Αλλαγές στην παγκόσμια αγορά εμφυτευμάτων. Τι σημαίνει αυτό για εμάς…

Σε μια ενδιαφέρουσα νέα μελέτη πάνω στην κατάσταση της αγοράς των οδοντικών εμφυτευμάτων, το Millennium Research Group ανέφερε ότι οι 4 μεγάλες εταιρείες οδοντικών εμφυτευμάτων, αρχίζουν να χάνουν μερίδιο στην αγορά από τους νέους ανταγωνιστές τους στον χώρο. Ειδικά, οι εταιρείες Nobel Biocare, Straumann, 3i, και Zimmer Dental, οι «μεγάλοι 4» είχαν το 2004 το 73.7% της αγοράς. Το πρώτο τρίμηνο του 2006 έπεσαν στο 70.1%.

Συγκεκριμένα στην Β. Αμερική το πρώτο τρίμηνο του 2008 η Nobel Biocare έπεσε 10 % δηλ. στα 47.9 εκατομύρια euros, ενώ στην Ευρώπη, την Μέση Ανατολή και την Αφρική έπεσε περίπου 6 % στα 77.5 εκατομύρια euros.

Σημαίνει αυτό τίποτα; Μήπως η πρόσφατα δημοσιευμένη ανακοίνωση στο implantnet των «μεγάλων» αντιπροσώπων στην Ελλάδα, έχει να κάνει με την πτώση των πωλήσεων και των κερδών;

Η δική μου άποψη είναι γνωστή και υπάρχει στην κατηγορία ΑΠΟΨΗ. Αλλά έχω να πω και κάτι ακόμα. Νομίζω ότι η χρήση αξιόπιστων οικονομικότερων συστημάτων εμφυτευμάτων, πρέπει να έχει σαν στόχο, όχι την αύξηση του κέρδους των οδοντιάτρων αλλά την παροχή μιας οικονομικότερης λύσης στον ασθενή, τόσο οικονομικής που να μπορεί για παράδειγμα να επιλέξει αντί της κλασσικής γέφυρας την τοποθέτηση ενός εμφυτεύματος.

Νομίζω ότι έτσι θα μπορέσουμε να πείσουμε τους ασθενείς να βάλουν εμφυτεύματα, τονίζοντας ιδιαίτερα ότι η τοποθέτηση ενός εμφυτεύματος αποτελεί σήμερα συντηρητική λύση που είναι καλύτερη της κλασσικής προσθετικής. Διατηρείται το οστούν, τα μαλακά μόρια στην θέση τους, τα στηρίγματα (εμφυτεύματα) είναι μακροβιότερα των φυσικών δοντιών. Ενδεχομένως η διατήρηση ενός προβληματικού δοντιού στον φραγμό με ενδοδοντικές θεραπείες αμφίβολης πρόγνωσης, άξονες και προσθετική, να είναι λιγότερο οικονομική λύση συγκρινόμενη πάντα με την τοποθέτηση ενός οικονομικού εμφυτεύματος (δεν εννοώ αντίγραφο). Επίσης στο μέλλον, η μη πρόταση της λύσης ενός εμφυτεύματος, ή η σκόπιμη παραπληροφόρηση που προσφέρουν όσοι δεν βάζουν εμφυτεύματα για να αποτρέψουν τους ασθενείς, να διώκεται και ποινικά. Πολλά μπορούμε να πούμε αλλά δεν είναι της ώρας.

Σε μια ενδιαφέρουσα έκθεσή της η Merrill Lynch (12 Οκτωβρίου 2006), αναφέρεται και στις επιπτώσεις που μπορεί να έχει αυτός ο ανταγωνισμός, πάνω στην μελλοντική ποιότητα της αποκατάστασης με εμφυτεύματα. Δηλαδή επισημαίνεται ο κίνδυνος, να οδηγούνται οι εταιρείες σε σχεδιασμούς εμφυτευμάτων που θα λανσαριστούν στην αγορά γρήγορα, χωρίς επαρκή κλινική τεκμηρίωση με αποτέλεσμα την αύξηση των κινδύνων επιπλοκών ή κακής πρόγνωσης με επιπτώσεις στην αισθητική. Από την άλλη οι πωλήσεις δεν πρόκειται να αυξηθούν, αν οι εταιρείες δεν βάλουν στο «παιχνίδι» τον γενικό οδοντίατρο. Έτσι τα φαινόμενα δημιουργίας «εμφυτευματολόγων» με διήμερα σεμινάρια μπορεί μεν να οδηγήσουν σε μια βραχεία αύξηση των πωλήσεων με επιθετικές πρακτικές, αλλά όπως έχω πει μπορεί και να μας οδηγήσουν ξανά στην «έρημο της Αριζόνα». Συμπέρασμα δικό μου: αν δουλεύει το σύστημα εμφυτευμάτων που έχεις μην το αλλάζεις. Πρόσεξε μόνο μην το πληρώνεις πολύ ακριβά…