Βακτηριακός επικοισμός των εμφυτευμάτων από μη οδοντικές πηγές

Τα οδοντικά εμφυτεύματα παρουσιάζουν σημεία περιεμφυτευματίτιδας με μικροβιολογική χλωρίδα παρόμοια με εκείνη που έχουν τα δόντια τα οποία προσβάλλονται από περιοδοντίτιδα. Σε αυτήν την αναφορά περιστατικού περιγράφεται η υποουλική χλωρίδα μιας ασθενούς 45 ετών που είχε προσβληθεί από προχωρημένη περιοδοντίτιδα πριν την ολική απώλεια των δοντιών της και την αποκατάστασή της με οδοντικά εμφυτεύματα. Αφού πέρασε ένα διάστημα 3 μηνών μετά τις εξαγωγές των δοντιών, τοποθετήθηκαν εμφυτεύματα με ένα πρωτόκολλο 2 σταδίων. Μετά την οριστική προσθετική αποκατάσταση σε επισκέψεις επανελέγχου στους 4 και 6 μήνες σε ορισμένες θέσεις εμφυτευμάτων παρατηρήθηκε μάτωμα στην τοποθέτηση περιοδοντικής μύλης και εντοπισμένη φλεγμονή. Η μικροβιολογική καλλιέργεια των 3 περιοχών με περιεμφυτευματική φλεγμονή έδειξε μια σχεδόν ταυτόσημη χλωρίδα παθογόνων στην οποία συμπεριλαμβάνονταν οι Porphyromonas gingivalis, Tannerella forsythia και άλλα κύρια παθογόνα βακτήρια που είναι χαρακτηριστικά της επιθετικής περιοδοντίτιδας. Καθώς τα φυσικά δόντια έλειπαν για 8 μήνες αυτό το περιστατικό προτείνει ότι οι παθογόνοι για το περιοδόντιο μικροοργανισμοί, μπορούν να διατηρηθούν για μια εκτεταμένη περίοδο σε μη οδοντικές περιοχές και από εκεί να αποικίσουν και τα επιβουλεύσουν την υγεία των οδοντικών εμφυτευμάτων.

Για περισσότερα:

Emrani J, Chee W, Slots J.

Postgraduate student, Department of Advanced Prosthodontics, School of Dentistry, University of Southern California, Los Angeles, CA, USA.

Bacterial Colonization of Oral Implants from Nondental Sources.

Clin Implant Dent Relat Res. 2008 Jul 23. [Epub ahead of print]

Αξιολόγηση των διαφόρων τεχνικών και υλικών στην οστική αναγέννηση

Τα οδοντικά εμφυτεύματα απαιτούν επαρκές οστούν για να έχουν την λεγόμενη αρχική σταθερότητα. Σε μερικούς ασθενείς αυτό δεν μπορεί να λάβει χώρα αν δεν προηγηθούν διαδικασίες οστικής αναγέννησης. Υπάρχει για τον σκοπό αυτό μια μεγάλη ποικιλία υλικών και χειρουργικών τεχνικών στις οποίες έχουμε αναφερθεί στο παρελθόν εκτεταμένα. Εκείνο που πρέπει να ελεγχθεί είναι (1) σε ποιες περιπτώσεις οι διαδικασίες αναγέννησης είναι απαραίτητες, (2) ποια είναι η πιο αποτελεσματική διαδικασία αναγέννησης.

Αντιβιοτικά σχήματα και αποφυγή επιπλοκών στην εμφυτευματολογία

Εχω αναφερθεί εκτεταμένα σε παλαιότερα άρθρα μου για το θέμα της χορήγησης αντιβιοτικών. Απλά η παρακάτω είναι η πιο πρόσφατη εργασία για το θέμα αυτό και για αυτόν τον λόγο την δημοσιεύω, η οποία και επιβεβαιώνει όσα κατα καιρούς έχουμε πεί.

Ορισμένες από τις απώλειες των οδοντικών εμφυτευμάτων μπορεί να οφείλονται σε βακτηριακή επιμόλυνση κατά την τοποθέτηση τους. Γενικά η αντιβιοτική προφύλαξη στην χειρουργική ενδείκνυται μόνο σε ασθενείς με ενδοκαρδίτιδα, με μειωμένη άμυνα, ή σε επεμβάσεις μεγάλης διάρκειας αλλά και στην εμφύτευση ξένων υλικών. Για τον σκοπό αυτό προτείνονται διάφορα αντιβιοτικά σχήματα. Τα πιο πρόσφατα πρωτόκολλα προτείνονται για μικρό χρόνο. Ο στόχος της παρακάτω εργασίας ήταν να εκτιμήσει το όφελος ή την βλάβη της χορήγησης των αντιβιοτικών έναντι της μη χορήγησης ή της placebo χορήγησης και αν υπήρχε όφελος από την χορήγηση ποιο πρέπει να είναι το είδος του χορηγούμενου αντιβιοτικού, η δόση και η διάρκεια της χορήγησης.

Κλινική εκτίμηση της χρήσης των μεμβρανών κολλαγόνου στην αντιμετώπιση οστικών ελλειμάτων γύρω από εμφυτεύματα

Δεν υπάρχουν στην βιβλιογραφία γνωστές αναφορές αναφορικά με το μέγεθος του ελλείμματος σαν μια οριστική ένδειξη για κατευθυνόμενη οστική αναγέννηση (ΚΟΑ). Η χρήση μεμβράνης εμποδίζει την εισβολή στο έλλειμμα από τον γύρω μαλακό ιστό, προσφέρει προστασία και σταθεροποίηση στον θρόμβο του αίματος, όπως επίσης και στο υλικό πλήρωσης του ελλείμματος και δίνει στα οστικά κύτταρα χρόνο να πολλαπλασιαστούν για την αναγέννηση του οστού.

Χειρουργικές τεχνικές για την επίτευξη σύγκλεισης των μαλακών ιστών κατά πρώτο σκοπό σε άμεση τοποθέτηση εμφυτευμάτων. 3 προσεγγίσεις

Προσέγγιση 1.

Μια ενδοσχισμική τομή γίνεται γύρω από το δόντι της άνω γνάθου το οποίο πρόκειται να εξαχθεί καθώς και την γειτονική υπερώια περιοχή. Το μέγιστο του μαλακού ιστού συμπεριλαμβανομένης της μεσοδόντιας θηλής διατηρείται. Ένας ολικού πάχους υπερώιος κρημνός αποκολλάται επεκτεινόμενος τουλάχιστον σε ένα δόντι εγγύς και άπω από το δόντι που πρόκειται να εξαχθεί. Το δόντι εξάγεται προσεκτικά και ο κοκκιωματώδης ιστός, το επιθήλιο και οι εισερχόμενες στο οστούν ίνες του Sharpey αποκόπτονται. Η θέση υποδοχής προετοιμάζεται και τοποθετείται το εμφύτευμα ελαφρά υπερώια από το κέντρο.

Το γένειο ως δότρια περιοχή αυτογενούς οστού

Η σύμφυση (γένειο) είναι μια πηγή φλοιώδους και σπογγώδους οστού που μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν προγνώσιμη δότρια περιοχή. Μια προσεκτική εκτίμηση της θέσης υποδοχής του μοσχεύματος είναι αναγκαία για τον καθορισμό της ανάγκης και της έκτασης της απαιτούμενης οστικής αύξησης. Μια ακτινογραφική και κλινική εξέταση της σύμφυσης είναι αναγκαία για να αποφασιστεί το αν υπάρχει αρκετός σκληρός ιστός για να τροφοδοτήσει την ελλειμματική ακρολοφία υποδοχής. Η σύμφυση μπορεί να προσφέρει επαρκές οστούν για την αύξηση μιας περιοχής που καταλαμβάνεται από 2 ως 6 δόντια. Ποτέ όμως δεν θα προσφέρει μια ποσότητα ικανή για την αύξηση ενός ολόκληρου τόξου.

Λίγα σχόλια σχετικά με την παρακάτω ανακοίνωση

Όσοι από εσάς έχετε διαβάσει την άποψή μου για τον χώρο των εμφυτευμάτων στην Ελλάδα μπορείτε καλύτερα από μένα να ερμηνεύσετε το νόημα και τον σκοπό αυτής της ανακοίνωσης. Απλά θα ήθελα με αφορμή το παρακάτω κείμενο να διατυπώσω μερικά ερωτήματα:

1. Το περιοδικό της Ελληνικής Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας στο οποίο υπάρχει αυτή η πληρωμένη καταχώριση ελέγχει το περιεχόμενο των ανακοινώσεων των εμπόρων όταν άπτονται επιστημονικών θεμάτων;

2. Υποτίθεται ότι οι οδοντίατροι πρέπει να αντλούν την επιστημονική τους ενημέρωση από τα πανεπιστήμια ή αναγνωρισμένες επιστημονικές εταιρείες για να μην υποβιβάζονται σε νοικοκυρές που αντλούν την εμπιστοσύνη τους από «29 κατασκευαστές πλυντηρίων» που ξέρουν πριν από εμάς για εμάς.

3. Καλό είναι ότι λέγεται σε οδοντιάτρους και όχι σε νοικοκυρές να τεκμηριώνεται όπως: ποια είναι τα 9 συστήματα ονομαστικά, τι εννοείται όταν μιλάμε για αντίγραφα γιατί εγώ γνωρίζω αναγνωρισμένες εταιρείες που δεν είναι μεν «επώνυμες» δηλ. γνωστές αλλά έχουν και CE αλλά και δημοσιευμένες εργασίες με αποτελέσματα της επιβίωσης των εμφυτευμάτων σε πολυκεντρικές μελέτες.

4. Ποιες είναι οι τεκμηριωμένες εργασίες που αποδεικνύουν ότι τα μη επώνυμα εμφυτεύματα αποτυχαίνουν περισσότερο από τα επώνυμα; Για την περιεμφυτευματίτιδα φταίει το τιτάνιο της βίδας μόνο, δεν παίζει ρόλο η προσθετική αποκατάσταση ή η στοματική υγιεινή από τον ασθενή;

5. Μήπως σε αυτόν τον αρχόμενο πόλεμο των εταιρειών εμείς οι πανεπιστημιακοί πρέπει να πάρουμε θέση επιστημονική χωρίς «δεσμεύσεις»;

Σας υπενθυμίζω το προφητικό άρθρο μου που βρίσκεται παρακάτω.

ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Μερικές πικρές αλήθειες για τα εμφυτεύματα…

Εν αρχή ην ο Branemark ο πατέρας της εμφυτευματολογίας. Μετά ήρθαν οι εταιρείες οι οποίες έκαναν σοβαρή έρευνα. Στην συνέχεια ήρθαν κάποιες μικρότερες που βρήκαν έτοιμο το προϊόν, δοκιμασμένο και το πούλησαν φθηνότερα. Σήμερα τα εμφυτεύματα είναι διαθέσιμα σε μια μεγάλη γκάμα δυνατοτήτων σε μια αγορά (την ελληνική) που ακόμα είναι μικρή όσο και η τσέπη των ελλήνων για την στοματική τους υγεία.

Η ιστορία των εμφυτευμάτων στην Ελλάδα είναι αρκετά πονεμένη. Δεν θα πω σήμερα πολλά, δεν είναι η ώρα. Όταν την σκέφτομαι όμως μου θυμίζει την Αμερική και τους πρώτους χρυσοθήρες που ήταν άνθρωποι τυχοδιώκτες και πίστεψαν ότι θα πλουτίσουν μέσα σε μια μέρα. Οι σοβαροί, επειδή είχαν και άλλα πράγματα να κάνουν γιατί είχαν πετυχημένα ιατρεία και όπως είναι γνωστό η κλασσική προσθετική αφήνει χρήματα δεν θέλησαν από νωρίς να διακινδυνέψουν την αξιοπιστία τους .Έτσι για ένα κρίσιμο διάστημα ο χώρος των εμφυτευμάτων αφέθηκε στους τυχάρπαστους με τραγικά αποτελέσματα για τους ίδιους αλλά και τον χώρο μας.

Πέρασε βέβαια χρόνος από τότε, ο οποίος λειτούργησε θεραπευτικά και όπως είναι γνωστό στην Ελλάδα ξεχνάμε γρήγορα… Η υπόθεση των εμφυτευμάτων πήρε πάλι τα πάνω της αλλά νέα προβλήματα φαίνονται στην άκρη του ορίζοντα.

Στην χώρα μας πάντα βλέπεις τα άκρα. Από την μια μεριά είναι οι εταιρείες παραγωγής των εμφυτευμάτων αλλά και οι πρόσφατα δημιουργημένες εταιρείες, που πουλάνε γνώσεις αλλά και «χαρτί τίτλου» στον οδοντίατρο που τον σπρώχνουν να μπει χωρίς ακόμα τις βασικές χειρουργικές γνώσεις στο παιχνίδι για να «κονομήσουν», και από την άλλη είναι η στρατιά όλων των «ειδικών» που δεν θέλουν ο οδοντίατρος να ασχοληθεί για να μην χάσουν τις κερδοφόρες παραπομπές στα ιατρεία τους. Που βρίσκεται η αλήθεια; Όπως πάντα κάπου στην μέση. Όπως η ενδοδοντία δεν ανήκει στους ενδοδοντιστές, η γέφυρα στους προσθετολόγους, έτσι και τα εμφυτεύματα ανήκουν στον γενικό οδοντίατρο. Απλά όπως για όλα τα πράγματα χρειάζεται σύνεση. Ο καθένας μας πρέπει να ξέρει μέχρι που φτάνουν οι δυνατότητες του τις οποίες σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εξαντλεί. Χρειάζεται γνώση, και αυτή δεν έρχεται με επιφοίτηση ούτε είναι αποκλειστικό προνόμιο κάποιων αυτοαποκαλούμενων «γκουρού».

Και εδώ έρχομαι στο πονεμένο θέμα της εκπαίδευσης των οδοντιάτρων. Δυστυχώς από αυτήν απουσιάζουν τα πανεπιστήμια. Οι λόγοι είναι πολύ. Οι πιο ανώδυνοι είναι ότι οι οδοντιατρικές σχολές έχουν σοβαρά προβλήματα οργάνωσης, χρηματοδότησης, αλλά και επειδή το αντικείμενο των εμφυτευμάτων είναι «φιλέτο», όλοι το θέλουν για τον εαυτό τους και όχι για τους άλλους. Μερικοί δεν μπορούν να συνυπάρξουν, αυτό άλλωστε είναι γνωστό ελληνικό πρόβλημα. Εδώ λοιπόν μπαίνουν οι εταιρείες που πουλάνε την γνώση. Υπάρχουν δύο ειδών εταιρείες. Οι κατασκευαστές που παίρνουν το τιτάνιο σε βέργες και το κάνουν εμφυτεύματα μέσα από τους τόρνους και εμείς το χρυσοπληρώνουμε ,αλλά η αλήθεια είναι ότι πληρώνουμε και την έρευνα που γίνεται για να βελτιωθούν. Αυτοί εγώ δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει σώνει και καλά να βγάλουν και από την παροχή κάποιας γνώσης. Μερικοί έξυπνοι σε βάζουν να πληρώσεις μέχρι και το καφέ που θα πιείς για να σε ενημερώσουν, για να σε κάνουν πελάτη χωρίς να ξοδέψουν τίποτα. Αυτά όμως περνάνε. Η αγορά έχει τόσο διευρυνθεί που οι λεγόμενοι «μεγάλοι», που οι αντιπρόσωποι τους στην Ελλάδα κατάφεραν να τους κάνουν μικρούς, άρχισαν να αισθάνονται ότι οι οδοντίατροι κατάλαβαν ότι όλα τα εμφυτεύματα επειδή είναι τιτάνιο αδροποιημένο «πιάνουν» και ότι και τα επώνυμα εμφυτεύματα, επώνυμα χάνονται όπως και τα ανώνυμα ή μη επώνυμα. Η απώλεια του εμφυτεύματος είναι κάτι σαν τον θάνατο ή την διάλυση μιας σχέσης. Έρχεται εκεί που δεν το περιμένεις και πάντα μένεις με την απορία τι έφταιξε. Το τελευταίο που σίγουρα σήμερα φταίει είναι η «βίδα». Ήρθε λοιπόν ο καιρός που οι έμποροι θα βάλουν το χέρι στην τσέπη και αυτό θα οδηγήσει σε δωρεάν σεμινάρια, κάτι που θα ανακουφίσει οικονομικά τον νέο οδοντίατρο και τον φοιτητή (είναι απαράδεκτο να πληρώνουν οι φοιτητές, έλεος!!!). Εγώ προσωπικά θα συμμετέχω αφιλοκερδώς σε κάθε προσπάθεια δωρεάν μετάδοσης γνώσης, όπου και ο καφές ακόμα θα είναι δωρεάν!

Εκτός όμως από τις εταιρείες είναι και οι διάφοροι συνάδελφοι που εκμεταλλευόμενοι (με την καλή έννοια) το κενό εκπαίδευσης από τα πανεπιστήμια, προσφέρουν με το αζημίωτο αυτήν την γνώση στον οδοντίατρο. Αυτό δεν είναι κακό. Δεν είναι και το καλύτερο. Ποιος καθορίζει ποιοτικά την εκπαίδευση, τι αξία έχει το πτυχίο που δίνουν, ποιοι διδάσκουν κ.τ.λ. Ο καθένας που πληρώνει έχει βέβαια και την ευθύνη αυτού που αγοράζει, αλλά κάποτε θα πρέπει κάποιος φορέας να ασχοληθεί με αυτήν την ιστορία που πορεύεται ανεξέλεγκτα. Γιατί ο οδοντίατρος που έχει επενδύσει μερικές χιλιάδες ευρώ, ρίχνεται με τα μούτρα στην «εμφύτευση» για να πάρει πίσω τα λεφτά του και σε λίγο καιρό, η πονεμένη ιστορία για την οποία μίλησα στην αρχή θα επαναληφτεί και θα αποτελέσει βούτυρο στο ψωμί των δικηγόρων και τότε θα γυρίσουμε και πάλι πίσω στην «έρημο της Αριζόνα».

Αυτά προς το παρόν και θα επανέλθω… Περιμένω τα σχόλια σας.

ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Ανακοίνωση των αντιπροσώπων των “μεγάλων” εταιρειών εμφυτευμάτων στην Ελλάδα

Περιεμφυτευματίτιδα: μια πρώτη προσέγγιση

Ο ρόλος της βακτηριακής πλάκας στις όψιμες αποτυχίες έχει προσελκύσει την προσοχή αλλά στην πραγματικότητα παραμένει αντιφατικός . Σύμφωνα με τους Tonetti & Schmid η διαταραχή της ισορροπίας ανάμεσα στον ξενιστή και στα παράσιτα μπορεί να εκδηλωθεί με μια σειρά φλεγμονωδών μεταβολών που οδηγούν σε δυο ξεχωριστά σύνδρομα :

1. Περι-εμφυτευματική βλεννογονίτιδα η οποία περιορίζεται στους επιφανειακούς μαλθακούς ιστούς και

2. Περι-εμφυτευματίτιδα η οποία εντοπίζεται στους βαθύτερους μαλθακούς ιστούς και το περιεμφυτευματικό οστό .