Ημερίδα Εμφυτευματολογίας, Σάββατο 28/6/2008, Electra Place, Θεσσαλονίκη

Αναδημοσίευση άρθρων… του μπλόγκ

Με αφορμή την ομιλία που θα κάνω το Σάββατο 28 Ιουνίου 10.30 π.μ. στο Ηλέκτρα Παλάς με θέμα “Ιατρικές Αντενδείξεις στην τοποθέτηση Εμφυτευμάτων και Αντιβιοτική Αγωγή” ανεβάζω και αναδημοσιεύω τα σχετικά άρθρα που είναι και το περιεχόμενο της ομιλίας μου, μιας που για κάποιο λόγο δεν μπορεί κάποιος να τα βρεί στην wordpress. Αύριο μαζί με το πρόγραμμα του συνεδρίου θα βάλω και συμπληρωματικό υλικό

ΝΙΚΟΣ ΝΤΑΜΠΑΡΑΚΗΣ

Η χλωρεξιδίνη στην χειρουργική των εμφυτευμάτων

Η χλωρεξιδίνη έχει ένα ευρύ φάσμα αντιβακτηριδιακής δραστηριότητας που περιλαμβάνει τα gram-θετικά και gram-αρνητικά βακτήρια. Ο αντιβακτηριδιακός τρόπος δράσης της ερμηνεύεται από το ότι το κατιονικό μόριο της χλωρεξιδίνης προσελκύεται από την αρνητικά φορτισμένη βακτηριακή κυτταρική επιφάνεια, προσροφάται από αυτήν και μεταβάλλεται με αποτέλεσμα την διαρροή βακτηριακών συστατικών χαμηλού μοριακού βάρους σε χαμηλές δόσεις ή την καταστροφή της μεμβράνης τους σε υψηλές δόσεις. Επιπλέον η χλωρεξιδίνη έχει το πλεονέκτημα μεγάλης διάρκειας υποουλικής δράσης λόγω του ότι δεσμεύεται στους ενδοστοματικούς μαλακούς και σκληρούς ιστούς.

Θεωρείται δεδομένο ότι τα μικροβιακά φορτία του σάλιου μειώνονται 95% με τις πλύσεις χλωρεξιδίνης και υπάρχει η εμπειρία της αντιστροφή της πορείας σοβαρής περιεμφυτευματίτιδας από την χρήση της. Η συμβολή της είναι σημαντική και στην χειρουργική στόματος όπου και παρατηρήθηκε μείωση των συμβαμάτων ξηρού φατνίου μετά από την εξαγωγή εγκλείστων σωφρονιστήρων της κάτω γνάθου με πρωτόκολλο 0,12 % 30 sec πριν την εξαγωγή, μετά την εξαγωγή και πριν την συρραφή, και 2 φορές την μέρα για 7 μέρες μετά. Πλύσεις 2 φορές την μέρα με 15 ml χλωρεξιδίνης 0,12 % βρέθηκε ότι μειώνει τη συσσώρευση της πλάκας, βελτιώνει την υγεία των βλεννογόνων, βελτιώνει την επούλωση και μειώνει τις χειρουργικές επιπλοκές. Στην εμφυτευματολογία το ξέπλυμα με χλωρεξιδίνη 0,12 % αμέσως πριν την τοποθέτηση των εμφυτευμάτων και 2 φορές την μέρα για 2 βδομάδες μετά την επέμβαση είχε σαν αποτέλεσμα σημαντική μείωση του αριθμού των μετεγχειρητικών επιπλοκών (4.1% vs 8.7% της ομάδας χωρίς). Το συμπέρασμα της εργασίας είναι ότι η χλωρεξιδίνη μπορεί να μειώσει τις μικροβιακές επιπλοκές που σχετίζονται άμεσα με την απώλεια εμφυτευμάτων όταν χρησιμοποιηθεί στην άμεση περιεγχειρητική περίοδο.

Χορήγηση αντιβιοτικής αγωγής στην εμφυτευματολογία

Η χορήγηση των αντιβιοτικών ουσιών πρέπει να γίνεται προεγχειρητικά συνήθως μισή ή μία ώρα πριν την επέμβαση. Η προφυλακτική αντιβίωση είναι απαραίτητη μόνον την ώρα της εγχείρισης με στόχο την επίτευξη υψηλών επιπέδων αντιβιοτικού στο σημείο της επέμβασης την ώρα που αυτή βρίσκεται σε εξέλιξη για να υπάρχει σωστή κατανομή του αντιβιοτικού . Αφού συρραφτεί το τραύμα και δημιουργηθεί το αρχικό αιμόπηγμα η μόλυνση του τραύματος από βακτήρια είναι μικρού βαθμού. Έτσι δεν συνίσταται η χορήγηση αντιβιοτικών για μακρύτερο χρονικό διάστημα γιατί αφ’ ενός δεν επιτυγχάνεται καλύτερη προφύλαξη και αφ’ ετέρου αυξάνεται το κόστος όπως και η πιθανότητα ανεπιθύμητων αντιδράσεων ή ανάπτυξης αντοχής στα αντιβιοτικά. Μία δόση αντιβιοτικού αρκεί, με εξαίρεση εγχειρίσεις παρατεταμένης διάρκειας όπου συνίσταται και δεύτερη δόση κάθε δύο ώρες όσον αφορά την πενικιλίνη και κάθε τρεις ώρες όσον αφορά την κλινδαμυκίνη. Η θεραπευτική δόση για την πενικιλίνη και τις κεφαλοσπορίνες είναι τουλάχιστο 1 gr, για την κλινδαμυκίνη τουλάχιστον 300 mgr, ενώ για την κλαριθρομυκίνη τουλάχιστον 500 mgr.

Χημειοπροφυλακτική αγωγή για ενήλικες

Κλασσική προφύλαξη	Αμοξυκιλλίνη	2 gr από το στόμα 1 ώρα πριν
Αδυναμία λήψης από το στόμα	Αμπικιλλίνη	2 gr ενδομυικά ή ενδοφλέβια 30 λεπτά πριν την επέμβαση
Αλλεργία στην πενικιλίνη	Κλινδαμυκίνη Αζιθρομυκίνη ή Κλαριθρομυκίνη Κεφαλεξίνη ή Κεφαδροξίλη	600 mg από το στόμα 1 ώρα πριν την επέμβαση 500 mg από το στόμα 1 ώρα πριν την επέμβαση 2 gr από το στόμα 1 ώρα πριν την επέμβαση

Δάσκαλος ή ερευνητής και το χάσμα των γενεών

Κλείνοντας την συζήτηση που άνοιξα με το θέμα της «τυραννίας του impact factor(y)», θα ήθελα πρώτα απ’όλα να κάνω μια διαπίστωση. Με αυτό το μπλογκ, είμαι καταδικασμένος να εξωτερικεύω όλα αυτά που με βασανίζουν, στην μικρή τυπική μου διαδρομή ως μέλος ΔΕΠ, αλλά με μια εικοσάχρονη διαδρομή στο χώρο του πανεπιστημίου. Απλά με εμένα, έχει συμβεί ότι και με πολλούς άλλους νέους ανθρώπους στον χώρο αυτό. Δουλέψαμε αρκετά χρόνια άμισθοι, μέχρι να ανοίξει μια θέση, που μας έδωσε την δυνατότητα να προσφέρουμε. Σε αντίθεση με τα παλαιά μέλη ΔΕΠ, που με όλον το σεβασμό, εργάστηκαν ομολογουμένως σκληρά για να φτάσουμε σαν σχολή ως εδώ, αλλά με μια διαφορά, ΜΕ ΜΙΣΘΟ. Θα μιλήσω στην συνέχεια για το χάσμα των γενεών.

Η τυραννία του Impact Factor(y). Η άλλη άποψη σε 9 θέματα

Με αφορμή όσα ακούγονται στις κρίσεις των μελών ΔΕΠ, σχετικά με την αναγνωρισιμότητα του ερευνητικού τους έργου και του εργαλείου που λέγεται impact factor, θέλω σήμερα να φιλοξενήσω μια διαφορετική άποψη. Είναι η άποψη που η «συναισθηματική» φόρτιση του υποψήφιου δεν του επιτρέπει να την διατυπώσει κοιτάζοντας κατάματα το εκλεκτορικό του σώμα. Όταν αισθάνεται ότι το ακαδημαϊκό του μέλλον κρέμεται από μια κλωστή και όπου κόποι ζωής, είτε θα δικαιωθούν ή θα μείνουν ανεκπλήρωτοι. Απλά επειδή κατά διαστήματα πρέπει να ταράσσονται τα νερά, θέλω να καταθέσω τον αντίλογο σε αυτήν την υπόθεση, που μπορεί να σώσει ίσως τα πανεπιστήμια από το factor(y) εργασιών και τους φοιτητές από δασκάλους που θα διαλέγουν το μετρήσιμο ερευνητικό έργο από το “ανούσιο” διδακτικό, το οποίο τελικά εκτιμάται λίγο μπροστά στην έρευνα. Ο αντίλογος είναι δεκτός και οι απόψεις των δασκάλων μας σεβαστές. Όλα νομίζω πως χρειάζονται, απλά μερικές φορές ίσως χάνεται το μέτρο.

Φωνή βοόντος εν τη ερήμω

Πέρασαν 4 μέρες από την δημοσίευση του άρθρου για το ποιος πληρώνει την δημόσια δωρεάν οδοντιατρική εκπαίδευση και άκρα του τάφου σιωπή στο Οδοντιατρικό campus βασιλεύει.
Εχω ξαναπεί ότι αυτή η σιωπή με τρομάζει. Περίμενα αντιδράσεις του στυλ ότι είμαι αντιδραστικός, σκοταδιστής, παίζω το παιχνίδι ντόπιων και ξένων μονοπωλίων κτλ. Το θέμα παραμένει ανοικτό και θα το βρούμε σίγουρα μπροστά μας. Η κεντρική διαχείριση των υλικών που είναι σε θετική κατεύθυνση και την υποστηρίζω, προσπαθεί απλά να διαχειριστεί ορθολογικά την μιζέρια μας. Από εκεί και πέρα πρέπει να βρούμε τρόπους να αυξήσουμε τους πόρους μας. Η φωνή που βοά στην έρημο μπορεί, αν γίνουν πολλές, να ακουστεί και λίγο παραπέρα. Προσθέστε και την δική σας φωνή σήμερα…

Δημοσκόπηση MRB για την Παιδεία

Ερωτήματα:

1. Συμφωνούν οι πολίτες με τις φοιτητικές καταλήψεις; Συμφωνεί 31,7 %, Διαφωνεί 49,4 %

2. Αξιολογούν αρνητικά τον Νόμο Πλαίσιο 40,9 % (Ερώτηση δική μου. Τι γνωρίζουν άραγε από τον νόμο αυτό;)

3. Λειτουργία μη κρατικών-μη κερδοσκοπικών ιδρυμάτων: Διαφωνεί 39,5 %, Συμφωνεί 27,7 %

4. Το 65,3 % διαφωνεί με τους χειρισμούς της κυβέρνησης στην Παιδεία

Στην ίδια έρευνα ένας στους δύο ερωτώμενους δεν συμφωνεί με την αποκρατικοποίηση δημοσίων επιχειρήσεων. Αναρωτιέται κανείς γιατί από την στιγμή που πληρώνουμε ακριβά τα κρατικά μαγαζιά επιθυμούμε διακαώς να συνεχίζουμε να τα πληρώνουμε. Μήπως γιατί οι μισοί Ελληνες είναι δημόσιοι υπάλληλοι και οι άλλοι μισοί θέλουν να γίνουν; Μήπως γιατί τι θα γίνουν τα παιδιά μας αν πάψουν να ονειρεύονται έναν διορισμό στο δημόσιο;

Στο θέμα της παιδείας διαβάστε το Σάββατο σε αυτόν τον χώρο “Ποιός θα πληρώσει την δωρεάν (οδοντιατρική) εκπαίδευση στην Ελλάδα;”. Ενα άρθρο που θα συνεχίσει στο πνεύμα της διατύπωσης της σκληρής και αναπόφευκτης πραγματικότητας που μας περιμένει.

Αποτυχίες από μικρόβια στην περιοχή τοποθέτησης του εμφυτεύματος

Είναι γνωστό ότι η παρουσία βακτηριδίων μπορεί να διαταράξει τη διαδικασία της επούλωσης ενός βιουλικού που εμφυτεύεται. Η αδυναμία του ξενιστή να επικρατήσει των μικροοργανισμών που εισβάλλουν, η παρατεταμένη φλεγμονώδης αντίδραση, που προκαλείται από το βακτηριακό ερέθισμα σε συνδυασμό με την ικανότητα των μικροοργανισμών να εισβάλλουν και να καταστρέφουν τους περιβάλλοντες ιστούς, θα καθορίσουν την απώλεια του εισαχθέντος εμφυτεύματος. Ιστολογικά, η επούλωση γύρω από ένα επιμολυσμένο εμφύτευμα χαρακτηρίζεται από την παρουσία κοκκιώδους ιστού πλούσιου σε αγγεία και φλεγμονώδη κύτταρα. Η βακτηριακή λοίμωξη δεν αποτελεί συνηθισμένη αιτία πρόωρης απώλειας του εμφυτεύματος, αν η επέμβαση γίνει με αυστηρά ασηπτικά χειρουργικά πρωτόκολλα. Έτσι μπορεί κάπως να εξηγηθεί και η απουσία πειραματικών εργασιών πάνω σε αυτό το θέμα. Ανάμεσα στις εξαιρέσεις είναι τα κλινικά ευρήματα του Van Steenberghe και συν. ο οποίος έδειξε αυξημένη συχνότητα πρόωρων απωλειών στους ασθενείς με υψηλό δείκτη πλάκας ως αποτέλεσμα βακτηριακής επιμόλυνσης κατά την τοποθέτηση του εμφυτεύματος. Έχει επίσης αναφερθεί, η πιθανότητα μετάδοσης περιακρορριζικής λοίμωξης από ένα δόντι στο πρόσφατα εισαχθέν εμφύτευμα με αποτέλεσμα οστεομυελίτιδα και απώλεια του εμφυτεύματος .