί που βρίσκεσαι, να είσαι και να αισθάνεσαι ελεύθερος, είτε είσαι μαθητής ή δάσκαλος. Από την άλλη το κράτος, οφείλει να δημιουργεί το πλαίσιο λειτουργίας των θεσμών και από εκεί και πέρα, να κάθεται στην γωνία ώστε να αφήσει το πανεπιστήμιο, να απολαύσει την αυτονομία του, η οποία δεν έχει μόνο δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις. Στην Ελλάδα το κράτος το θυμόμαστε μόνο όταν μας χρωστάει, την στιγμή που εμείς αθετούμε καθημερινά τις υποχρεώσεις μας, από την απόδοση των φόρων μέχρι την εκπλήρωση της στρατιωτικής μας θητείας. Αυτά ως μικρή εισαγωγή για αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει.

Περίεργες αποφάσεις σε πονηρούς καιρούς…

Εντύπωση δημιουργεί η απόφαση της Γ.Σ του Οδοντιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης που ζητά την παραίτηση του Προέδρου της Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας είναι δηλαδή υπεύθυνος για την μιζέρια και κακοδαιμονία αλλά και απαξίωση του κλάδου από την Πολιτεία; Μήπως αυτή η απόφαση αποσκοπεί να ρίξει στάχτη στα μάτια των οδοντιάτρων, να στοχοποιήσει και να αποσείσει τις ευθύνες που όλοι αποδίδουμε στους συνδικαλιστές μας; Αυτό μου θυμίζει τον αγωγιάτη που κτυπά το σαμάρι και όχι τον γάιδαρο. Ποιός τον ψήφισε τον Αλεξίου για να είναι εκεί που είναι; Δεν ρίξαν την ψήφο τους και τα δικά μας τα παλικάρια; Και μιας και μιλάμε για ασυμβίβαστα θυμηθείτε τα ασυμβίβαστα των μισθωτών απο το δημόσιο (Πανεπιστημιακοί και ΕΣΥ) που υποστηρίζω οτι πρέπει να ισχύσουν για όλους αυτούς που ασχολούνται με τα κοινά μας. Δηλαδή θέλουμε αν ακολουθήσουμε την πρόταση της ΓΣ να περιθωριοποιήσουμε ακόμα περισσότερο τον κλάδο θεσμοθετώντας την απαξίωσή μας. Αντί να θέλουμε οδοντιάτρους σε πόστα εξουσίας για να ασκούν όμως θετική επιρροπή στα δίκαια αιτήματά μας, εμείς θέλουμε να θεσμοθετήσουμε την έξωση τους από αυτά. Μπράβο έχετε όραμα!

ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Ο Καράς… και ο φουκαράς (οδοντίατρος)

Θέλω αρχικά να ευχαριστήσω όλους εσάς, που προφορικά αλλά και γραπτά αυτές τις μέρες, ενώσατε μαζί μου την αγωνία σας, για τις εξελίξεις στον κλάδο μας.  Πιστεύω ότι μέσα από τις κάθε είδους κρίσεις στην ζωή, βγαίνει στο τέλος κάτι καλό. Γιατί σου δίνεται η δυνατότητα, να προβληματιστείς για την πορεία σου, την προοπτική σου και να κάνεις την αυτοκριτική σου. Μπορεί δηλαδή το πρόβλημα, να σε κάνει σε τελική ανάλυση καλύτερο, αν το ερμηνεύσεις σωστά και σε οδηγήσει σε σωστές αποφάσεις.

Δυστυχώς αυτό δεν συμβαίνει με εμάς. Κάνοντας έναν απολογισμό της Γενικής Συνέλευσης του Οδοντιατρικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης την περασμένη Δευτέρα 6/10/08, με λύπη μου διαπιστώνω, ότι πέρα από κάποιες στείρες καταγγελτικές γραφειοκρατικές παλαιοκομματικές νοοτροπίες, η συνδικαλιστική μας ηγεσία, δέσμια της παθολογίας της, αδυνατεί να ελέγξει τις εξελίξεις, αλλά και να δώσει προοπτική. Από την άλλη η μεγάλη μάζα των συναδέλφων, απέχοντας συστηματικά από σημαντικές διαδικασίες, από την μια μεριά εξουσιοδοτεί τους συνδικαλιστές να αποφασίζουν ερήμην μας, ενώ από την άλλη αποδεικνύει μια μοιρολατρική θεώρηση των πραγμάτων.  Είναι η νοοτροπία του ότι αφού έτσι και αλλιώς δεν θα γίνει τίποτα, ας κάτσουμε στα ιατρεία μας να βγάλουμε κανένα φράγκο, κανείς δεν μπορεί να μας βοηθήσει, ας βοηθήσουμε τουλάχιστον εμείς τον εαυτό μας. Άλλωστε οι 4 τοίχοι είναι κάτι τόσο οικείο για τον μέσο οδοντίατρο.

Σχετικά με τους συνδικαλιστές. Έχω πει στο παρελθόν, ότι κατά την γνώμη μου είναι λάθος, όλοι εμείς που πέρα από το ελεύθερο επάγγελμα κατέχουμε έμμισθη θέση στο δημόσιο, να εκπροσωπούμε συνδικαλιστικά τον μαχόμενο οδοντίατρο που ζει αποκλειστικά από το επάγγελμα. Είναι δυνατόν εγώ που ξεκινώ τον μήνα μου με έναν σίγουρο μισθό , να αφουγκραστώ την ανησυχία του νέου οδοντίατρου, την ανασφάλεια και την αγωνία του, όταν έχω εκτός από τον μισθό μου αρκετές έμμεσες και άμεσες παροχές (χρυσοφόρες παραπομπές, επισκέψεις σε ιατρεία, ταξίδια κτλ).Για παράδειγμα εμείς οι πανεπιστημιακοί, δεν καταλαβαίνω γιατί μπλεκόμαστε και σε αυτά τα θέματα (σε συνδικαλιστικό επίπεδο). Δεν μας φτάνουν οι υπόλοιπες υποχρεώσεις μας που παραπονούμαστε ότι είναι δυσβάστακτες;     Ακόμη και οι γιατροί του ΕΣΥ που υποτίθεται δεν ασκούν ιδιωτικό επάγγελμα, τι σχέση έχουν με την σκληρή καθημερινότητα και την αγωνία του μαχόμενου οδοντίατρου. Πρέπει κάποτε τα πράγματα να μπουν στην θέση τους. Έχω βαρεθεί να βλέπω συνδικαλιστές από συμβούλους υπουργών, περιφερειάρχες, και λοιπούς καρεκλοκενταύρους, να διαχειρίζονται ουσιαστικά τις ψήφους μας προς ίδιον όφελος. Αν δεν είναι έτσι, που είναι το δημόσιο όφελος, θέλω να το δω και να το επικροτήσω.

Στην συνεδρίαση της περασμένης Δευτέρας, κοίταξα τους συνδικαλιστές στα μάτια και τους έκανα ένα απλό ερώτημα: Πείτε μου ποιο είναι το όραμα σας. Πως βλέπετε την οδοντιατρική στην Ελλάδα μετά από 10, 15, 20 χρόνια; Κανείς δεν μπήκε στον κόπο να μου απαντήσει βέβαια. Εδώ ακριβώς νομίζω βρίσκεται το πρόβλημα μας. Δεν έχουμε όραμα για το που θέλει να πάει ο κλάδος. Ο ιδιώτης αντίθετα έχει όραμα, σαφείς στόχους και όπως βλέπουμε κινείται μεθοδικά. Ακόμη και αν το ΠΔ παρθεί πίσω σε μια κίνηση εντυπωσιασμού, μην έχετε αμφιβολίες ότι δεν θα επανέλθουν. Απλά εμείς θα εξακολουθούμε  να μην βλέπουμε μπροστά.

Είπα επίσης στην γενική συνέλευση, για την μιζέρια που μας κατατρέχει. Για το ότι καταγγέλλουμε ο ένας τον άλλον, για το πρόβλημα στις σχέσεις και την επικοινωνία μας. Για το ότι ενώ οι ασθενείς μας φεύγουν στην Βουλγαρία, οι ξενοδόχοι μας δουλεύουν με τους βαλκάνιους και πολλά άλλα. Όλοι συμφώνησαν μαζί μου, ο πρόεδρος βέβαια βιάστηκε να με τελειώσει επειδή πέρασαν τα 3 λεπτά του χρόνου μου. Είχαν βέβαια προηγηθεί ατέλειωτοι μονόλογοι των εκπροσώπων όλων των παρατάξεων, που κατάφεραν να διώξουν τον κόσμο από την αίθουσα. Γενικά εκείνο που αισθάνθηκα, ήταν ότι μιλούσα μια διαφορετική γλώσσα, όταν τους είπα ότι αντί να γίνουμε υπάλληλοι, πρέπει εμείς να μεγαλώσουμε και να δώσουμε δουλειές. Αλλά πως μπορεί να γίνει αυτό, όταν για να πάρουμε άδεια οδοντιατρείου κρύβουμε τις έδρες μήπως και δουν καμία παραπάνω. Πώς θα μεγαλώσουμε, όταν αυτοί που ασχολούνται με τα κοινά το κάνουν επειδή είναι μικροί και τους βολεύει να είναι όλοι έτσι; Η ζωή τελικά δίνει τις λύσεις και ο θάνατος του εμποράκου αλλά και το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου έχει ήδη δρομολογηθεί. Δεν νομίζω πως χρειάζεται να πω περισσότερα.

Τέλος για τα φορολογικά. Είναι γνωστό ότι μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά, ότι οι νέοι οδοντίατροι με τις νέες ρυθμίσεις, θα πληρώσουν την νύφη. Αλλά όταν εμείς βγαίνουμε και διαρρηγνύουμε τα ιμάτιά μας, εμείς που ζούμε, αυτοκινούμαστε και διασκεδάζουμε προκλητικά, που ο κόσμος , ο περίγυρος μας ξέρει ότι είμαστε πάνω από τον μέσο όρο, δεν είναι υποκριτικό να λέμε ότι είμαστε πένητες; Σε λίγο θα διεκδικήσουμε και επίδομα θέρμανσης αλλά και κοινωνικό τουρισμό.  Η δική μου συμβουλή: Απέναντι σε ένα κράτος που λειτουργεί ως σικελική οργάνωση, που ο έφορος βγάζει «κουστούμι» χωρίς την μεσολάβηση άλλων υπαλλήλων (γιατί άραγε; μήπως δεν τους εμπιστεύεται;) πληρώνεις και ξεμπερδεύεις. Κάντε το κλείσιμο, γιατί μεταξύ μας, θα μας βγει τελικά φτηνότερα.